Sporten tijdens mijn herstel

Voor heel veel mensen is sporten een obsessie. Niet alleen voor mensen met een eetstoornis, maar ook (zoals wij het binnen therapie noemen) de ‘normale’ mensen. Voor het maken van een zogenaamd perfect lichaam: conditietraining, afvallen, spieren kweken en vast nog wel meer manieren. In deze blog vertel ik hoe de social media er bij mij invloed ophad en hoe ik dat toen deed en nu doe.

Sporten was voor mij een uitlaatklep. Ik deed het met liefde.

Ik fietste elke dag van huis naar school. Dat was ongeveer 8 kilometer. Ook nog 1x per week paardrijden op de zaterdagochtend. Dat was/is mijn passie. Ik houd van die dieren, ze geven me rust en beoordelen je niet, ze luisteren en soms zijn ze eigenwijs.

Er was enkel een puntje. Mijn vader was altijd van het doorlopen en het doorfietsen, dat heb ik overgenomen. Ik kan nu amper normaal lopen of fietsen. Er moet altijd een tempo inzitten. In het begin had ik er geen problemen mee. Het was gewoon fijn en dan kon ik andere mensen laten zien dat ik, als meisje, toch wel snel kon lopen en fietsen. Ja daar kwam het presteren ook in naar voren.

Op een gegeven moment dacht mijn eetstoornis: ‘als ik Rianne nou eens sneller en meer laat sporten valt ze vast sneller af.’

Toen op een gegeven moment vond ik dat ik meer moest sporten, dus ik ging sneller fietsen naar school, paardrijden moest en zou elke week doorgaan en ik begon met hardlopen. Eerst omdat ik mijn astma wilde wegwerken als het ware, maar het draaide snel om in de gedachte dat ik er van zou afvallen.

Ik ging op twitter, internet en instagram fitness- en foodaccounts volgen. Die zogenaamd de beste manier zouden weten om af te vallen. Ik vond allemaal van die perfecte lichamen van vrouwen. Strakke buiken, slanke benen, mooi gezichten, sterke armen, etc. Ik wilde dat. Ik moest en zou minder eten en meer sporten.

Het sporten werd erger. Als ik niet naar school hoefde moest ik perse een rondje op hoog tempo fietsen, zelfs met slecht weer. Mij maakte het weer niks uit, ik moest bewegen. Na het eten, wat misschien te veel was, just dance spelen totdat mijn lichaam trilde, ik hard ademde en mijn hart tekeerging. Als ik alleen thuis was moest ik hardlopen. Ik werd gek van mezelf. Al die verplichtingen, maar als je zo in je eetstoornis zit merk je dat niet. En elk weekend moest ik de 2 ochtenden rond 7 uur opstaan en gaan hardlopen, voor het ontbijt. GEEN TOPIDEE.

Pas na de eerste opname in Smilde en in het midden van de behandeling bij Human Concern veranderde het bewegen.

En nu? Het is totaal veranderd. Gewoon raar, maar ik ben TROTS op mezelf.

IMG_0344.JPG

Toen ik op de helft van de eerste behandeling bij Human Concern zat mocht ik op een gegeven moment niet meer fietsen en überhaupt sporten. Eigenlijk alleen maar een kwartiertje lopen per dag.

In de kliniek in Groningen mocht ik steeds meer bewegen toen ik aankwam. Toen gebruikte ik het nog wel om eens hard te lopen, maar nu? Nu helemaal niet. Ik wandel, ik fiets, ik dans, ik ga naar de sportschool, ik rijd paard en ik geniet ervan! Geen eetstoornis meer die zegt dat ik moet compenseren.

Ik heb geen behoefte om elke dag te fietsen, te lopen of te sporten. Als het slecht weer is? Oké dan ga ik niet naar buiten. Ik kan echt wel een hele dag binnen zitten en het maakt me niets uit.

Een keer in de week niet sporten? Geen probleem, komt wel weer.

Als ik maar wel goed voor mezelf blijf zorgen mag ik sporten. Dat wil zeggen: eet bij. En ja, dat doe ik sinds de kliniek in Groningen. Elke keer als ik sport eet ik bij. Ik varieer. Eerst vond ik het super lastig, want ik had de angst dat ik mega veel zou aankomen, maar ik heb gemerkt dat ‘t echt NIKS met me doet. Bij jou dus ook niet! Geloof me.

Ik volg geen fitnessaccounts meer o.i.d., ik volg enkel nog inspirerende mensen die tegen de eetstoornis, het diëten en obsessief sporten zijn. Maar ik luister vooral naar mezelf en probeer te doen wat goed voor mij is. Het gaat met vallen en opstaan. Maar ik weet wel dat de eetstoornis dit mij niet meer kan aansmeren.

Als je het verschil meemaakt weet je waar je voor gaat en zult kiezen. Het komt vanzelf op je pad, maar alleen jij kan je pad vormen en veranderen.

 

Stay strong and keep fighting

 

Rianne

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s