Life update Hanneke

In mijn vorige life update schreef ik over de worsteling rondom het stoppen/afbouwen van therapie. Vorige week heb ik antwoord gekregen van mijn therapeut, misschien niet het antwoord waar ik toen op had gehoopt, maar het is goed. Vanaf nu heb ik een keer in de maand ambulante therapie en ongeveer 1 keer in de 2 maanden systeemtherapie. Stiekem had ik gehoopt dat het mogelijk was om het ambulante traject helemaal stop te zetten maar dit was geen optie. Nu, achteraf, ben ik daar ook wel blij om. Misschien is het angst en misschien ook niet, maar ik had het idee dat helemaal stoppen te overmoedig was.

Op dit moment sta ik op een punt in mijn leven waarin ik keuzes moet maken, grote keuzes en kleine keuzes. En dat is iets wat ik heel moeilijk vind, want waarop moet ik mijn keuzes nou baseren? Als kind werden keuzes vaak voor jou gemaakt en soms verlang ik terug naar deze tijd. Want als het dan niet de juiste keuze was, was het niet jou schuld, toch?

In de loop van mijn leven heb ik geleerd dat het niet gaat om het maken van de juiste keuze, het gaat om dat wat je er van leert. Het proces rondom het maken van de keuze. Tot voor kort koos ik voor de meningen van anderen, ik wou iedereen tevreden houden en ging hier volledig in mee. Ik was bang voor de oordelen van anderen, bang op afwijzing. Maar ook was het een vlucht om niet stil te hoeven staan bij wat ik wou, want dit wist ik niet. Ik was een neutraal persoon en had geen eigen mening, ik was een kameleon.

images (1)

Ook ben ik er in de afgelopen 2 jaar achter gekomen dat ik hoog sensitief ben, wat in mijn geval een voor- en een nadeel is bij het maken van keuzes. Zodra ik iets vertel aan iemand kan ik al snel merken wat zijn of haar mening is, zonder dat ze dit uitspreken. Op deze manier verzamel ik dus heel veel meningen waardoor ik in de war raak, want wat was nou ook al weer mijn eigen mening?

Een voordeel, en iets wat ik heel erg heb moeten leren, is dat ik goed op mijn gevoel kan vertrouwen. Ik ben een hele rationele denker waardoor ik mijn gevoel aan de kant zet. Door stil te staan bij mijn gevoel in plaats van mijn verstand is het maken van een keuze vaak makkelijker. Ik bedoel niet dat ik mijn verstand niet mee laat wegen in een keuze, maar ik heb mijn gevoel meer ruimte gegeven. Want sommige keuzes kun je niet maken door rationeel te denken.

Van mijn moeder heb ik ooit eens een vaandel gekregen met de tekst “Volg je hart want dat klopt”. Deze quote heeft mij heel erg geholpen bij het leren vertrouwen op mijn gevoel. Want vertrouwen hebben in mijn gevoel, terwijl ik niet eens vertrouwen heb in mijzelf….Ik wist niet hoe ik dit moest doen.

volg-je-hart-2

Hoe ik dit vertrouwen weer heb gekregen is door mijn twijfels uit te blijven spreken, op te schrijven en daarna een knoop door te hakken. Want geen keuze is ook een keuze. Keuze gaf en geeft bij mij chaos, en chaos is paniek. Door maar alle gedachtes en meningen op te schrijven kan ik de chaos weer een beetje ordenen. De enige manier om er achter te komen of jou keuze de juiste is, is door het te doen. Wees niet bang voor de meningen van anderen, en wees niet bang voor fouten. Veel keuzes zijn niet definitief, dus als het niet de juiste is kun je altijd nog een andere weg zoeken.

 

Liefs Hanneke 

Advertenties

Mooi weer en kleding

Het weer was erg mooi afgelopen week en daar moet je je natuurlijk op kleden. Dit is voor iemand met een verstoord zelf- en lichaamsbeeld erg lastig. Ik vertel daarom hier wat ik droeg en wat ik erbij denk en voel.

De afgelopen week was de temperatuur rond de 20 graden en dat is echt lekker. Je hoeft geen jas meer aan, kan t-shirtjes, jurkjes, rokjes, hemdjes en shortjes dragen. Voor velen een bevrijding, maar ik vind het best wel eng. Het liefst draag ik een lange broek met een shirt. Gewoon omdat ik mezelf wil verbergen. Niet mijn benen, buik of armen laten zien. Ik vind mezelf niet mooi en ik vul de gedachtes van anderen in en denk dat zij mij ook niet mooi vinden, dus ik verberg mezelf het liefst.

In de beginperiode van mijn eetstoornis droeg ik elke zomer lange of driekwarts broeken, maakt niet uit hoe warm het was. Ik schaamde me voor mijn benen. Ze hadden allemaal lelijke bultjes en ze waren vet. Toen ik steeds meer ging opletten naar wat anderen droegen ging ik ook meer rokjes en shorts dragen, maar ik voelde me er niet fijn in, ik zou toch wel commentaar krijgen.

Nu dan?

Ik leer steeds meer en meer wat ik leuk en fijn vind, ik probeer ernaar te luisteren. Soms lukt dat en soms schreeuwt dat monstertje in mij heel hard dat ik het niet moet doen. Ik draag vaker rokjes, jurkjes en hemdjes. Ook omdat ik nog maar net op gezond gewicht zit en niet weet hoe mijn lichaam reageert op de temperatuur, vind ik het erg lastig om me ernaar te kleden. Ik krijg het namelijk snel koud, maar mijn lichaam is ook niet gewend aan de warmte en dan krijg ik het stikheet.

Het was het ongeveer 24 graden. Voor Nederland is dat best warm. ‘s Ochtends is het dan nog erg fris, dus ik ga op zoek naar iets wat ik de hele dag kan dragen, want ik houd niet zo van omkleden. Ik kijk in mijn kastje met kleding op zoek naar leuke t-shirtjes of topjes. Wat zie ik? Zwart, zwart, zwart, nog meer zwart en een paar andere donkere kleuren. Waarom moest ik altijd donkere kleuren kopen? Alleen om die onzekerheid dat kleuren mij niet stonden. Uiteindelijk had ik een lange rok aangetrokken en een bordeaux gekleurd shirtje met driekwart mouwen. Eenmaal buiten en in de zon krijg ik het heel erg warm. Ugh, wat moet ik dan aan? Ik heb alleen maar zwarte shirtjes en hemdjes. Nouja, dan moet dat maar. Ik ga wel op zoek naar meer kleuren binnenkort.

IMG-20170523-WA0014
hier droeg ik een shortje met blote benen. Erg lastig, maar ik heb het wel gedaan.

Ik heb uiteindelijk een shortje aangetrokken met een t-shirt. Dat shortje is best spannend, maar omdat ik samen met mijn zusje naar buiten ging en we lol hadden heb ik er niet veel van gemerkt en heb ik het gewoon de hele middag kunnen dragen.

IMG-20170523-WA0010
deze foto heeft mijn zusje gemaakt. Ik vind hem verschrikkelijk, maar mijn zusje vind hem erg mooi. Ze vind hem mooi omdat ik een oprechte lach heb en die heb ik niet vaak. Ik vind het lelijk omdat mijn neus zo groot is, mijn haar zit niet goed.. HO STOP. Ik krijg te horen dat ik mooi op de foto sta. Dát is belangrijk.

Soms is het weer best wel wisselend. Er was op woensdag voorspeld dat het ongeveer 20 graden zou worden, dus dat is niet erg warm. Aangezien ik het snel koud heb, heb ik toch een t-shirtje en een spijkerbroek aangetrokken en daar overheen een jas. Op de terugweg werd ik nageroepen door een stel jongens en dan denk ik gelijk dat er iets mis is met mij. Ben ik te dik, te lelijk of loop ik verkeerd ofzo? Maar het kan ook zijn dat ze gewoon een vraag hadden over waarom ik bijvoorbeeld mijn jas dicht had, want ja ik had het koud. Ik heb het laten varen en ben gewoon verder gegaan.

Een dagje naar een plas om eventueel te zwemmen en dan een bikini aan? Eeeehm, voor mij het liefst niet. Ik heb al jaren het zwemmen en een bikini dragen vermeden, ik voel me er gewoon niet fijn bij. Die bikini die ik heb is ook al jaren oud, hij is nog in goede staat, maar ik vind het gewoon niet meer kunnen. Ik ga wel naar de plas toe, maar ik draag gewoon een luchtig jurkje over mijn bikini heen.  Ik blijf er totdat ik niet meer tegen mijn gevoel kan vechten. En ik had gelukkig iemand bij me die mijn gedachtes kan relativeren en op me lette, dus dat was erg fijn.

Iets positiefs: Ik had afgelopen week wel iets luchtigs aan waar ik me fijn in voelde. En nee ik heb deze foto niet bewerkt met een filter. Het enige wat ik heb gedaan is de kleuren wat helderder gemaakt en hem wat rechter gezet. Dit ben ik. Nog wel een beetje veilig, maar ik draag een strak shirtje, die ik erg leuk vind, met een rokje en een panty. Je ziet mijn benen wel, maar niet helemaal. Stapje voor stapje. Elke keer weer een uitdaging aangaan en dit weer is er eigenlijk wel perfect voor.

IMG_1846

Onthoud: jij bent jij, jij bent uniek en niemand kan dat veranderen. Je bent prachtig zoals je bent en laat zien dat je prachtig bent. Draag wat jij leuk vind en laat je niet door anderen beïnvloeden.

Gaan jullie ook deze uitdaging met mij aan?

Veel liefs, Rianne

What I eat in a Day – dagje zee

Vandaag neem ik jullie een dagje mee in mijn eetpatroon wanneer ik een dagje uit ben. Het zou lekker weer worden vandaag en dus besloten mijn ouders en ik om naar het strand/zee te gaan. Wij gaan altijd bij Schoorl, een stuk strand waar je alleen met de fiets kan komen. Wanneer ik een dagje uit ben is mijn eetpatroon vrij anders dan wanneer ik thuis ben, ook ben ik nog steeds aan het aankomen en probeer ik daar ook rekening mee te houden.

P1040014

Sochtends ontbeten we gewoon thuis en nam ik 3 boterhammen en koffie met melk. Op 2 boterhammen had ik hummus en rauwkost en ik nam er nog 1 met huisgemaakte bramenjam.

P1040023.JPG

Altijd als we naar zee gaan, nemen we appeltaart en koffie bij de Berenkuil. Hier fietsen we heen en het ligt midden in het bos tussen de duinen. Echt een top plek! Dit is onze vaste stek en het voelt echt een beetje als traditie om te doen.

Smiddags nam ik als lunch op het strand 2 volkoren bolletjes, 1 met hummus en een andere weer met jam, helaas ben ik deze vergeten te fotograferen! Maar gelukkig heb ik van de rest wel foto’s gemaakt.

P1040031

Na een tijd op het strand te hebben gelegen gingen we een stuk wandelen over het strand en kwamen we op gegeven moment uit bij een hele leuke hippie strandtent. Het was er heel erg druk en gezellig en daar hebben we even wat gedronken. Ik dronk daar een cola light en we hebben een tijd op het terras gezeten. Toen we terugliepen hebben we nog een tijdje op het strand gelegen en daar at ik een appel tussendoor.

P1040034

Rond 5 uur besloten we weer te gaan fietsen, maar voordat we naar de fietsen teruggingen dronken we nog even een cappucino bij een café bij het strand.

P1040037

We moesten nog een stuk fietsen om bij een restaurant uit te komen waar we altijd eten als we naar het strand gaan, en dus kwamen we rond 6 uur/half 7 bij Duinvermaak in Bergen aan. Ook dit is voor ons traditie om hier te gaan eten als we een dagje aan strand zijn geweest. Dit deden mijn ouders al toen m’n broers nog klein waren en we zijn hier altijd mee doorgegaan. Mijn moeder en ik besloten een zoete en hartige pannenkoek te delen. Ik was bang voor de reactie die mijn eetstoornis na afloop zou geven, maar merkte dat deze uitbleef. Vaak maak ik me heel veel zorgen daarom en ga ik dan enorm twijfelen of ik het wel moet doen, maar in mijn achterhoofd houd ik dan dat het geen zin heeft om een salade te nemen aangezien ik moet aankomen en veel heb bewogen die dag. Ik was erg blij dat m’n eetstoornis eigenlijk niet reageerde na afloop en merk dat steeds vaker.

Na het eten moesten we nog een stuk terug fietsen en daarna nog zo’n twee uur in de auto zitten om terug te rijden naar huis. Thuis nam ik nog een kopje koffie, een schaaltje mango en een rijstwafel met noten ( ik had er al wat uit de zak gegeten voordat ik een foto maakte, vergeten sorry! ). Het was laat en het licht was niet zo goed, vandaar dat de foto’s wat minder zijn.

Ik merk dat ik met dagjes weg makkelijker uitdagingen zoals een stuk taart of grote pannenkoeken kan nemen. Op de een of andere manier is het dan gewoon minder eng. Ook merk ik dat ik van te voren vooral bang ben dat m’n eetstoornis veel gaat doen na afloop en ik me heel schuldig voel. Daardoor ga ik me erg zorgen maken van te voren en ga ik heel erg twijfelen of ik bepaalde dingen wel of niet moet nemen. Sowieso draait m’n geest al overuren over wat ik moet gaan nemen bij het restaurant, maar ik probeer wel telkens meer op m’n ‘gezonde’ stem af te gaan. Vroeger vond ik dagjes uit gaan met een eetstoornis veel lastiger dan eerst, tegenwoordig kan ik het beter relativeren: als we een dagje weg gaan naar het strand of bijvoorbeeld een stad, dan ben je veel in beweging en moet je ook meer eten. Maar ook al zou je niet veel bewegen: het is helemaal niet erg om af en toe iets extra’s te eten, dit ga je echt niet merken aan je gewicht.

Ik hoop dat je iets uit dit eetdagboek kan halen en dat je geniet van deze zonnige dagen!

Liefs,

Anne Dore

Onwetendheid en verwarring over eetstoornissen

Als je zelf geen eetstoornis hebt en je kent iemand in je omgeving die een eetstoornis heeft, dan heb je vaak bepaalde gedachten over een eetstoornis. Toen ik zelf ook nog geen eetstoornis had, dacht ik deze dingen zelf ook. Ik had eigenlijk helemaal geen goed beeld van wat een eetstoornis nou eigenlijk was. En dat er überhaupt nog andere eetstoornissen waren dan anorexia en boulimia had ik ook geen idee van. Vandaag behandel ik de misvattingen die mensen zonder een eetstoornis vaak denken over mensen met een eetstoornis. Zo laat ik zien wat een eetstoornis nou eigenlijk echt is, en wat er over het algemeen gedacht word over de ziektes.

  • Mensen met een eetstoornis zijn altijd mager: dit klopt niet, mensen met een eetstoornis komen in alle maten en vormen voor. De meeste mensen die een eetstoornis hebben, hebben zelfs géén ondergewicht. Wanneer er wel ondergewicht is, hebben deze mensen meestal anorexia. Maar ook mensen met anorexia hebben niet altijd ondergewicht, meestal krijgen ze dan de diagnose NAO: Niet anders omschreven, deze mensen hebben wel precies dezelfde eetpatronen en gedachten als iemand met anorexia. De mensen met boulimia hebben vaak een schommelend gewicht en de mensen die de diagnose BED ( Binge Eating Disorder ) hebben over het algemeen overgewicht.

 

  • Anorexia en boulimia zijn de enige eetstoornissen die er zijn: niet waar, er zijn meerdere soorten eetstoornissen en anorexia en boulimia zijn er maar 2 van. Ook heb je Binge eating disorder (BED), Niet anders omschreven (NAO) en Orthorexia.

 

  • Mensen met anorexia hebben geen honger en eten niks meer: dit is niet waar, van je eetstoornis mag je niet voelen dat je honger hebt en daarom zet je dit gevoel uit. De honger is er dus wel, maar er word niet op gereageerd. Ook is het onzin dat je niet zou eten als je anorexia hebt, je eet wel, maar vaak zijn dit hele kleine beetjes. Of je compenseert het er daarna weer af door bijvoorbeeld te veel te bewegen. Ik heb zelf bijvoorbeeld nog nooit een dag niet gegeten, maar ik kreeg gewoon heel weinig calorieën binnen, en sportte keihard. Alles wat ik binnenkreeg werd dus verbrand, en meer.

 

  • Mensen met een eetstoornis houden niet van eten: niet waar, vaak verlang je juist heel erg naar eten en wil je bepaalde voedingsmiddelen heel graag eten. Maar dit ontzeg je jezelf doordat het je dik maakt ( tenminste dat denk je ) of je jezelf het niet waard vind. Maar dat mensen met een eetstoornis niet van eten houden is niet waar, zij houden net zoveel van eten als ieder ander.

 

  • Wanneer iemand op gezond gewicht is, is de eetstoornis over: dit is niet waar, vaak begint nu pas de echte strijd. Je denkt en voelt namelijk nog precies hetzelfde als toen je nog wel ondergewicht had maar je lichaam past er niet meer bij. Het eetpatroon en de gedachten rondom eten en je lichaam moet nog helemaal ‘gezond’ worden, ook moeten de achterliggende functies van je eetstoornis nog worden aangepakt. Vaak krijg je in deze tijd de opmerkingen van: ‘maar je ziet er toch weer goed uit?’ en ‘Maar je eet toch weer goed, dan kan er niet meer zoveel aan de hand zijn toch?’. Let alsjeblieft op dat je deze opmerkingen niet maakt: hiermee voed je de eetstoornis en kan iemand een terugval krijgen. Ook kunnen bepaalde functies van het lichaam niet meer werken na een lange tijd ondergewicht te hebben gehad.

 

  • Een eetstoornis is een keuze: niet waar, een eetstoornis is een psychiatrische ziekte. Een eetstoornis overkomt je en kan je niet tegenhouden, wel kan je de ziekte zelf tegengaan maar dit kost veel tijd en moeite.

 

  • Alleen vrouwen krijgen een eetstoornis: niet waar, vrouwen zijn er wel gevoeliger voor dan mannen, maar ook mannen kunnen een eetstoornis krijgen. 1 op de 10 mensen met een eetstoornis is een man.

 

  • Mensen met anorexia zien zichzelf dik: dit is echt een cliché beeld wat mensen hebben over iemand met anorexia. Mensen met een eetstoornis kunnen niet objectief naar hun lichaam kijken aangezien ze alleen maar zien wat niet goed is. Vaak zijn het ook echt de momenten die het hem doen: wanneer je eetstoornis heel sterk is zie je andere dingen dan wanneer je je ‘goed’ voelt. Als ik mezelf als voorbeeld neem: mijn focuspunt ligt op mijn benen, dus deze zie ik bijna altijd als ‘te dik’, hoewel wanneer ik kijk naar mijn armen of mijn rug ik wel zie dat ik nog veel te mager ben.

Cliché beeld:

639997e3f8099d27e43762d5128378a6

  • Een eetstoornis is niet zo schadelijk en heeft amper gevolgen: niet waar, dit word vaak zo onderschat. Een eetstoornis is echt heel erg schadelijk, het maakt zoveel in je lichaam kapot. Door braken, laxeren, eetbuien en ondergewicht gaan je organen, spieren, botten en hersenen achteruit. Je orgaanfuncties kunnen ook uitvallen, je kan een hartstilstand krijgen, je botten worden overbelast ( ze gaan slijten en ontkalken ) en je bloeddruk kan gevaarlijk laag worden. Ook heb je veel eetstoornis-kwaaltjes zoals: haaruitval, broze nagels, tanden die kapot zijn gegaan door maagzuur. En dat zijn dan alleen nog maar fysieke gevolgen. Enkele andere gevolgen zijn: isolatie, zorgen en depressie. Maar ook de dood komt vaak voor bij mensen met een eetstoornis, 10 procent overlijd.

Zo zie je maar dat veel dingen die worden gedacht over een eetstoornis niet kloppen. Pas wanneer je zelf een eetstoornis hebt snap je écht hoe het in elkaar zit. Maar ik hoop hiermee de mensen zonder eetstoornis een kijkje te geven in hoe het echt is.

Liefs,

Anne Doreeetstoornis

Motivatiebronnen om aan te komen

In deze blog behandel ik motivatiebronnen om aan te komen die voor mij van toepassing zijn. Om even kort mijn situatie te schetsen: op dit moment ben ik bezig met nog 4 kilo aankomen tot de zomervakantie. Nu lijkt dit niet zo veel, maar voor een anorexia-patiënt is dit keihard knokken. Door elke week mijn eetlijst wat op te hogen, en goed te letten op mijn beweging kom ik langzaam elke week een paar ons aan.

Ik heb een tijdje op een stabiel gewicht gezeten, omdat dat me wat rust gaf en ik op dat moment het niet zag zitten om verder aan te komen. Nu was dat gewicht nog steeds ondergewicht en zit ik nog niet op een gezond BMI. Ook merk ik aan mijn lichaam dat het nog veel dingen niet kan en dat ik snel energieloos ben. Hieronder behandel ik mijn motivatiebronnen waar ik me aan vast houd wanneer ik die motivatie echt nodig heb.

  • Een gezond lichaam: dit klinkt cliché, maar we willen natuurlijk allemaal wel een gezond lichaam. Ik heb mijn lichaam de afgelopen 2 jaar erg verwaarloosd door het zo te laten vermageren, zelfs tot zo’n zwaar punt dat ik dacht dat mijn lichaam het zou gaan opgeven. Doordat ik zo mager was werkten veel functies niet meer, ik had geen energie meer, geen concentratie, voelde niks meer en leefde eigenlijk meer als een zombie. Ook had ik het altijd koud, viel mijn haar uit, had ik overal blauwe plekken en het ergste was nog wel: mijn menstruatie bleef uit. Eerst had ik er niet zo last van, de anorexia was zo erg dat het me totaal niet interesseerde. Maar nu kom ik op een punt dat ik langzaam weer naar de toekomst durf te kijken. En dat mijn menstruatie nog steeds niet terug is betekent dat mijn lichaam het dragen van een kind niet aan kan, en dat betekent dat mijn lichaam niet gezond is.

 

  • Studeren en werken: ik wil zo graag weer gaan studeren in september en daarna een leuke baan vinden die bij me past om zo een leven op te gaan bouwen, dat dit echt mijn grootste motivatiepunt is op dit moment. In september wil ik graag beginnen met de opleiding Social Work, die me echt heel erg leuk lijkt. Maar met het gewicht wat ik nu heb ga ik het echt niet trekken om daarheen te reizen, lessen te volgen, terug te reizen en dan ook nog te studeren. Hier zal ik echt meer ‘body’ voor nodig hebben. Maar ik heb zo lang gewacht totdat ik weer mocht studeren, dat ik die anorexia het nu écht niet meer laat afpakken. En dat kan ik maar op één manier doen: de laatste kilo’s aankomen.

 

  • Kamperen en bergwandelen: wij zijn altijd erg actief op vakantie en kamperen daarbij het liefst. Lekker veel in de natuur en vrij primitief leven voor een paar weken en daarbij veel mooie wandelingen maken. Dit jaar gaan we ( op mijn verzoek ) naar de Franse Alpen. Hier heb ik echt heel veel zin in, maar om echte bergwandelingen te gaan maken heb ik wel meer gewicht nodig. Ik ben al wel weer aan het sporten in de sportschool om weer conditie en kracht op te bouwen, maar dit is allemaal nog maar minimaal en om écht die vakantie aan te kunnen moet ik nog aankomen.

 

  • Spontane tripjes zonder eetplanning en zonder aangepast bewegingsprogamma: wanneer ik nu iets ga doen, dan moet het vroeg in de planning staan of moet ik het qua eten zelf hebben geplant. Ook met vriendinnen afspreken is op deze manier best lastig en daar baal ik erg van. Ik zou wel weer gewoon random dagen ergens heen willen gaan zonder overal over in te zitten. Wat me daarbij ook frustreert nu is dat ik nog heel erg moet letten op mijn beweging. Omdat ik snel te veel beweeg en dat niet kan met mijn ( nog te lage ) gewicht. Ik zou graag weer onbeperkt kunnen bewegen, en met een gezonder lichaam kan dat wel.

 

  • Eten op gevoel en zonder aankomlijst: ik ben die aankomlijst echt zat, sowieso ben ik m’n eetlijst zat. Ik wil gewoon kunnen eten wanneer dat goed voelt voor mijn lichaam en de hoeveelheden die goed voelen voor mijn lichaam. Nu weet ik dat het nog te vroeg is om daarmee te beginnen en dat ik anders waarschijnlijk weer sneller in een afval-ritme kom, maar het lijkt me zo fijn om over een tijdje gewoon op gevoel te kunnen eten. Ook met een gezonder lichaam kan dit weer.

 

  • Geen zorgen voor m’n ouders en omgeving: het lijkt me ook heel fijn dat mijn ouders zich geen zorgen meer over me hoeven te maken. En geen rekening meer me me hoeven te houden. Nu merk ik dat dat heel erg gebeurt en ik weet dat het ook nog nodig is, maar de tijd dat die zorgen voorbij zijn lijkt me echt heerlijk. Dan valt er een last van hun schouders, maar ook een last van de mijne. Want ik voel me vaak erg schuldig naar mijn ouders en mijn omgeving. Omdat er toch veel rekening met mij en mijn anorexia moet worden gehouden.

 

  • Energie: vaak wanneer ik 1 grote activiteit op een dag doe zoals: een lang stuk wandelen, vrijwilligerswerk, een middag naar de stad o.i.d dan ben ik daarna echt doodop. Dit is vervelend, want vroeger zou ik nog prima andere dingen kunnen doen. Mijn energielevel is gewoon nog niet optimaal en dit kan alleen maar beter worden als ik wat meer reserves heb. Het zou zo fijn zijn om een lichaam te hebben die weer energie heeft en waar ik weer alles mee zou kunnen doen!

 

  • Als laatste motivatiebron heb ik weer oprecht kunnen voelen en gelukkig kunnen zijn: nu weet ik dat dit natuurlijk een motivatiebron voor op de lange termijn is. Mijn gevoel is al wel weer veel meer teruggekomen nadat ik in de kliniek veel ben aangekomen en daardoor is m’n geest veel meer helder geworden, maar het is nog lang niet optimaal. Ik zou graag weer oprechte emoties en gevoel willen hebben en daarop kunnen vertrouwen. Ook zou ik zo graag weer willen voelen hoe het voelt wanneer je echt gelukkig bent. Nou is mijn eetstoornis natuurlijk nog niet over, maar het vooruitzicht dat er jaren zijn waarin ik wél weer gelukkig ben zie ik nu echt al als een cadeautje.

Dit waren mijn motivatiebronnen die me helpen om het aankomen vast te houden. Ik lees deze vaak even over wanneer het aankomen lastig is of de compensatiedrang omhoog komt. Natuurlijk lijkt het de ene keer zonniger dan de andere keer, en kan je er de ene dag realistischer naar kijken en wil je echt dubbel en dwars voor je doelen gaan. Maar er zijn ook momenten dat het je allemaal niks interesseert en dat is ook oké. Dit zijn momenten en deze gaan weer over. Als je maar in je hoofd houd dat je eigen doelen en motivatiebronnen je gezonde kant zijn die naar je roept. Ik hoop dat je wat aan mijn motivatiebronnen had of dat je het interessant vond om te lezen.

Liefs,

Anne Dore

superthumb (4)

Weekje mee..

Hallo lieve lezers,ik neem jullie een weekje mee in mijn leven. Het gaat om de week van 13 tot en met 19 mei. Op sommige dagen heb ik minder foto’s gemaakt dan andere doordat het niet echt kon. In deze week ben ik eigenlijk ‘gewoon’ thuis en heb ik per dag wel een aantal dingen gedaan. Ik hoop dat jullie het leuk vinden om te lezen.

 Zaterdag 13 mei

’s Ochtends moest ik op tijd opstaan, want ik zou gaan paardrijden. Dus ik ben opgestaan, heb alles even opgeruimd en klaargezet. Ik wil altijd vroeg weg zodat ik mooi rustig aan kan doen met het poetsen en opzadelen.

Let’s be honest. De les was heel bijzonder. Het paard (ik zeg voor het gemak even paard, want niet iedereen weet hoe groot pony’s en paarden kunnen zijn) waar ik op reed had te veel energie. Dat merkte ik al bij het opzadelen. Hij is er wel 5 á 6 keer vandoor gegaan, omdat hij ergens van schrok. Bokken en keihard galopperen etc. Ik ben gelukkig blijven zitten, alleen bij de laatste keer ben ik er vanaf gevallen. Op mijn stuitje. AUW. En na de les heeft hij ook nog eens zijn eigen staldeur uit zijn stal getrokken. De deur lag er he-le-maal uit. Ik heb gelijk het paard gecontroleerd, er was gelukkig niks te zien. Ik schrok me dood. Het was grappig en zorgwekkend tegelijk.

Toen ik thuis kwam razendsnel mezelf klaarmaken en tas inpakken. Waarom? Ik moest werken. Klaargemaakt en ik ben naar de bus gegaan. Ik heb mijn lunch meegenomen en heb een deel in de bus gegeten en een deel terwijl ik liep. (En ja ik had een grote roomboter krentenbol mee. Hij was erg lekker en ik was blij dat ik hem had meegenomen)

Het werken ging wel goed, lekker rustig. Alleen ik had erg last van mijn stuitje, dus ik kon niet bukken of kracht zetten, maar ik deed het toch. Slim Rianne, super slim.

Na het werken met mijn vriend even naar Moederdag cadeautjes gezocht en even van het weer genoten.

Zondag 14 mei

Weer vroeg eruit. Ik ging met pappa naar oma toe om haar te helpen met haar nieuwe plekje in te richten. Ik heb mijn lunch en tussendoortjes klaargemaakt en ik begin me er steeds meer aan te irriteren. Het moet van mijn eetstoornis, lekker veilige dingetjes meenemen, maar tegenwoordig durf ik wel vaker gewoon daar wat te nemen. Voordat we weggingen ben ik nog even in onze tuin wat foto’s gaan maken. Ik vind ze wel mooi geworden. Toen ben ik gaan rijden.

Het was zo raar om dat huis leger te zien worden. Al je herinneringen liggen daar en die zie je langzaam vervagen. Ik heb ze nog wel even met pappa een beetje opgehaald. Dat was fijn.

Ik heb samen met mijn nicht E de woonkamer wat gedaan en lol getrapt. Het was super gezellig. (leuk je weer te zien ^.^)

Rond lunchtijd zijn pappa en ik in de achtertuin gaan lunchen. Het is er prachtig. Heel erg rustgevend en je hoorde de vogels super goed. Super fijn. Verder wat verhuisd en in elkaar gezet.

Thuis gekomen op bed gaan uitrusten, ik kon niks meer hebben.

Maandag 15 mei

Het is een schooldag voor mijn zusje en een werkdag voor mijn vader dus ik sta op rond half 7 ’s ochtends. Ik ben gelijk even mijn happiness planner gaan invullen voor wat ik die dag kan doen. Dat geeft mij wat structuur en dat vind ik erg fijn. Na het ontbijt ben ik weer even gaan slapen.

Niet veel later zat ik weer beneden met mijn tussendoortje en laptop om te beginnen met bloggen. Ik merkte de vorige dagen dat ik te weinig dronk, dus heb ik mijn flesje gevuld met water. Ik had één flesje al snel op en dat vond ik erg fijn. De tweede ging wat minder snel, maar ik heb genoeg gedronken die dag (ik had daarnaast ook bij elk eetmoment een glas met vocht). Verder heb ik nog wat handlettering gedaan, ik vind het erg leuk om te doen! Aanrader. ’s Middags ben ik met mamma het dorp in gegaan om even wat te regelen voor werk. Het was prachtig weer! Daar word ik zo vrolijk van. Dus op de terugweg zei ik al tegen mijn moeder dat ik even de fiets ging pakken. Zo gezegd zo gedaan. Dat deed me goed. En thuis heb ik nog even buiten gezeten en wat getekend. Ik ben de hele dag uit mijn vermoeidheid gebleven door door te gaan. Dat was erg prettig.

Dinsdag 16 mei

Ik ben die dag naar mijn vriend gegaan. We waren allebei erg moe van de afgelopen nacht, want het was erg warm dus goed slapen werd hem niet. Dus we hebben het even rustig aan gedaan. ’s Middags zijn we even gaan wandelen, ik heb mijn camera meegenomen en een aantal foto’s gemaakt. Helaas kan ik niet zo goed tegen de warmte, ik had het idee dat ik ieder moment kon vallen of dat ik zou overgeven, niet fijn. Maar ik overleef het wel weer.

’s Avonds heb ik nog gekookt en de foto’s bewerkt.

Woensdag 17 mei
20170517_152836 (1).jpg

Het was een drukke dag. Ik zou naar mijn toekomstige school gaan voor een afspraak. Helaas ging er al op de heenweg wat mis: ik miste de bus. Beetje stom, maar ik ging uit van 9292 dat er vertraging was en die was er uiteindelijk toch niet. Toch de trein gered dankzij mamma. Ik maakte me echt druk om het gesprek, ik was erg bang dat ze me zouden afwijzen vanwege mijn eetstoornis. Maar het bleek dat ze me wel willen helpen met mijn perfectionisme, faalangst en stress rondom school, dus dat is erg fijn. Ik kan gewoon beginnen met de studie in september.

De terugweg was een drama. Ik vertrok om 15:10 uur en ik was pas 20:00 uur thuis. Allemaal storingen, een aanrijding en dus ook een omweg. In Zwolle aangekomen heb ik wat eten gekocht bij de AH to go, want ik moest eten en ik had er nog nooit wat gekocht dus ik ging het proberen. Gelukt en toen met mijn vriend de trein gepakt. Ik was op. De temperatuur was voor mij niet te doen, meerdere keren bijna flauwgevallen. Thuis aangekomen mijn tussendoortje en de afwas gedaan en toen direct naar bed. Ik was snel weg.

Donderdag 18 mei

20170517_095121.jpg

Vandaag heb ik niet echt foto’s kunnen maken. Voordat ik vertrok heb ik nog even wat afspraken geplanned. Daarna ben ik naar Zwolle gegaan voor een interview met een studente. Het interview ging over de invloed van foodblogs en –vlogs op eetstoornissen en ook een deel over mijn eetstoornis. We hebben best veel gepraat en ik vond het erg fijn. Ze toonde echt interesse en wilde het ook echt begrepen, dankjewel daarvoor (als je het leest) ^.^ Daarna ben ik in de aula in mijn eentje gaan lunchen. En ik moet zeggen, in de tijden dat ik op mijn eigen scholen alleen heb gegeten heb ik mij altijd eenzaam gevoeld ook al had ik vriendinnen, maar nu had ik dat gevoel niet. Ik deed mijn ding en zag meerdere mensen alleen zitten. Ik voel me prettig op de hogeschool. Ik heb zin om te studeren. Het geeft me energie. Na de lunch ben ik even bij mijn vriend zijn project gaan kijken. Ik vind techniek echt interessant en ik probeerde het echt te begrijpen en sommige dingen begreep ik, maar ik kon niet veel meer opnemen omdat ik erg moe was. En toen terug naar huis. Ik ben bekaf. Ik ben gelijk naar mijn kamer gegaan, omslagdoek gepakt en op bed gaan zitten. Ik heb als laatste nog kaartjes voor de Harry potter expo gekocht voor deze vrijdag.

Vrijdag 19 mei

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

Ik ben afgelopen vrijdag met een vriendin naar de Harry Potter expositie geweest (ja mensen ik heb ook af en toe wel eens fangirl momentjes). Het was erg gezellig. De HP expo was echt mooi. Ik heb de sorting hat opgehad. Toch wel even een leuk momentje. De kleding was soms erg eenvoudig en soms echt enorm uitgebreid, net als de toverstokken en alle andere voorwerpen. Het was echt indrukwekkend. Ik vond het geweldig mooi ^.^ Daarna zijn we even naar de stad gegaan. Daar hebben we samen wat geluncht en rondgekeken. Geslaagd dagje.

Dat was het weekje! Volgende week neem ik jullie weer mee en dan heb ik andere dingen geplant.

Succes deze week

Rianne

What I eat in a day

Voordat ik begin wil ik eerst zeggen dat ik dit heel eng vindt! In de behandeling van mijn eetstoornis heb ik nooit bijgehouden wat ik eet op een dag omdat ik dit heel confronterend vond. Dit is dan ook de eerste keer dat ik dit doe, en het maakt mij onwijs onzeker. Ik werk niet met een eet lijst maar heb door het hebben van diabetes en in de behandeling bij Human Concern geleerd welke hoeveelheden ik moet eten op een dag. De hoeveel die ik eet is voor mij goed om op stabiel gewicht te blijven

 

breakfast

Ontbijt:

Vanochtend heb ik ontbeten met een bakje Griekse yoghurt (ongeveer 5 eetlepels) met zelfgemaakte granola (5 eetlepels). Ik doe hier altijd iets van fruit door, deze keer hadden we nog wat vruchtjes uit blik staan en die heb ik er in gedaan :). In de granola doe ik altijd havermout, een noten mix, rozijnen, kaneel en meestal iets van kokos. Het recept heb ik in Portugal gekregen tijdens mijn Be-leef maand.

Omdat ik aan de late kant had ontbeten en in weer vroeg zou lunchen heb ik ’s ochtends niet echt een tussendoortje gehad.

 

 
lunch             sinaas

Lunch:

Samen met 3 vriendinnen heb ik vanmiddag in de stad gelucht, onwijs gezellig. Ik heb een bagel gehad met gerookte kip, hummus, rucola, pompoen pitjes en een mango chutney, jummiee! Daarbij had ik een glas versgeperste sinaasappelsap.

 

 

middag tussendoortje

Middag tussendoortje: 

Als middag tussendoortje had ik een kruidkoek en later op de middag een broodje kaas. Ik had tot 5 uur college’s en krijg dan vaak rond 4 uur trek en mijn concentratie wordt minder. Om dan het laatste uurtje nog vol te kunnen houden eet ik altijd wat langwerkende koolhydraten zodat ik het vol hou tot het diner.

 

 

dinner

Diner:

Als diner heb ik gebakken aardappelpartjes gemaakt met een mix van bloemkool, broccoli en worteltjes en een filet lapje. Meestal heb ik iets meer groente als aardappels. Als toetje had ik een soort van vanillepudding/ vla met slagroom erop. Dit zijn van die kant en klare bekertjes uit de winkel. Soms dan trakteer ik mijzelf op een lekker toetje 🙂

 

 
avondtussendoortje

Avond tussendoortje: 

tegen half 9 heb ik een nectarine gegeten met daarbij wat stukjes chocolade. Meestal neem ik ’s avonds wel een kopje thee maar met dit warme weer drink ik liever water.

18685540_1270577786395251_255977319_n

tegen 10 uur heb ik meestal nog trek in iets hartigs en vanavond heb ik daarom wat nootjes gegeten. Deze vind ik zo lekker, dat is een combinatie van pinda’s en cashewnoten met honing en zout.

Ohja, er staat misschien niet heel veel drinken bij de eetmomenten maar ik heb altijd een fles met water bij mij waar ik de hele dag door van drink. meestal zijn dit zo’n 2 flessen per dag.

 

Eigenlijk ben ik wel benieuwd naar jullie reacties. Wat vinden jullie ervan? Is er iets dat jullie missen? Of wat je zelf anders doet?

 

Liefs, Hanneke