‘Maar zie je dan niet dat je graatmager bent?’

Deze week behandel ik mijn lichaamsbeleving in ons vaste rubriek: ‘Lichaam’, waar we vertellen hoe het zit met onze lichaamsbeleving. De meeste anorexia-patiënten hebben een vertekend lichaamsbeeld. Vooral in de beginfase van de ziekte is deze erg aanwezig, en dit kan naarmate je verder bent in je herstel langzaam verbeteren.

Maar wat is zo’n vertekend lichaamsbeeld nou precies? Nou eigenlijk is het heel simpel: je ziet je lichaam niet zoals het er in werkelijkheid uitziet. In mijn geval: ik zie mezelf dikker dan dat ik er echt uitzie. Ik zie mezelf nog precies hetzelfde als toen ik nog niet was begonnen met sporten en mijn vroegere gewicht woog. Ik was nooit dik, maar had wel vrij veel rondingen en in mijn orthorexia-periode heb ik doormiddel van sport er enorm veel afgesport. Maar dat ik afviel werd alleen bevestigd op de weegschaal, ik zag mezelf echt níet dunner dan eerst. Pas later in mijn eetstoornis ging ik geloven dat ik mijn lichaam verkeerd zag. Rationeel wist ik natuurlijk ook wel dat wanneer de weegschaal een véél lager gewicht aangaf, een gewicht wat als ernstig ondergewicht word beschouwd, dat ik dan niet nog steeds er zo uit kon zien als eerst.

Vaak kreeg ik ook de vraag van mensen: ‘Maar zie je dan niet dat je graatmager bent?’ maar wanneer je een eetstoornis hebt, betekent het niet altijd dat je jezelf niet mager ziet. Soms zag ik mezelf ook zo graatmager, maar de angst om aan te komen en de angst om meer te móeten eten was erger dan het graatmager zijn. Hoe bizar dat ook klinkt, maar dat is precies wat de eetstoornis je op zo’n moment verteld. Dus ook al zie je het op sommige momenten wel, er wat aan doen kost echt veel moeite en tijd.

Hoe is dat dan nu? Nu ik ben begonnen met therapie en al wat verder ben wisselt het heel erg bij mij. De ene keer zie ik nog hoe dun ik ben en schrik ik daar ook echt van. Dan denk ik ook van: ‘Oef, er moet écht nog heel wat bij.’ en gelukkig zijn die momenten er wel telkens meer. Wanneer ook de weegschaal dan een passend gewicht bij dat beeld geeft, helpt het me motiveren om aan te komen. Maar soms, wanneer de eetstoornis hard bezig is, zie ik m’n lichaam weer helemaal verkeerd. Dan kan ik alleen maar vet zien en lijkt het wel alsof ik in een hele korte tijd heel veel ben aangekomen.

Wat mij heel erg helpt bij werken aan mijn lichaamsbeeld zijn twee dingen: op dit moment ben ik bezig met mijn therapeute bij Human Concern met een letterlijke omtrek van mijn lichaam. Hierbij zijn we begonnen met mijn idee van mijn lichaam op papier zetten, dat moest ik zelf doen. Dus hoe ik dácht dat ik eruit zag, waarop ik op het papier ging liggen en mijn therapeute me omtrok. Het resultaat was alleen al verbluffend. ‘Zie ik er echt zo uit? Ja dat is wel echt te mager.’ was mijn eerste reactie, en ik was ook een beetje argwanend. Was het wel goed omgetrokken? Maar die gedachte vloog ook direct weer voorbij, ik vertrouw mijn therapeut compleet. Het is dus bizar hoe je eetstoornis je voor de gek houd. Nu zijn we bezig met mijn lichaamsdelen behandelen, elke keer een ander deel. Hierbij leggen we de nadruk op wat mijn lichaam me allemaal geeft op een andere manier dan uiterlijk en wat het allemaal kan en nodig heeft. Heel fijn om op die manier naar je lichaam te kijken, je word veel bewuster van je lichaam.

bodypositivity.jpg

Een tweede ding wat mij helpt is continu relativeren. Foto’s maken, foto’s vergelijken, in de spiegel kijken wanneer het niet goed gaat, in de spiegel kijken wanneer het wel goed gaat. Bij sporten meekijken naar mijn lichaam tijdens oefening, maar ook bevestiging vragen aan anderen. Vooral aan mijn gezin en vriendinnen vraag ik vaak om bevestiging van hoe ze vinden dat ik er uitzie. Dit helpt me om de dingen helder te krijgen. In het begin vond ik het lastig om opmerkingen te accepteren, omdat ik vaak dacht dat mensen logen tegen me. Nu weet ik dat dat puur m’n eetstoornis is en ben ik juist blij wanneer mensen echt zeggen wat ze denken. Ik merk ook dat mensen nu veel meer durven te zeggen wat ze van mijn lichaam vinden. Vaak hoor ik nu: ‘Je ziet er gelukkig weer veel beter uit, maar er mag nog wel wat bij hoor!’. Dit kan ik nu goed handelen en maakt me vaak ook blij, ik heb hard gewerkt om deze kilo’s er weer bij te krijgen en word liever op deze manier aangesproken dan wanneer mensen alleen maar naar me staarden maar niks durfden te zeggen. Alsof ik breekbaar was.

In mijn volgende blog bij lichaam ga ik bespreken hoe mijn gevoel zicht ontwikkeld ( op eetstoornis en gezond gebied ) bij het aankomen. Nu ben ik namelijk in een aankomproces, en ik houd bij wat dit allemaal bij me oproept en hoe ik hier mee omga. Ook vertel wat ik doe om me beter te voelen in mijn lichaam ( en geest ) na een breakdown en hoe ik het aankomen met sport combineer. Ben je daar benieuwd naar? Houd dan de website in de gaten!

Liefs,

Anne Dore

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s