Een dagje mee eten

Hoi!

Voor deze blog in onze vaste rubriek FOOD wil ik jullie graag een dagje meenemen in mijn eetpatroon. Ik volg een, tijdens mijn opname, gemaakte eetlijst waarop staat wat en hoeveel ik moet eten per dag, en dit lukt vrij goed. Als ik de lijst goed volg consumeer ik ongeveer 1900 calorieën per dag ( But who gives a shit ;p ) De rede dat ik een eetlijst volg is vooral zodat ik niet obsessief bezig ga met “nummers”. uiteraard is dit niet iets wat goed werkt voor iedereen maar het maakt het voor mij een stuk makkelijker.

Dit was een dag waarin ik geen bijzonderheden had, dus ik was gewoon thuis.

Ontbijt

20170206_070304

Als ontbijt moet ik volgens mijn eetlijst 2 boterhammen met beleg. Dus vandaag at ik 2 weite-boterhammen waarvan een met chocopasta (overwinning!) en een met kaas.

Ochtend TD

IMG_20161114_202849

 

 

 

 

 

 

 

Vandaag at ik als tussendoortje dit fruitbakje wat de begeleiding, oh zo schattig, voor me maakte. Hij bevatte stukjes kiwi, appel, mandarijnen banaan.

Lunch

IMG_20161122_131314

Voor de lunch ben ik vandaag met mijn moeder wat gaan eten bij de Hema. Ik at dit broodje roomkaas en ik dronk een groene ijsthee die ik deelde met mama.

Middag TD

IMG_20170302_212111

Als middagtussendoortje moet ik volgens mijn eetlijst een “Verpakt koekje” eten. (denk sultana, evergreen of liga) dus vandaag at ik deze mueslireep waar ik echt dol op ben 😉

Diner

IMG_20170129_173129_932

Vandaag was een dag dat ik zelf kookte, dus ik maakte deze rijst met kip siam, Voor de mensen die niet weten wat het is, het is een mix van kipfilet, erwtjes, groene bonen en cashewnoten met een specerijenmix. Suuuuuper lekker.

Avond TD

IMG_20161129_151056

Mijn avond tussendoortje varieert vaak, omdat ik deze zelf mag kiezen.  Vandaag at ik deze lychees 🙂

 

Ik hoop dat jullie het leuk/helpend vonden om een keer een dagje mee te kijken in mijn eetpatroon! Laat ook vooral een reactie achter over of je deze dingen ook wel eens hebt gegeten en wat je ervan vond!

Liefs Eva

 

 

Advertenties

Favorieten van de maand: juli

De maand juli is echt voorbij gevlogen, hoe kan de tijd toch zo snel gaan? Door veel te plannen merk ik dat mijn weken erg gevuld zijn en dit voelt goed! De tijd gaat er enorm snel door en het lijkt nog maar zo kort geleden dat ik de vorige favorieten van de maand schreef. Als ik nu terugkijk op juli, zie ik toch een aantal dingen die me erg blij maken. Deze favorieten deel ik graag met jullie.

Boeken

Ik begin met mijn absolute favoriet, deze maand heb ik echt de boeken van Deepak Chopra verslonden, sowieso lees ik erg graag boeken over mindfulness en de leer naar zelfacceptatie en Chopra schrijft daar op een hele fijne, inspirerende manier over. Het boek dat me deze maand extra aansprak is ‘de verwonding van de ziel’, die gaat over het herkennen van je angsten en het lijden in je leven en hoe je daar mee om kan leren gaan. Wanneer je een geestelijke ziekte hebt, krijg je vaak last van extra angsten, angsten die voor mensen die ‘gezond’ zijn onrealistisch zijn, maar hoe je hier mee om moet gaan, dat is weer een verhaal apart. In dit boek beschrijft Chopra verschillende manieren hoe je die angsten tegen kan gaan.

boek.jpg

Cosmetica

Ik heb jaren veel make-up gedragen, omdat ik dacht dat ik dat echt nodig had. Ik voelde me er veel zelfverzekerder door wanneer ik een laag make-up op had en durfde ook niet goed de deur uit zonder make-up. Toen ik een eetstoornis kreeg en heel erg ziek was, veranderde dat. Ik begon in te zien dat ik het niet meer zo belangrijk vond, in de vakantie droeg ik helemaal geen make-up en ik merkte hoe mijn huid er op reageerde. Mijn huid voelde weer gezonder aan en toen ik terug kwam in Nederland had ik zoiets van: waarom zou ik nog zoveel make-up dragen, wat vind ik daar nou zo belangrijk aan? Dus ik stopte met het dragen van make-up, nu draag ik alleen nog een mascara ( als ik de deur uit ga ) en af en toe een lipstick. En dat voelt echt súper goed, niet alleen voel ik me nu echt prima als ik zonder make-up door de stad loop, maar ook kost het me veel minder tijd en krijg ik nog steeds complimenten. Die make-up? Dat was voor mij gewoon een masker, en deze maand met het warme weer realiseer ik me weer extra hoe fijn het is om gewoon mijn huid te laten ademen en mijn uiterlijk te laten zijn hoe het is, het hoeft niet mooier te zijn. Plekjes heeft iedereen, net zoals wallen en littekens, gelukkig maar, dat maakt ons mens en verteld ons hoe het met ons gaat en wat we hebben meegemaakt.

20031622_1225062700955907_8989585080887731025_n.jpg

Food

Zomerfruit! Echt zo fijn dat het seizoen van het lekkere fruit weer is aangebroken, sowieso ben ik dol op eigenlijk alle soorten fruit maar deze maand was wel echt de nectarine en wilde perzik favoriet. Het doet me altijd denken aan Frankrijk wanneer ik ze eet.

20155742_1225062664289244_5097196626393896563_n.jpg

Kleding

In juli ben ik veel met vriendinnen weg geweest en ook was ik bij een hele goeie vriendin van me in Leeuwarden, daar hadden we een gezellige dag en kocht ik deze lichte spijker flared jeans, sowieso ben ik super fan van deze stijl broek, en deze lichte variant kon ik echt niet laten liggen. Ik draag hem super graag en ben er helemaal blij mee!

DSC04120.JPG

Hotspots

Als favoriet van deze maand heb ik drie hotspots in Zwolle, als allereerste de Gillende keukenmeiden, waar ik áltijd vriendinnen naar toeneem om koffie ( en taart! ) te gaan drinken, ze hebben daar echt de lekkerste koffie en maken al hun gebak zelf, echt super lekker en het is er altijd gezellig!

19884089_1218070064988504_87940010540398212_n.jpg

Ook heb ik laatst met een goeie vriendin geluncht bij Hier en Daar, ook een ontzettend leuk café, heel gezellig ingericht en ze hebben een hele goeie lunchkaart, met veel verschillende broodjes/salades. Ik at daar een geitenkaas salade die echt super lekker was, echt een aanrader.

lunch

En de ‘Smooth Fruit Therapy’ is ook echt een aanrader, zulke mega lekkere sapjes! Keuze uit super veel soorten, maar zie je daar niks tussen zitten wat je iets lijkt? Geen probleem! Dan kies je gewoon zelf wat je in je smoothie wil! Mijn favoriet is de smoothie met mango, aardbei, spinazie en sinaasappelsap, heel lekker! Toen ik nog diep zat in mijn eetstoornis vond ik vloeibare calorieën zoals smoothies of frisdrank echt super eng. Nog steeds drink ik niet zo snel vloeibare calorieën, maar voor deze smoothies maak ik vaak een uitzondering. Een hele portie gezondheid in 1 beker en ze smaken super!

19990557_1225063040955873_4716690579025963705_n.jpg

Werk

Waar ik deze maand weer zo intens van heb genoten is mijn werk bij de peuterspeelzaal, deze maand nam ik ook afscheid en ik ga het echt enorm missen. Vanuit die kinderen komt zoveel positieve energie en je ziet hoe ze allemaal hun eigen karakter hebben, al vanaf zo’n jonge leeftijd hebben ze al hun eigen unieke trekjes. Ik vond het ontzettend fijn om hun juf te mogen zijn en stiekem ga je van ze allemaal een beetje houden. Een peutertje kwam naar me toe afgelopen week en zei heel serieus: ‘Juf, ik heb een tekening gemaakt. Die is voor jou, juf, niet vergeten!’ en toen ik haar optilde om haar te knuffelen en een rondje met haar draaide schaterde ze het uit. Zo’n schaterlach, dat is echt onbetaalbaar, zo geweldig!

DSC04114.JPG

Ik ben benieuwd wat de maand augustus me allemaal gaat brengen! Ik hoop dat jij ook een fijne maand hebt gehad en dat augustus je veel fijne momenten mag geven!

Liefs,

Anne Dore

Mijn terugval in Boulimia

Terugvallen hoort bij het patroon van het hebben van een eetstoornis, maar dat maakt het niet minder lastig. Het geeft je acuut het gevoel dat al het werk wat je in je herstel hebt gestoken voor niks is geweest. En dat doet pijn. Heel veel pijn. Daarom wil ik in dit artikel graag praten over hoe mijn terugval zichzelf vorm heeft gegeven, waar ik moeite mee heb en hoe dit is gebeurt. Ik zet voor de zekerheid wel een trigger-warning op deze blog, dus als je niet in de juiste mind-set bent, sla het lezen hiervan dan vooral over!

Compenseren hoort bij (bijna) elke eetstoornis. Overmatig sporten, maaltijden overslaan, en overgeven. Overgeven. Dit is het geen waarmee ik dagelijks in gevecht ben. De drang om over te geven, simpelweg omdat het zo heerlijk simpel is! Een soort quick-fix na een maaltijd die niet goed voelde. En dat laatste punt is nou net een probleem. Want op dit moment voelt geen enkele maaltijd goed. Alles voelt als teveel. Te groot. Te vet.relapse

In de afgelopen maanden ben ik flink aangekomen. Dat is een feit wat ik geaccepteerd heb omdat ik er toen niks aan kon veranderen. Mijn nieuwe medicatie stond erom bekend dat het je flink kon laten “groeien”. Na eindeloze gesprekken hierover gevoerd te hebben met mijn therapeute en tijdens mijn opname was het, eindelijk, iets waar ik me over heen kon zetten. Dit was nu mijn lijf en daar moest ik het maar mee doen. En dit ging op zichzelf goed, tot een paar weken geleden.

Volgend jaar ga ik een toneelopleiding volgen in Zwolle. Daarvoor ben ik in maart een auditieproces in gegaan, en ik ben warempel aangenomen. Super gaaf natuurlijk, en ik kijk er ook enorm naar uit! Maar de laatste tijd is er 1 gedachte die ik niet uit mijn hoofd krijg. Want ik ga naar een school waar ik me dus 24/7 moet gaan focussen op het nastreven van perfectie. Het perfect brengen van een tekst, het perfecte uiterlijk bij een rol, het perfecte gebruik van mijn lichaam in een scène, de perfecte student zijn. Alles moet perfect. Dus daarom moet ik sterker worden toch? Sterker, dus minder eten en meer sporten. Maar vervolgens is het verloop vrij simpel. MINDER ETEN = NIET ETEN = HONGER = EETBUI = COMPENSEREN = KLOTE GEVOEL = MINDER ETEN = NIET ETEN etc. Dat cirkeltje wat dan telkens opnieuw en opnieuw en opnieuw begint.

Het aangeven dat ik in een terugval zat tijdens therapie was een eerste stap, maar wel enorm enorm moeilijk. Ik schaamde me zo en ik voelde me zo dom en zwak. Waarom was het me nou weer niet gelukt om vast te houden aan een gezond patroon? Dat was de belangrijkste vraag. Waarom voelde ik weer de behoefte/drang om mijn eetstoornis in te duiken zodra ik ergens mee geconfronteerd werd.

Ik ben inmiddels steeds dichter bij het antwoord op deze vraag, en ik zet weer stapjes richting herstel. Het accepteren van een terugval is altijd enorm vervelend, maar dat is nou eenmaal hoe het er nu uitziet. Dus we gaan weer met volle angst vooruit, steeds 2 stapjes naar voren en één stapje terug. En dat is Oke. Helemaal Oke.

relapse 2

Liefs Eva

Mijn week in foto’s #4

Vandaag heb ik weer een blog over een week in mijn leven, het was een fijne week met lekker weer, deze week had ik m’n standaard werk en therapie, maar heb ik ook met wat vriendinnen afgesproken. Deze week begon ik op maandag!

Maandag:

Maandag was een rustig dagje, sochtends heb ik gesport en kwamen mijn nieuwe schoenen van Omoda binnen, dus die heb ik direct even ingelopen! Smiddags heb ik samen geluncht met m’n moeder en daarna zijn we boodschappen gaan doen. Savonds heb ik samen met m’n vader jam gemaakt, en serie gekeken.

MAAN.jpg

Dinsdag:

Dinsdagmiddag had ik therapie en een van m’n beste vriendinnetjes ging met me mee naar Zwolle, we zouden na therapie dan even lekker samen de stad in gaan. Toen ik van therapie kwam zei ze opeens: ‘An, we moeten naar het politiebureau…’ ik schrok me kapot! Bleek dus dat haar portemonnee was gestolen. Voordat we naar het politiebureau gingen zijn we nog alles langs gelopen waar ze heen was geweest, ik kocht even snel nog een smoothie voor ons en daarna gingen we op weg. ‘Laten we nog even langs het park lopen, daar hebben we ook gezeten.’ zei ik. En ja! Daar zaten twee jongens die haar portemonnee hadden gevonden! Zo’n geluk! Hij was dus niet gestolen, met een mega blij gevoel gingen we daarna alsnog samen de stad in en hebben nog even gewinkeld.

DI.jpg

Woensdag:

Sochtends ging ik aan het werk bij de peuters, echt weer genieten. Het zijn zulke schatjes! Smiddags speelde ik piano en mijn kat Yoep vind dat altijd zo interessant dat hij het nodig vind om ook op de piano te springen. Vaak loopt hij dan een paar keer eroverheen en gaat dan zitten. Wat moet je met zo’n beest? Ook at ik watermeloen en kwam mijn vader thuis met een mooie bos bloemen voor m’n moeder voor hun trouwdag!

WOE.jpg

Donderdag:

Donderdagochtend vertrok ik weer naar het werk bij de peuterspeelzaal, het dak werd gerenoveerd van het gebouw waar we in zaten en dus waren we tijdelijk overgeplaatst. Nu was het dak weer af en was het de laatste keer dat we in de school zaten, wel erg jammer! Smiddags kwamen nieuwe sneakers aan die ik tweedehands had gekocht en ik was enorm verrast toen ik zag dat ze echt nog in tóp staat waren. Goeie deal! Ook ging ik met m’n moeder even naar de bibliotheek en kookte ik een pasta. Vroeger had ik echt enorm veel moeite met pasta’s maar tegenwoordig voelt het heel normaal. Ik doe er nog wat extra rucola en peterselie op, heerlijk!

DOND.jpg

Vrijdag:

Vandaag had ik een heerlijke dag weg gepland met een van m’n beste vriendinnen, hier keek ik al de hele week naar uit en ik had er echt heel veel zin in. Om half 9 haalde ze me op met de auto en vertrokken we richting Utrecht. Lekker een dagje gewinkeld en gegeten. Ik heb echt veel minder moeite met uitgebreid ergens eten of bijvoorbeeld een taartje bij de koffie te doen, ik merk dat het me eigenlijk niet zoveel meer doet en dat is erg fijn. Het word dus echt beter! Ik at sochtends een stukje cheesecake bij de koffie en savonds had ik een enorme salade, genieten!

VRIJ.jpg

Zaterdag:

Zaterdagochtend heb ik lekker gesport en daarna voelde ik me echt heel goed in m’n vel, ik had een fijne week gehad en geestelijk gaat het echt goed. De bloemen in de berm staan nog steeds prachtig in bloei en ik kon het niet laten er even een foto van te maken. Helaas was het niet zulk mooi weer en moest ik keihard fietsen om niet nat te worden. Smiddags had ik een vrij simpele middag, ik heb gewerkt aan de blog, boodschappen gedaan en gekookt! Een lekker rustig dagje.

zat.jpg

Zondag:

Sochtends heb ik lekker uitgeslapen, mijn ouders waren naar vrienden toe en dus had ik het rijk voor mij alleen, ik heb lekker rustig ontbeten, yoga gedaan en aan de blog gewerkt. Smiddags heb ik samen met m’n ouders geluncht en daarna zijn we heerlijk gaan wandelen in een natuurgebied bij het Waterloopbos. Daar maakten we met z’n 3en een leuke foto, savonds maakten we een verse tomatensoep en deed ik nog een korte yoga en meditatie sessie.

ZON.jpg

Maandag:

Het begint saai te worden maar maandag begon ik weer in de sportschool, ik sport het liefst twee keer in de week op maandag en vrijdag ( of zaterdag ), omdat ik die dagen sowieso vrij heb vind ik het fijn om dan lekker tijd aan sport te besteden. Dus ik begon weer in de sportschool, smiddags deed ik boodschappen met m’n moeder en ging ik naar mijn opa en oma toe. Fijn om hun ook weer even te zien! Ook bestelde ik een nieuwe yoga-mat en een fitness-springtouw. Vind ik fijn om mee te nemen op vakantie voor m’n bewegingsdrang, zo weet ik zeker dat ik wel m’n spanning kwijt kan. Ik heb maandag helaas geen foto’s gemaakt, maar heb nog wel een foto van m’n nieuwe yogamat en springtouw voor jullie!

MAAN2

Ik hoop dat jullie ook een fijne week hebben gehad!

Liefs,

Anne Dore

 

 

Lief lichaam,

In deze blog schrijf ik een brief aan mijn lichaam. Ik zit een poosje in een body positivity society en daar had ook iemand een brief aan haar lichaam geschreven. Dit lijkt me een mooi iets om jullie te laten zien, mezelf meer te motiveren en jullie aan te sporen om het voor jezelf te doen.

Lief lichaam,

Ik wil ten eerste zeggen dat het me spijt dat ik je zo heb uitgehongerd, gepijnigd en gekwetst. Het was totaal niet de goede aanpak en dat weet ik nu, dat klinkt heel gek omdat ik nog steeds af en toe tegen je inga, maar ik weet dat het enorm fout is.

Ik kan pas echt gemeend sorry zeggen als ik hersteld ben en goed weet om te gaan met gebeurtenissen en emoties, maar het kan nu ook al, omdat ik ver ben gekomen.

De aanpak van jou uitputten, uithongeren, uitdrogen, verminken en, eigenlijk, alles heeft je een grote klap gegeven. Ik wil niet meer tegen jou vechten, maar met jou. Samen staan we sterk en dan kunnen we de wereld aan. Zodat we elkaar gaan waarderen, naar elkaar leren luisteren en dat we, hopelijk, elkaar kunnen gaan vertrouwen en houden . Ik ben blij dat ik jou en mezelf de kans heb gegeven om aan te komen en te herstellen. Jij bent bijna helemaal genezen. De lichamelijke klachten, zoals donshaar, lage bloeddruk en hartslag, geen honger, geen conditie en snel pijn in elk deel wat jou jou maakt is zo’n beetje weg. Ik geef jouw/mijn hoofd de ruimte om mezelf te leren kennen en te ontdekken, om te strijden tegen de eetstoornis en om alle belangrijke processen in het lichaam te kunnen stimuleren.

Ik ben je dankbaar voor alles. Je hebt jezelf en mij niet opgegeven toen het allemaal te veel en te zwaar was. Je hebt me motivatie gegeven, laten lopen, spieren en krachten laten krijgen, organen laten herstellen, meer concentratie en energie gegeven, menstruatie teruggegeven, emoties weer laten voelen en vast nog wel meer dingen waar ik nu niet op kom.

IMG_2211Ik wil je laten weten dat ik je begin te waarderen voor de kracht die je bezit. Ik houd ervan dat je mij weer gevoelens laat ervaren die echt zijn, die ik nu kan leren herkennen en ermee kan leren omgaan. Ik houd ervan dat ik nu weer kracht in mijn benen heb, dat ik gewoon kan lopen of fietsen zonder snel moe te worden. Ik houd ervan dat ik niet elke keer bij het opstaan van een bank/stoel/bed enorm duizelig word en misschien val. Ik houd ervan dat mijn lichaam van vroeger terug is en dat ik zelfs wat borsten heb gekregen. Ik houd ervan dat ik echt kan lachen als het nodig is. Ik houd ervan dat ik weer kan lezen/series kijken/praten zonder snel uitgeput te raken. Ik houd ervan dat jouw/mijn haar nu gezonder is. Ik houd ervan dat ik niet bang ben voor al het eten en drinken dat voor mijn neus staat, omdat ik meer vertrouwen in je heb gekregen. Ik houd ervan dat jij mij hebt laten zien dat een mager en uitgeput lichaam niet oké is en dat ik met dit lichaam echt kan leven. Jij hebt mij geholpen de knop om te zetten om te willen genezen en voor jou en mezelf te willen zorgen.  Ik kan nog erg veel leren van jou, maar dat komt langzaam. Mijn hongergevoel is terug. Ik voel het wanneer ik moet eten (ik moet er nog wel naar leren handelen.. Maar daar ben ik hard mee bezig). Ik weet meer wat ik lekker vind en wat niet. Ik weet wanneer en wat ik wil drinken. Ik weet wanneer ik moet stoppen met sporten. Ik weet wanneer ik rustiger moet fietsen of lopen. Ik weet steeds beter wat mijn grenzen zijn.

En nu? Nu ben ik dankzij die grenzen aan het ontdekken wat ontspannen is en hoe het moet. Ik ben, dankzij jou en mijn eigen vooruitgang, opener en socialer geworden.  Ik krijg vertrouwen in jou en ik begrijp je steeds meer. Dankjewel voor alles.

Veel liefs

steven-aitchison-love-yourself-completely-8u2x

Ik zou iedereen aanraden het een keer te doen, ik voel me er veel beter door nu ik dit

heb geschreven. Ik zie wat mijn lichaam voor mij heeft gedaan en wat ik kan doen om het te helpen herstellen. Ik zie de vooruitgang nu die ik heb gemaakt door onder andere deze brief.

Schrijven jullie wel eens een brief naar jezelf of je lichaam? Laat het ons weten. We zijn benieuwd naar hoe jullie het ervaren.

Liefs, Rianne

What I eat in a day

Daar ben ik weer, alweer de derde blog op een rij van mij. Maar na deze zijn jullie even van mij af hoor 😉 Ik laat jullie weer zien wat ik zoal een op een dag

 

20370648_1338054712980891_1911177274_n

Vandaag begon ik met twee bruine boterhammen met schudde buikjes en een beker Optimel (kers-framboos). Omdat het behoorlijk vroeg was en we snel weg moesten was het een ontbijtje to go. ’s Ochtends vroeg gaat eten altijd erg moeilijk en moet ik mij er echt toe zetten dit wel te doen. Ik heb al een aantal verschillende ontbijten geprobeerd maar eigenlijk is er niks wat echt beter gaat.

In de loop van de morgen heb ik nog een broodje gegeten met een beker chocolademelk.

 

 

DSC_6617

Als lunch at ik een salade die over was van de vorige dag, ik ben vergeten een foto te maken maar de portie en de ingrediënten kwam zo’n beetje overeen met deze foto. Ik had er kip, appel, brie, komkommer en ei ingedaan.

 

 

Als middag tussendoortje heb ik een kopje kippen bouillon gemaakt met daarbij 4 cream crackers met roomkaas. Mijn middag tussendoortje verschilt heel vaak, de ene keer heb ik meer zin in zoet en de andere keer meer in hartig.

 

 

20292475_1338054739647555_1990851441_n

’s Avonds heb ik spaghetti gemaakt met kip, champignon roomsaus en een champignon roerbak mix, klein beetje kaas erover heen en voila! Een lekker bord pasta. Ik hou onwijs van pasta 🙂 Als toetje hadden we Ben en Jerry ijs (cookie dough, jumm!)

 

 

20400873_1338054749647554_1878056530_n

Als avond tussendoortje had ik een mini-appeltaartje met slagroom (oké misschien twee, ze waren zo lekker) om te vieren dat ik mijn propedeuse had gehaald.

Een beetje fruit mis ik op deze dag, maar zo terug kijkend vind ik dat het een goeie dag is geweest qua eten!

Liefs Hanneke  

Review film “To the bone”

Vandaag heb ik de film To the bone gekeken. Misschien heb je de titel de afgelopen dagen wel voorbij zien komen op internet, want er is best veel ophef over de film.

Heb je de film nog niet gezien? Ik zal in deze blog dingen vertellen over de inhoud van de film er kunnen dus de nodige spoilers in zitten.  Hou hier rekening mee als je de film nog wilt kijken. Misschien twijfel je of je de film wilt kijken? ik hoop dat ik je kan helpen door het geven van mijn mening. 

a8642977-e9db-4777-b751-fef55c54f6d1

In to the bone draait het om Ellen (Eli), ze is 20 jaar en heeft anorexia nervosa. Na al een aantal keer opgenomen te zijn geweest is de familie wanhopig. Susan, de stiefmoeder van Ellen heeft haar laatste hoop gevestigd op een gespecialiseerde arts. De wanhoop van Susan is in het begin mooi verbeeld doordat ze van slag raakt als Ellen op de weegschaal staat. Ze confronteert Ellen met haar gewicht en lichaam, maar weet niet wat ze er aan kan doen.

Met weinig motivatie word Ellen opgenomen in een kliniek. Een kliniek in de vorm van een woonhuis, met ongeveer 6 cliënten. Iets wat ik heel mooi vind, omdat ik uit eigen ervaring weet dat dit heel helpend is. In dit huis zijn naar mijn idee weinig professionals aanwezig. Er is een gastvrouw, psycholoog en de arts. Dagelijks zijn er twee therapie momenten in de vorm van groepstherapie, en af en toe hebben de cliënten een individueel gesprek met de arts.

Toen het eerste eetmoment kwam voor Ellen stond ze te kijken van de regels aan tafel, er waren eigenlijk geen regels. Er werd gekookt en ze mocht zelf de hoeveelheid die ze at bepalen. Wou je wat bijzonders eten dan kon je dit aangeven, zo at een van de meiden steeds een pot pindakaas. In de kliniek wordt er gewerkt met een punten systeem, hoe meer punten je hebt hoe meer vrijheid je krijgt. Deze punten kunnen de cliënten bijvoorbeeld verdienen door een volledige maaltijd te eten. Zelf heb ik mijn twijfels bij dit straf- en beloningssysteem. Na mijn idee straffen mensen met een eetstoornis zichzelf al genoeg, ik denk dat de onzekerheid alleen maar toeneemt op deze manier. Ik denk dat belonen wel een helpende manier is omdat uitdagingen zo een positieve afloop hebben.

 

To The Bone

 

In de kliniek ontmoet Ellen Luke, en in een korte tijd bouwen ze een sterke band op. Al snel  wordt duidelijk dat ze beiden gevoelens voor elkaar hebben, maar  de uiting hiervan gaat met ups en downs. Ik vond het heel mooi om te zien hoe Ellen hiervan opbloeide, in de film zag ik haar voor het eerst lachen samen met Luke. Dit is heel herkenbaar omdat ik in de tijd dat  ik heel diep in mijn eetstoornis zat ook een aantal mensen om mij heen had met wie ik goed kon praten, maar ook kon lachen. Zij hebben mij er bovenop getrokken en de mooie kanten van het leven laten zien. Precies wat er met Ellen en Luke ook gebeurde.

Wat ik in de film moeilijk vond om te zien was het concurrentie- en het negatieve stimulerende gedrag. Er werden in de kliniek genoeg “eet gestoorde” rituelen uitgevoerd en door elkaar hier hun gang in te laten gaan en niks te zeggen hou je dit in stand. Een eetstoornis is zo sterk, dat zonder de steun van anderen de kans op herstel gewoon veel kleiner is.

Een van de dingen uit de film die mij is bijgebleven is dat dokter Beckham tegen Ellen zegt dat zowel zij, als haar ouders, niet over eten mogen praten. Waarom niet? Dat is een vraag die na het zien van de film door mijn hoofd blijft spelen. Na mijn idee, en dat is ook wat mensen mij mee geven, is praten juist heel belangrijk.

wat ik heel erg waardeer aan deze film is de humor en het stukje zelfspot. Dit maakt een film over een zwaar thema toch leuk om naar te kijken. Soms is een beetje zelfspot nodig om dingen draagbaar te maken.

Al met al vond ik To the bone een hele goeie film. Het geeft een kijkje in het leven van een iemand met een eetstoornis! Betekend het dan dat elke eetstoornis zo werkt? Nee! Maar het laat zien dat het om zoveel meer gaat dan eten, en hoe het je leven beïnvloed en dat van de mensen om je heen. Want heel vaak wordt er vergeten hoeveel impact een eetstoornis heeft op de omgeving. Veel clichés die er over eetstoornissen zijn worden aangepakt en ook de gedachte gang wordt tot op zekere hoogte in beeld gebracht.

Vond ik de film eetstoornis triggerend? Nee, voor mij was het niet triggerend. Ik weet niet of het er mee te maken heeft dat ik geen anorexia heb of dat ik al een eind ben in mijn herstel, maar voor mij was het motiverend. Ik werd  weer even met mijn neus op de feiten gedrukt dat je leven met een eetstoornis zo beperkt is. In de loop van de film merkte ik dat ik Ellen als een voorbeeld ging zien, niet in de zin van het afvallen of het destructieve gedrag maar meer omdat ik veel van haar in mij herken. En ook omdat ik dingen bij haar zie die ik zelf graag meer zou willen. Zo heeft Ellen een heel sterk eigen karakter, is ze stoer en kunstzinnig en heeft ze veel humor. Ik zou willen dat ik wat meer kan gaan staan voor mijn eigen karakter en niet bang hoef te zijn voor wat anderen hier van vinden.

Wat ik tot slot nog mee wil geven is dat je jezelf niet moet gaan vergelijken met de mensen uit de film, want zoals ik al zeg het is een film. Niet alles is realistisch. Probeer objectief te blijven kijken. Wordt je jaloers op lichamen of vind je jezelf na het kijken van de film te dik? Kijk naar dat wat het Ellen kost door in haar eetstoornis te blijven. Afstand, geen contact met anderen, oververmoeid, lichamelijke klachten, destructief gedrag, maar vooral heel veel zelfverwijt. Is het je dat allemaal waard?

liefs, Hanneke

Wil je in contact komen met mij of een van de andere meiden van het team weet dan dat je altijd mag mailen of een berichtje sturen. wij willen onwijs graag meedenken met jullie hersenspinsels.