Ik heb mijn lichaam nooit geaccepteerd

In deze blog in onze vaste rubriek: Lichaam, vertel ik hoe het nu met mijn lichaam gaat, waar ik mee bezig ben in therapie met betrekking tot mijn lichaamsbeeld en hoe mijn lichaamsbeeld in het verleden is geweest.

Aankomen

Langzaam zit er progessie in het aankomen, ik ga eindelijk wat vooruit en dit gaat met kleine stapjes. Ik heb geen moeite met het volgen van mijn eetlijst en dat geeft me zoveel rust! Ik had verwacht dat naarmate het aankomen ik ook telkens meer compensatie manieren in mijn eten zou gaan krijgen, maar deze blijven uit. Ik houd nu een bewegingsschema bij, zodat ik goed mijn beweging in de gaten kan houden. Mijn lichaamsbeeld lijkt langzaam aan ook te veranderen, ik merk dat ik veel makkelijker lang in de spiegel kijk en dat ik elementen die ik verschrikkelijk vond meer een plekje kan geven en het er mag zijn. Met therapie ben ik nu klaar met het behandelen van mijn lichaamsbeeld en we gaan nu het volgende traject in. Dit voelt goed, ik heb het gevoel dat ik zoveel heb geleerd van de afgelopen periode. Wanneer ik de 50kg heb behaald en daar eerst op ga stabiliseren gaan we nog één keer mijn volledige lichaam bekijken door middel van een spiegeloefening. Om op deze manier te kijken wat mijn eetstoornis er van vind en wat ík er van vind.

Mijn lichaamsbeeld vroeger

Als basisschoolkind was ik nooit erg dun, ik behield altijd een beetje ‘babyvet’ en was daardoor wat voller dan de meeste andere kinderen. Op de basisschool had ik hier nog niet zo heel veel moeite mee, ik dacht er niet zo bij na. Toen ik van de basisschool afging verdween dit eigenlijk vrij snel, ik kwam in de groei, werd langer en kreeg een normaal gezond postuur. Maar voor mij was dit ‘normale’ lijf, niet normaal. Als ik er nu aan terug denk dan had ik gewoon gezonde rondingen, ik ben vrij klein en heb een zandloperfiguur en kreeg daardoor al vrij vroeg rondingen. Hier had ik erg veel moeite mee, de meeste klasgenoten waren nog dun en hadden nog een kinderlichaam en ik begon al een vrouw te worden. Vaak probeerde ik wel een korte periode wat af te vallen, maar dit waaide vaak snel weer over. Dat mijn lichaam naarmate de jaren vorderen eigenlijk steeds mooier vrouwelijker werd, zag ik alleen maar mijn volle benen en te dikke billen. Ik voelde me er niet bij op m’n gemak en als ik aandacht kreeg van jongens en anderen zeiden dat ze mijn figuur zo mooi vonden kon ik dat amper geloven. Zo rond december 2014 hadden we gala, daarvoor had ik me al wat meer verdiept in sport en deed thuis work-outs. Maar in januari begon het pas echt en begon ik bij de sportschool, in eerste instantie om me lekkerder in mijn vel te voelen en wat aandacht van school af te leiden, maar al snel werd het een obsessie. Ik merkte hoe mijn lichaam veranderde en dat het ook kón veranderen. In mijn hele middelbare school periode, had ik ook zo’n gevoel van: ‘Ach, mijn lichaam kan toch niet veranderen…’ Maar opeens lukte het wél, als ik er nu op terug kijk vind ik dat helemaal niet raar, ik sportte kéihard. Ieders lichaam zou afvallen en zijn vorm verliezen als je zo vaak en zo lang in de sportschool stond.

16424_605399642922219_4853548685263923555_n (1)10329024_530366967092154_6622236846820803150_n

                                                  zie hierboven: Mijn gezonde lichaam

De kilo’s vlogen eraf, en elke keer hield ik een streefgewicht in mijn hoofd. Nou als ik op dát gewicht ben, dan is mijn lichaam af, dan is het mooi! Maar dan was ik op dat gewicht en dan had ik wel weer wat op mijn lichaam aan te merken en dan kwam er nóg een lager streefgewicht. Naarmate ik dunner en dunner werd, ging ik me nog ongelukkiger voelen. Mijn lichaam was nooit af en het ironische is, dat toen ik op mijn allerlaagste gewicht zat, ik zó terug verlangde naar het lichaam met mijn 58kg, een gezond lichaam, die alles kon, alles kon eten, genoeg bewoog maar niet overmatig en een lichaam die echt vróuw was. Lichaam acceptatie is misschien wel het moeilijkste wat je moet overwinnen in je eetstoornis. Het echt volledig accepteren van je lichaam op een gezond gewicht, met al zijn/haar rondingen, imperfecties en eigenaardigheden, dat is voor mij ( en voor vele anderen met en zonder een eetstoornis ) nog steeds een van de grote uitdagingen van herstel. Maar elke dag leer ik en merk ik wat mijn lichaam allemaal voor me doet en wat het kan, en ik ben zo blij dat mijn lichaam het niet heeft opgegeven ondanks mijn verwaarlozing. Bedankt lief lichaam, nu is het míjn beurt om voor jou te zorgen.

acceptatie2.jpg

Liefs,

Anne Dore

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s