Wat een K*T humeur

Een eetstoornis kan je leven beheersen. Het kan elk aspect van je hele wezen beïnvloeden, tot je inderdaad het gevoel hebt dat jij je eetstoornis BENT. Het gevoel dat er niks anders meer is wat er toe doet. In dit artikel wil ik het vooral hebben over hoe het je dagelijks handelen in de weg kan staan, en hoe je daar op een gezonde wijze mee kan dealen (Ik ben op geen enkele manier een gediplomeerd professional. Dit zijn de dingen die mij helpen op deze momenten)

Een enorm percentage van de mensen met een eetstoornis worden ook gediagnostiseerd met depressie. Toeval? Ik denk van niet. Ik kwam mijn bed niet meer uit, ik liet het contact met mijn familie en vrienden verwaarlozen, ik deed niet meer aan de hobby’s waar ik altijd zo van genoot, en ik wilde niet meer leven. Kortom, ik was depressief. Het enige wat ik de hele dag deed was in bed liggen, en me zorgen maken over mijn voedselinname van die dag.

In mijn geval is dit probleem vooral opgemerkt door mijn moeder, en toen we bij de huisarts waren om te praten over mijn eetstoornis werd ook dit probleem op de tafel gegooid. Chronische Depressie is iets wat heerst bij ons in de familie, dus er werd vrijwel meteen een antidepressiva voor geschreven. FLuoxetine. Ik begon met de kleine dosis van 10 mg, maar met de maanden ben ik opgeklommen naar 40 mg, en dit werkt voor mij. Hierbij gebruik ik ook nog Mirthazepine. De combinatie van deze 2 middelen houdt mij erg goed op de been 😉

Tijdens 1 van mijn eerste opnames moest ik bezig met het maken van een signaleringsplan. Voor de mensen die dit niet kennen zou ik even uitleggen wat het is. Een signaleringsplan is een soort schema met 4 kleuren. Groen, geel, oranje en rood. En achter elk van deze kleuren staan 3 vragen. Wat merk ik zelf, wat merkt een ander en wat kan ik doen. Elke kleur hoort bij de staat waarin je verkeerd, waarin groen dus “goed” en rood “in crisis” betekent.

stoplicht

Het maken van dit document is iets wat mij al heel erg hielp. Mijn probleem en hoe dat zich vorm gaf stond op papier, en daarmee voelde ik me begrepen. Maar ik had moeite met het stukje “Wat kan ik doen”. Wat als ik in rood zat, wat dus betekende dat ik niks meer wilde en moeilijk te bereiken was, was het voor mijn moeilijk om hier weer uit de komen. Hiervoor heb ik een activiteitenlijst gemaakt. Een lijstje met simpele dingen die ik kon doen om uit crisis te raken. Op deze lijst stonden dingen als kleuren, een rondje lopen, puzzelen, muziek luisteren, schoonmaken, of een kopje thee maken. Ik weet dat het kleine dingetjes zijn, maar dit is wat werkte voor mij.

Soms is het ook gewoon heel fijn om even heel hard te huilen. Even alles eruit gooien en alles loslaten. Verwen jezelf een keer. Neem een lekker lang heet bad, kruip vroeg in bed met een goed boek, drink een beker warme chocomelk. Ruim je kamer op, stofzuigen, dweilen, ruim je kledingkast uit, boen je ramen blinkend schoon, verschoon je bed, steek een geurkaarsje aan. Maak je leefruimte zo comfortabel mogelijk. Ik voel me altijd stukken beter wanneer ik in een lekker opgeruimde schone kamer zit J

 

Ik kan op geen enkele manier in jou hoofd kijken en zeggen wat jij moet gaan doen op dit soort momenten, maar ik hoop dat je me dit artikel inziet dat het iets is waar je overheen kan komen, en dat je niet de enige bent 😉

 

Liefs Eva

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s