Wat nou als je te weinig energie hebt om te sporten?…

Lieve lezers,

in deze blog wil ik jullie meenemen in een van de punten in mijn leven waar ik het best lastig mee heb, namelijk sporten.

Voordat ik mijn eetstoornis kreeg sportte ik altijd wel, ik heb een hele tijd geturnd en gevoetbald. Daarnaast moest ik een eind naar school fietsen, wat in het begin van mijn eetstoornis “ter compensatie” genoeg voelde.  Maar na mate mijn eetstoornis doorzetten verloor ik al mijn energie en motivatie om te sporten, school was afgelopen en fietsen deed ik niet meer. Ik besloot om naar mijn lichaam te luisteren en het sporten even stop te zetten. Een half jaar heb ik niet gesport maar ik merkte dat mensen hier een oordeel over kregen. Dus ging ik weer hardlopen, niet heel vaak maar als ik het deed waren het afstanden die mijn lichaam niet trok. De pijn en de verzuring in mijn lichaam voelde als verdient, ik moest me niet zo aanstellen en rennen. Als ik af wou vallen moest ik maar pijn lijden. De frequentie van het hardlopen werd vaker naarmate ik merkte dat het invloed kreeg op mijn gewicht en de eetbuien toenamen. Maar met het toenemen van de eetbuien werd het straffen ook steeds erger, ik moest de afstand die ik liep nog meer uitbreiden en nog meer pijn krijgen. Eetbuien waren namelijk een no go, ik verdiende het niet om even te ontspannen. De pijn was ook een soort vlucht voor mijn psychische pijn, want lichamelijke pijn kon ik verdragen en was tastbaar psychische pijn  niet.

Maar mijn lichaam brak ik kon niet meer, ik had geen voedingsstoffen meer waar mijn lichaam op kon draaien. Ik heb besloten om niet meer te sporten, hoe moeilijk dit ook was. Mijn lichaam gaf aan dat het te veel was zo.  Maar sporten was voor mijn een ontlading, ik kon even de boel vergeten. Het werd dus een soort cirkeltje, kon ik niet meer ontladen door sporten? Dan ging dit door eten. het hield mijn eetstoornis dus ook deels in stand. Dit is ongeveer twee jaar geleden, en sinds dien heb ik sporten nog niet weer opgepakt in een constante frequentie, ik loop zo af en toe hard maar nog steeds heb ik de energie niet… Ik vind het best lastig om hier naar te luisteren. Want de oordelen van mensen blijven door mijn hoofd heen spelen. Ook mijn stijgende gewicht trekt hier heel erg aan. Maar ik probeer sterk te blijven en mij niet over te geven aan mijn eetstoornis of meningen van anderen. Het ontladen heb ik veel minder nodig nu, omdat ik heb geleerd mijn emoties te uiten waardoor ik het niet opkrop.

Ik merk nu ik vakantie heb, dat ik weer behoorlijk instort. Voor mij is dit een teken dat ik mijn energie nog niet goed heb verdeeld. Ik wil deze vakantie mij gaan verdiepen in het rustig opbouwen van een sport. Omdat ik nu een vaste woonplek heb zou ik mij in kunnen schrijven bij een sportvereniging of zwembad. Er zit ergens nog een diepe wens om het voetballen weer op te pakken maar dat is voor nu nog 10 stappen te ver. Ik weet dat ik voor mijzelf de druk dan veel te veel opvoer, ik wil er dan 100% zijn voor het team zijn.

*Ik spreek in deze blog over niet sporten, maar dat betekend niet dat ik niet beweeg. Ik heb een hond waar ik graag mee wandel

Ik ben heel benieuwd hoe dit thema voor jullie speelt. Hoe doen jullie dat, als je geen energie hebt om te sporten? En vinden jullie dat je moet sporten?

Liefs Hanneke 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s