Review film “To the bone”

Vandaag heb ik de film To the bone gekeken. Misschien heb je de titel de afgelopen dagen wel voorbij zien komen op internet, want er is best veel ophef over de film.

Heb je de film nog niet gezien? Ik zal in deze blog dingen vertellen over de inhoud van de film er kunnen dus de nodige spoilers in zitten.  Hou hier rekening mee als je de film nog wilt kijken. Misschien twijfel je of je de film wilt kijken? ik hoop dat ik je kan helpen door het geven van mijn mening. 

a8642977-e9db-4777-b751-fef55c54f6d1

In to the bone draait het om Ellen (Eli), ze is 20 jaar en heeft anorexia nervosa. Na al een aantal keer opgenomen te zijn geweest is de familie wanhopig. Susan, de stiefmoeder van Ellen heeft haar laatste hoop gevestigd op een gespecialiseerde arts. De wanhoop van Susan is in het begin mooi verbeeld doordat ze van slag raakt als Ellen op de weegschaal staat. Ze confronteert Ellen met haar gewicht en lichaam, maar weet niet wat ze er aan kan doen.

Met weinig motivatie word Ellen opgenomen in een kliniek. Een kliniek in de vorm van een woonhuis, met ongeveer 6 cliënten. Iets wat ik heel mooi vind, omdat ik uit eigen ervaring weet dat dit heel helpend is. In dit huis zijn naar mijn idee weinig professionals aanwezig. Er is een gastvrouw, psycholoog en de arts. Dagelijks zijn er twee therapie momenten in de vorm van groepstherapie, en af en toe hebben de cliënten een individueel gesprek met de arts.

Toen het eerste eetmoment kwam voor Ellen stond ze te kijken van de regels aan tafel, er waren eigenlijk geen regels. Er werd gekookt en ze mocht zelf de hoeveelheid die ze at bepalen. Wou je wat bijzonders eten dan kon je dit aangeven, zo at een van de meiden steeds een pot pindakaas. In de kliniek wordt er gewerkt met een punten systeem, hoe meer punten je hebt hoe meer vrijheid je krijgt. Deze punten kunnen de cliënten bijvoorbeeld verdienen door een volledige maaltijd te eten. Zelf heb ik mijn twijfels bij dit straf- en beloningssysteem. Na mijn idee straffen mensen met een eetstoornis zichzelf al genoeg, ik denk dat de onzekerheid alleen maar toeneemt op deze manier. Ik denk dat belonen wel een helpende manier is omdat uitdagingen zo een positieve afloop hebben.

 

To The Bone

 

In de kliniek ontmoet Ellen Luke, en in een korte tijd bouwen ze een sterke band op. Al snel  wordt duidelijk dat ze beiden gevoelens voor elkaar hebben, maar  de uiting hiervan gaat met ups en downs. Ik vond het heel mooi om te zien hoe Ellen hiervan opbloeide, in de film zag ik haar voor het eerst lachen samen met Luke. Dit is heel herkenbaar omdat ik in de tijd dat  ik heel diep in mijn eetstoornis zat ook een aantal mensen om mij heen had met wie ik goed kon praten, maar ook kon lachen. Zij hebben mij er bovenop getrokken en de mooie kanten van het leven laten zien. Precies wat er met Ellen en Luke ook gebeurde.

Wat ik in de film moeilijk vond om te zien was het concurrentie- en het negatieve stimulerende gedrag. Er werden in de kliniek genoeg “eet gestoorde” rituelen uitgevoerd en door elkaar hier hun gang in te laten gaan en niks te zeggen hou je dit in stand. Een eetstoornis is zo sterk, dat zonder de steun van anderen de kans op herstel gewoon veel kleiner is.

Een van de dingen uit de film die mij is bijgebleven is dat dokter Beckham tegen Ellen zegt dat zowel zij, als haar ouders, niet over eten mogen praten. Waarom niet? Dat is een vraag die na het zien van de film door mijn hoofd blijft spelen. Na mijn idee, en dat is ook wat mensen mij mee geven, is praten juist heel belangrijk.

wat ik heel erg waardeer aan deze film is de humor en het stukje zelfspot. Dit maakt een film over een zwaar thema toch leuk om naar te kijken. Soms is een beetje zelfspot nodig om dingen draagbaar te maken.

Al met al vond ik To the bone een hele goeie film. Het geeft een kijkje in het leven van een iemand met een eetstoornis! Betekend het dan dat elke eetstoornis zo werkt? Nee! Maar het laat zien dat het om zoveel meer gaat dan eten, en hoe het je leven beïnvloed en dat van de mensen om je heen. Want heel vaak wordt er vergeten hoeveel impact een eetstoornis heeft op de omgeving. Veel clichés die er over eetstoornissen zijn worden aangepakt en ook de gedachte gang wordt tot op zekere hoogte in beeld gebracht.

Vond ik de film eetstoornis triggerend? Nee, voor mij was het niet triggerend. Ik weet niet of het er mee te maken heeft dat ik geen anorexia heb of dat ik al een eind ben in mijn herstel, maar voor mij was het motiverend. Ik werd  weer even met mijn neus op de feiten gedrukt dat je leven met een eetstoornis zo beperkt is. In de loop van de film merkte ik dat ik Ellen als een voorbeeld ging zien, niet in de zin van het afvallen of het destructieve gedrag maar meer omdat ik veel van haar in mij herken. En ook omdat ik dingen bij haar zie die ik zelf graag meer zou willen. Zo heeft Ellen een heel sterk eigen karakter, is ze stoer en kunstzinnig en heeft ze veel humor. Ik zou willen dat ik wat meer kan gaan staan voor mijn eigen karakter en niet bang hoef te zijn voor wat anderen hier van vinden.

Wat ik tot slot nog mee wil geven is dat je jezelf niet moet gaan vergelijken met de mensen uit de film, want zoals ik al zeg het is een film. Niet alles is realistisch. Probeer objectief te blijven kijken. Wordt je jaloers op lichamen of vind je jezelf na het kijken van de film te dik? Kijk naar dat wat het Ellen kost door in haar eetstoornis te blijven. Afstand, geen contact met anderen, oververmoeid, lichamelijke klachten, destructief gedrag, maar vooral heel veel zelfverwijt. Is het je dat allemaal waard?

liefs, Hanneke

Wil je in contact komen met mij of een van de andere meiden van het team weet dan dat je altijd mag mailen of een berichtje sturen. wij willen onwijs graag meedenken met jullie hersenspinsels.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s