Bikinistress en onzekerheid

In onze vaste rubriek: Lichaam, behandelen wij ons lichaamsbeeld.  In deze blog wil ik aandacht besteden aan het terugkomen van mijn vrouwelijke vormen en hoe ik tegenover de zomer sta met betrekking tot het in bikini moeten: de bikinistress en onzekerheid van de meeste vrouwen in de zomerperiode.

De zomer is er, en dat betekent voor de meeste vrouwen: stress. Want dat lichaam, kan die wel in een bikini? Is mijn buik niet te dik, heb ik niet te dikke benen? Nee! Cellulitis! Daar kan ik hélemaal niet mee gezien worden. Niet alleen vrouwen met een eetstoornis hebben last van onzekerheden over hun lichaam, vooral in deze tijd van het jaar hoor je overal om je heen vrouwen praten over hun buikje en zijn ze extra alert op wat ze eten. Want met een paar kilootjes minder, dan staat die bikini vast beter. Voor vrouwen/mannen met een eetstoornis is de zomer vaak een extra probleem. Je draagt luchtige kleding, moet vaak met de benen bloot en het ergste: je moet in een bikini of badpak. Uiterst ongemakkelijk, voor wanneer je ondergewicht én overgewicht hebt.

Ik heb nog steeds ondergewicht maar het grenst telkens dichter aan normaal/gezond gewicht. Op dit moment voelt mijn lichaam goed, en kan ik er goed mee omgaan dat het vrouwelijker word. Ik kom aan, maar zie nog niet heel veel verschil. Ik merk wel dat mijn vrouwelijke figuur wat meer terug komt, maar er mag zeker nog meer bij komen. En dat gevoel, dat ik dat weer graag wíl, dat is zo ontzettend bijzonder! Van mijn lichaamsbeeld heb ik aardig het gevoel dat ik het nu realistisch zie. Het bijzondere is, dat ik niet bang ben om straks in bikini te lopen, eerlijk gezegd: ik kijk ernaar uit. Mijn lichaam is nog niet gezond en daar ben ik me bewust van, maar ik ben blíj dat ik al zo ver ben met mijn lichaam en mijn lichaam mag er nu gewoon zijn zoals het is. Net zoals dat het er mocht zijn zoals het was en zoals het word. Toen ik zeer ernstig ondergewicht had, liep ik ook in mijn bikini. Toen staarden wel veel mensen naar me en kreeg ik veel angstige en bezorgde blikken maar ik deed het toch. Ik verborg me niet onder kleding en dat is iets wat ook niet in mijn karakter zit. Op de een of andere manier heb ik nooit het gevoel gehad dat ik mijn dunne, vrouwelijke of nu vrij atletische lichaam moest verbergen. Ik droeg altijd wel strakke kleding, durfde altijd in bikini te gaan en trok me niet zoveel aan van anderen om me heen. Zelfs tijdens mijn hevige anorexia-periode waarin alle botten uitstaken, mijn benen amper meer mijn bovenlijf konden dragen en ik zo ziekelijk mager was dat ik niet begrijp hoe ik überhaupt kon lopen, droeg ik wat ik wóu en waar ik me toch nog een beetje mezelf in voelde.

19248039_1225233837605460_7141391407958913646_n

Veel vrouwen zeggen dat ze het moeilijk vinden om straks weer in bikini te lopen doordat ze een paar kilootjes te veel hebben, of juist heel mager zijn, maar wat maakt het uit? Iedereen heeft punten bij zijn/haar lichaam waar we onzeker over zijn, en die onzekerheid die mag er ook zijn. Sterker nog: laat die onzekerheid er maar zijn. Het is heel normaal dat die bestaat, maar de manier waarop we ermee omgaan, dat is precies wat het zegt over óns. Ik heb enorm geleerd in therapie dat die onzekerheid maar zo’n klein deel van je menszijn is, hoewel het alles kan beïnvloeden van hoe je denkt. Maar als jij daar straks loopt in je bikini, denk je dan dat alle mensen om je heen denken van: Pfoe, dat kan echt niet! Die zou echt niet in bikini mogen lopen! of: Nou, die mag echt wel aan de lijn gaan doen! Natuurlijk denken ze dat niet! Want iedereen op dat strand of bij het zwembad, die zit met zijn/haar eigen lichaam, en denkt dáár over na. Probeer na te gaan hoe belangrijk het nou is. Tuurlijk, iedereen wil een superstrak lichaam, maar wat je daar allemaal voor moet doen: lijnen, veel eten afwijzen, sociale contacten vermijden, feestjes afzeggen en ontzettend veel sporten, dat is dan weer een andere kant. Een kant waar je doodongelukkig van word. Been there, done that. In de tijd dat ik mega veel sportte, had ik een superstrak lichaam, er zat geen vet meer op, ik was helemaal afgetraind en zag er ( toen nog wel ) gezond en mooi uit. Maar ik was zo onzeker over mijn lichaam en zat zoveel in de sportschool dat ik niet eens de tijd nám om naar het zwembad of het strand te gaan. Feestjes? Daar ging ik écht niet heen, want ik zou toch niet willen eten daar en een barbecue was al helemaal uit den boze. Het enige wat ik deed was sporten, gezond eten en werken. Dus waar had ik dat hele lichaam nou voor getraind? Nu ik aankom, gezond eet, lekker beweeg en beter in mijn vel zit, merk ik dat die dingen als een ‘summerbody’ en keihard lijnen voor een platte buik voor de zomer echt zo’n onzin is. Als jij zelfverzekerdheid uitstraalt, dan zie je er automatisch zo uit, of je nou een buikje hebt of een strak lijf hebt. Jij bent mooi, gewoon, zoals je er nu uitziet.

Liefs,

Anne Dore

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s