Travel: Als je even niet meer ziet wat het leven biedt

Hallo allemaal,

Ik neem jullie weer een weekje mee in mijn leven. Deze week loopt van dinsdag 25 juli tot dinsdag 1 augustus.  Gedurende de blog zal het duidelijk worden dat het even niet zo goed met mij gaat, ik vecht samen met Chris tegen een terugval, en dat gevecht is zwaar. 

 

 Logo-Uitgeverij-Sarphati-zwart

Dinsdag 25 juli

Deze week heb ik een grote angst overwonnen en ben ik begonnen met werken. Werken is iets wat ik altijd al wel wou maar gewoon heel eng vond. Mijn sociale angststoornis neemt het dan over, en dan ben ik bang dat ik allemaal fouten maak en dat mensen mij niet leuk vinden. Gelukkig viel het heel erg mee! Ik werk voor een uitgeverij waarbij ik het meeste werk thuis kan doen (dit verlaagt voor mij de druk heel erg) maar vandaag moest ik naar het kantoor om ingewerkt te worden. Eenmaal daar kwam ik erachter dat mijn voormalig huisgenootje een collega van mij is, dat gaf heel veel rust. Ook heb ik best een grote angst overwonnen door samen met mijn collega’s ergens te gaan eten, geen idee hebbend van wat daar te eten is, en wat de eetgewoontes van de rest is. Tijdens de lunch voelde ik mij best ontspannen en kon lekker kletsen.  Helaas liep het werk niet helemaal zoals gepland want mijn laptop moest updaten en ging daarna kapot waardoor ik niet kon werken, dit vond ik heel naar omdat ik zo voor mijn gevoel geen goeie indruk achterliet. Tegen 5 uur was ik weer thuis, had ik een kop vol informatie maar was ik best een beetje trots op mijzelf.

 

 

Woensdag 26 juli

Woensdag ochtend ben ik met Chris mee geweest naar Apeldoorn waar hij een afspraak had. Eenmaal thuis schrokken we behoorlijk want nadat we Kyon uitgebreid hadden begroet zagen we allemaal bloed aan zijn bek, al snel bleek het gelukkig niet uit zijn mond te komen maar van zijn poot, hij had een snee onder zijn voet en dat bloedde behoorlijk. Na contact te hebben gehad met de dierenarts zijn we daar naartoe gegaan om hun erna te laten kijken. Kyon zijn poot is in dik verband gelegd en hij heeft antibiotica meegekregen tegen ontstekingen. Arme hond hij is nog geen twee weken bij ons en dan gebeurd dit. Maar Kyon is een topper want hij bleef net zo enthousiast als dat hij altijd is, die hond is niet te kisten.

Thuis zijn Chris en ik allebei even gaan liggen want dit avontuur kostte toch best wat energie. Tegen het einde van de middag zijn we samen naar vrienden gegaan waar we op de meisjes zouden passen. 

’s Avonds thuis hebben we lekker een avondje rollercoaster gedaan (Ja, dat oude spel waar je pretparken moet bouwen 😊)

 

 

 20615540_1348291165290579_542799638_o

Donderdag 27 juli

Vandaag heb ik eerst is even uitgeslapen. Omdat het zowel met mij als met Chris niet goed gaat zit ik heel laag in mijn energie. Ik heb een max van 5 uur achter elkaar wakker te zijn, want daarna ben ik helemaal op. Aan het einde van de morgen ben ik begonnen met werken, maar opdat mijn laptop nog steeds stuk is, moest ik op Chris zijn laptop werken. Het ging daardoor allemaal even niet zo snel, en dat leverde bij mij een hoop frustratie op. Ik wou mij bewijzen tegenover het werk, en als dat dan niet lukt voel ik mij heel zwak.

 

 

Vrijdag 28 juli

Vanochtend moesten we weer met Kyon naar de dierenarts, helaas bleek alleen verband niet genoeg te zijn en moest zijn pootje gehecht worden. Kyon gaf geen kick en huppelde weer vrolijk het gebouw uit. (ohja ik hou trouwens op met het opschrijven van de keren dat ik slaap, daar worden jullie nog moe van 😉) Om half vier had ik een afspraak bij de kapper en heb ik mijn haar weer lekker kort laten knippen en voor het eerst bij een kapper laten verven, in een rood/koper tint. Ik ben er echt onwijs blij mee. 

 

 

 

20629926_1348291055290590_566716129_o

Zaterdag 29 juli

Vandaag ben ik voornamelijk aan het werk geweest, ik krijg het steeds beter in de vinger en ook kreeg ik gisteren het bericht dat mijn laptop weer gerepareerd is en dat ik daar weer op kan werken (dankjewel schoonpapa) Tegen het einde van de middag heb ik nog even boodschappen gedaan en ’s avonds lekker een filmpje gekeken met Chris. Ohja Kyon heeft trouwens een mega leuk speeltje gevonden, een lege fles van drinken… een komisch gezicht 

 

 

 

Zondag 30 Juli

Vandaag had ik een verjaardag van mijn schoonbroertje en bonus-schoonzusje 🙂 Omdat het dus even niet zo goed gaat zijn verjaardagen een hele uitdaging, en al helemaal als ik bijna niemand ken. Gelukkig is het goed gegaan maar mijn energie voor die dag was na die tijd wel op. Ik heb nog even een lekker eind met Kyon gewandeld. De rest van de dag heb ik rustig aan gedaan en een beetje tv gekeken.

 

 

 

 

Maandag 31 juli

Vandaag had ik een hele slechte dag, en heel eerlijk weet ik niet meer precies wat ik heb gedaan. Ik merk dat de situatie mij op  begint te breken, ik ben moe, gesloopt en voel mij zwak. Na goed met Chris te hebben gepraat knapte het een beetje op. We besloten om samen te gaan koken, daar heb ik boodschappen voor gedaan. Het werd varkenshaas met brie en spek, een plukbrood met kruidenboter ham en mozzarella en een wortel rauwkostsalade.

 

 

 

Dinsdag 1 Augustus

Vandaag had ik na een maand tijd weer therapie, en ik dit geval vond ik dat erg fijn. Ik had veel aan mijn hoofd, wat leidde tot een groot doolhof. Door te praten met mijn therapeut en haar mening te horen kon ik weer even resetten. Zo heb ik na dit gesprek besloten dat het zo niet langer door kan gaan en ik beter voor mijzelf moet zorgen. Ik moet stoppen met het wegcijferen van mijzelf en mijn grens trekken. Ik heb dus besloten om de thuis situatie even los te laten en een week met mijn ouders mee te gaan naar Luxemburg. Een onwijs lastig besluit, want dat betekend dat ik Chris alleen laat. Een hele rij met gedachtes blijven maar door mijn hoofd spoken;   

  • Je bent het niet waard
  • Je laat Chris in de steek
  • Je maakt het hem moeilijker als het al is
  • Je bent egoïstisch
  • Als het straks nog slechter gaat is het jou schuld
  • Je mag jezelf geen rust gunnen
  • Je bent zwak als je weggaat
  • Je zadelt je ouders alleen maar op met problemen
  • Anderen rekenen op je
  • wat zullen ze wel niet van je denken

Weetje hoe vermoeiend het is als dit hele dagen door je hoofd spookt en je toch bij je keuze wil blijven? Dat kost onwijs veel doorzettingsvermogen. En toch ga ik het doen, dag rot gedachtes, dag meningen van anderen, dag angsten ik kies nu voor mijzelf!

En jawel na het gesprek heb ik dit gelijk in werking gezet, ik ben even voor mijzelf de stad ingegaan en heb kleren geshopt. Thuis ben ik het gesprek met Chris aangegaan en die steunt mij onwijs in mijn keuze (bedankt schat soms heb je dat even nodig). Ik ga een week naar Luxemburg, heb mij voor die week op mijn werk afgemeld en ga mijzelf de rust geven om op adem te komen. Ik voel mij onwijs egoïstisch, en het is zoveel moeilijker als dat ik het zo schrijf, maar deze keus geeft mij ademruimte.

 

Een week waarin ik mentaal behoorlijk achteruit ben gegaan, een week waarin ik mij groot heb proberen te houden voor de buitenwereld, een week waarin ik het niet meer trok en ik instortte, een week waarin ik kracht vond om voor mijzelf te kiezen  en een week waarin ik heel veel liefde ervoer van anderen.

Als ik kijk naar waar ik was, en zie waar ik heenga. Ben ik zo blij dat ik jou ken, zo dicht bij jou ben. Als ik zie wat nog kan komen, denk aan al mijn dromen. Kom ik terug naar dit moment omdat ik nu gelukkig ben.

 

Liefs Hanneke 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s