Op gevoel eten

Als je begint met het herstellen van een eetstoornis krijg je, in de meeste gevallen, een soort eetschema. Die moet je op een gegeven moment ook kunnen loslaten als dat vertrouwd is, ik heb er lang over nagedacht, heb het besproken met mijn therapeute en diëtiste en een plan bedacht. Ik schrijf hoe ik het aanpak, wat voor afspraken ik heb gemaakt en wat ik dan eventueel kan nemen als variatie.

Ik heb sinds 2013 (of al eerder) een eetpatroon, een zelf opgesteld eetstoornispatroon, en sinds 2015 een paar voor herstel. Die eetpatronen voor herstel zijn opgesteld door diëtistes die ik heb meegemaakt in mijn behandelingen. Dus als je het zo bekijkt ben ik al erg lang afhankelijk van eetpatronen die vastgesteld staan. Ik ben in de kliniek in Groningen begonnen met mezelf echt uitdagen, variëren in tussendoortjes en het avondeten op gevoel opscheppen met behulp van lieve vriendinnen. Ik ben nog steeds bezig met het ontdekken van wat ik lekker vind, wat ik wil en aankan. Het gaat me best goed af en ik wil langzaam aan beginnen met het op gevoel eten.

Het begin is dus echt het opbouwen van je eetschema en je eraan kunnen houden. Merken dat het eten niets geks met je doet en het langzaam uitbreiden met uitdagingen. Ga eens uitzoeken wat jouw angsten zijn. Maak een lijst met al jouw fearfoods en geef ze een cijfer van 1 (minst eng) tot 10 (heel erg eng). Begin dan, als het lukt, met een 1. Kijk hoe je eetstoornis en je lichaam reageert. Hoe voelt je lichaam? Wat doet de eetstoornis in jou? Heb je compensatiedrang? Waardoor komt dat? Is dat nodig? Is dat gezond? Wat zegt je gezonde kant? Wat is je motivatie? Ga jezelf steeds vragen stellen over wat er gebeurd, speel er op in en probeer te relativeren. Vraag hulp en doe het niet alleen. Stapje voor stapje. Dus niet bij nummer 6 beginnen, want hoe sneller je wil, hoe sneller je een kans hebt op een terugval. Neem de tijd. Geduld is een schone zaak.

Als uitdagingen neem ik wel eens een stukje taart, een enge koek, een gebakje, een paar crackers (dus i.p.v. 1 neem ik er 2 of 3), zoutjes op gevoel in een bakje doen, een klein stukje chocola van mijn zusje proeven, een ijsje eten en ik heb zelfs een keer een chipje geprobeerd van mijn vriend met guacamole. Ik merk wel dat als ik een 6 pak uit mijn fearfoodlijst, dat mijn eetstoornis heel snel naar mijn keel grijpt en dat ik snel de neiging heb om er gebruik van te maken. Ik ben begonnen met nummertje een en dat houd ik een paar weken aan en dan pak ik weer de volgende. Als ik een keer een hoger cijfer wil pakken doe ik dat samen met iemand, zodat ik het samen doe en dus afleiding en toezicht heb.

Ik ben nu minder bang geworden voor veel producten, maar ik blijf oefenen. Ik merk dat ik zat word van mijn vaste eetpatroon en producten, dus ik heb met mijn therapeute en diëtiste overlegd om een beetje te beginnen met op gevoel eten. Er moeten natuurlijk wel afspraken gemaakt worden. Dit zijn mijn afspraken:

  • Ik doe eerst 2x per week 2 tussendoortjes op gevoel. Ik plan die dagen in zodat ik het een beetje vast heb staan. Ik kan afwijken en eventueel vaker op gevoel eten.
  • Ik houd mijn 6 eetmomenten per dag, anders heb ik kans dat de eetstoornis steeds minder en minder eetmomenten gaat proberen te krijgen. Hierdoor houd ik vaste tijden en is dat iets beter voor mijn lichaam.
  • 1 portie fruit is geen tussendoortje, er moet dan nog wel een koek o.i.d. bij.
  • Ik blijf genoeg drinken
  • Heb ik niet genoeg gehad en ik krijg later honger dan moet ik er op dat moment wat bij-eten
  • Bij-eten na het sporten blijft staan
  • Als ik niet weet wat ik wil of als ik geen zin heb om te eten dan pak ik mijn eetschema erbij zodat ik wel blijf eten, anders krijgt de eetstoornis meer ruimte. Niet goed!

Ik heb dit nu een paar keer gedaan en het is lastiger dan ik dacht. Als ik honger heb, buiten de eetmomenten, vind ik het nog erg lastig om wat te eten te pakken, omdat het nog verboden is in mijn hoofd. Ik denk er wel eens vaker over na om het te doen, puur om die eetstoornis weerstand te bieden, maar het is nog erg eng. Ook zeggen dat ik iets lekker vind of er zin in heb en het dan echt pak is erg lastig. Ik probeer het wel en het is fijn als het wel lukt, want ik heb dan voor mezelf gekozen. Het avondeten op gevoel eten ben ik erg op tijd mee begonnen. Dit komt omdat ik niet bezig was met de keukenweegschaal en ik wilde er ook niet afhankelijk van worden en blijven. Ik heb ook niet echt heel veel problemen gehad met het avondeten, maar vooral met de zetmeelproducten. Toen ik dat opscheppen eenmaal onder de knie had ben ik op gevoel begonnen en dat ging goed.

Ik houd het met op gevoel eten wel in mijn normale zone, dus ik ga niet gelijk een 10 nemen. Ik houd het voorlopig ook nog maar op 2 tussendoortjes per week (in de vakantie is dat wel anders natuurlijk). Eerst rustig beginnen, zodat ik vertrouwen krijg in mezelf en mijn lichaam. Dat uitbreiden komt langzaam. Eerst mijn gewicht en eetstoornis in de gaten houden.

Lieve jij die ook op gevoel wil gaan eten, ga niet te hard van stapel lopen (of vallen). Iedereen heeft een ander proces en iedereen pakt het anders aan. Neem je tijd, hoe zorgvuldiger je omgaat met je tijd, hoe beter je herstel, qua eten, gaat verlopen. Stapje voor stapje, je komt er wel.

Veel liefs, Rianne

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s