Vakantie: de Franse Alpen, Guillestre

Vandaag neem ik jullie niet mee in een week in mijn leven met foto’s maar laat ik jullie mijn vakantie zien doormiddel van foto’s! Ik ben samen met mijn ouders 2,5 week naar Guillestre in de Franse Alpen geweest. Ik laat jullie doormiddel van foto’s zien wat we deze vakantie allemaal gedaan hebben. Ik laat natuurlijk niet alle dagen zien maar kies een aantal dingen uit.

Op 23 juli vertrokken we op weg naar Frankrijk, ik had een hele lange tijd uitgekeken naar deze vakantie en heb er ook keihard voor moeten werken ( qua gewicht ). Ik was het dan ook die voorstelde om weer een vakantie naar de Franse Alpen te gaan, om berg te wandelen. Er stond dan wel wat tegenover, ik moest nog een heleboel aankomen, anders dan kon het absoluut niet en zou het gevaarlijk zijn voor mijn lichaam en gezondheid. Ik zette dus keihard door en heb echt enorm m’n best gedaan om mijn anorexia de baas te zijn. En met resultaat! En dus gingen we op weg naar de Franse Alpen, we reden in 2 dagen en toen we er bijna waren de tweede dag vierden we dat boven op een Col met een stukje Myrtille ( bosbes ) taart!

Dag 1.JPG

De dag na aankomst vertrokken mijn vader en ik sochtends direct voor een wandeling, vanuit de camping maakten we een mooie wandeling bij Risoul. Met een prachtig uitzicht. Ook kwam ik deze ongelofelijk schattige kat tegen en kon ik het natuurlijk niet laten hem even te knuffelen.

Wandeling 1 Risoul '2.JPG

Torrent du Chagne.JPG

Wandeling 1 Risoul

Op een avond gingen we kijken bij marmotten die leven in de bergen, die beestjes zien er super eigenwijs uit en kan je proberen te voeren. De meeste zijn heel schuw maar soms komen ze hun hol uit en komen ze voorzichtig dichterbij. Ik had er op gegeven moment een die zich zo op z’n gemak voelde dat hij zijn pootjes wel op mijn been durfde te zetten! Zo leuk!

Marmotten 3.JPG

We deden verschillende wandelingen deze vakantie en hebben er uiteindelijk 13 gemaakt, dat had ik aan het begin van de vakantie nooit gedacht! Hier een aantal foto’s van verschillende wandelingen.

Lac bij Risoul:

lac Risoul.JPG

lac Risoul 2.JPG

Souliers: Samen met mijn vader besloten we een wat zwaardere wandeling te maken en daardoor besloten we te lopen bij Souliers, hier moesten we een groot stuk stijgen, aan het begin lachte ik nog aangezien ik nog geen idee had wat me te wachten stond. Voldaan maar moe kwamen we boven aan met een prachtig uitzicht!

Souliers 5.JPG

Souliers 6.JPG

Lac st Anne: Lac st Anne is echt een geweldige wandeling, wel vrij zwaar maar echt de moeite waard. Je loopt door een heel mooi stuk natuur naar Lac st Anne, een ijskoud bergmeer! Het uitzicht is echt goud en het meer is zo’n intens mooie blauwe kleur. Mijn vader vond de moed om er een duik in te nemen maar ik paste daarvoor. Jaren geleden ben ik er ook even in geweest maar dit jaar had ik liever mijn tenen nog in plaats van dat ze eraf vielen van de kou! 😉

lac st Anne 2.JPG

lac st Anne 4.JPG

Maljaszet: Ook Maljaszet is een van m’n favorieten, prachtige natuur en de uitzichten zijn echt onvoorstelbaar. Ik moest mezelf af en toe onder het wandelen wel even knijpen. ‘An, je bent hier echt!’, onder deze wandeling voelde ik me even zo dankbaar en gezegend. Heel bijzonder om zo’n moment te ervaren, het voelde echt als een overwinning op mijn eetstoornis. Na afloop aten we in een leuk bergdorpje een taartje en dronken een kop koffie. Genieten!

Basse Rua 2.JPG

Basse Rua 3.JPG

Basse Rua 4.JPG

Ook hebben we een aantal markten bezocht in Embrun en Guillestre en zijn we wat kleine dorpjes geweest, Frankrijk heeft prachtige oude dorpjes waar je het gevoel hebt dat je even terug de tijd in  bent gegaan. Met de leuke oude gekleurde huisjes, de was die nog aan lijnen tussen de huizen hangt, de oude café’s, de gezellige marktjes en niet te vergeten de vaak prachtige oude kerkjes.

Op een dag hadden we sochtends een wandeling gemaakt maar werd het smiddags zó enorm warm dat we verkoeling zochten in de bergen. We gingen toen dus naar het hoogste bergdorp van Europa: St Veran, ook reden we naar Col d’Agnel, die op de grens ligt tussen Frankrijk en Italië.

St Veran 2.JPG

Col d'Agnel 2.JPG

De dag voordat we weer terug vertrokken naar huis gingen we sochtends nog raften, ik was doodsbenauwd door een nare ervaring ermee toen ik nog heel jong was maar had wel veel vertrouwen in deze begeleider. Het was zo ontzettend leuk! De tijd vloog voorbij en het liefst wou ik dezelfde middag nog een keer! Als je de kans krijgt om ooit te raften: doen! Garantie op zeiknat zijn, uit je comfortzone worden getrapt ( ik ben van een rots afgesprongen en ben een aantal keren het water ingevallen ) maar vooral op veel plezier. Wij zaten samen met een ander Nederlands gezin en een Nederlandse begeleider in de boot en dat zorgde ook voor veel plezier.

Rafting 2.JPG

De laatste paar dagen voelde ik me continu niet fit, ik had last van mijn buik en voelde me ontzettend misselijk, ook had ik last van de warmte en was ik vermoeid. Ik merkte vrijwel direct dat ik mezelf had oververmoeid, niet gek ook met zoveel wandelen en continu bezig zijn. Mijn anorexia kon het niet hebben dat ik zo kapot was, de stem in mijn hoofd schreeuwde dat ik door moest gaan en me maar gewoon over het ziek zijn en de pijn moest heen zetten. Mijn ouders zetten toen een rem op me en ik heb de laatste twee dagen wat rustiger aangedaan. Als mijn ouders dit niet hadden gedaan dan was ik gewoon doorgegaan en had mijn bewegingsdrang het overgenomen ben ik bang. Gelukkig kon m’n gezonde stem hier ook op reageren en nam ik meer rust. Ik merkte dat mijn stemming ook negatiever werd door de warmte en het ziek zijn, we gingen bijna naar huis en dat was ook goed. Ik was op, maar had wel heel erg genoten van de vakantie! Vergeleken met vorig jaar is het echt bizar om te merken dat ik zo heb gewerkt aan mezelf dit jaar en dat ik dan nu hier maar weer heb gestaan! In de Franse Alpen, met een bijna gezond gewicht, energie en vooral: ik mag en kon ervan genieten. Dat maakt me enorm dankbaar.

Deze vakantie liet me zien dat ik er nog niet ben maar dat ik al zo ver heb gevochten om dit voor mekaar te krijgen, nu ik dit schrijf merk ik dat ik er nog steeds een warm gevoel van heb in mijn buik. Mijn eetstoornis liet zich weer van meerdere kanten zien op vakantie, maar dat je er niet aan toe hoeft te geven of er tegen in kan gaan geeft me hoop. Meer hoop naar volledig herstel. Ik hoop dat jij ook een fijne zomervakantie hebt gehad en dat je hebt mogen genieten van grote of kleine dingen.

Liefs,

Anne Dore

lac st Anne 3.JPG

Advertenties

2 thoughts

  1. Hey Anne,

    Ik ben hier terecht gekomen door je link op t****r, haha.

    Wat heb je dit toch ontzettend mooi geschreven en wat ben je toch een positief mens!

    Ik weet zeker dat het helemaal goed gaat komen met jou!

    Fijn dat je zo genoten hebt van je vakantie.

    Groet,

    Leon

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s