Ruimte innemen

Ruimte innemen is iets wat in mijn eetstoornis een grote rol heeft gespeeld/ speelt. Dit vind ik namelijk heel ingewikkeld. Ruimte innemen was voor mij letterlijk en figuurlijk een probleem, door af te vallen was ik lichamelijk minder aanwezig en nam ik dus minder ruimte in, maar de meeste moeite had en heb ik met psychisch ruimte innemen.

Weinig ruimte innemen kan op heel veel verschillende manieren, zo kan je iemand voor laten dringen, voor anderen denken, je eigen verhaal niet delen, problemen niet uitspreken, wensen achterhouden of altijd aan de kant stappen als er iemand langs wil.

Mijn grootste struggle was mijn grenzen aangeven, ik liet en laat nog steeds makkelijk over mij heen lopen. Ik vind het moeilijk om aan te geven als ik iets niet wil of juist als ik iets wel wil. Nu ik een relatie heb loop ik daar heel erg tegen aan. Steeds vaker merk ik dat Chris en ik elkaar veel ruimte gunnen. Tot op zekere hoogte is dit niet erg, tot dat het teveel wordt en dat punt hebben wij ook gehad. Door elkaar te veel ruimte te geven en dus voor jezelf te weinig ruimte te nemen gingen we langs elkaar heen leven. We spraken onze wensen en behoeftes nauwelijks uit omdat we bang waren te veel van elkaar te vragen. Dit leidde ertoe dat we niet meer wisten wat we van elkaar konden verwachten en ook niet meer wist wat de ander nou wou. Door hierover in gesprek te gaan en naar elkaar uit te spreken wat dit met ons doet kregen we weer helder wat we wouden. Het is dus belangrijk een balans te vinden tussen ruimte geven en ruimte nemen.

Happiness-1-300x215
Maar waar ben ik dan bang voor als ik ruimte inneem? Ik ben bang dat anderen mij egocentrisch vinden als ik aangeef wat ik wil en dat wat ik wil heel gek vinden. Het komt erop neer dat ik dus bang blijf voor afwijzing.

 
Hoe het innemen van weinig ruimte vaak ontstaat is omdat je jezelf niet belangrijk genoeg vindt ten opzichte van de ander.

 
Maar hoe zorg je er nou voor dat jij ruimte inneemt in deze wereld? Hier is denk ik niet een passend antwoord op, maar heel veel. Als je nou kijkt naar het voorbeeld van constant aan de kant stappen als iemand je passeert op de stoep, hoe zou je dat dan anders kunnen doen? Ga eens uit proberen. Loop eens rechtdoor als er iemand aankomt, recht je rug en schouders naar achter. Door een zelfverzekerde houding aan te nemen zal de ander (letterlijk) niet over je heen lopen. En waar ben je bang voor? Dat de ander boos wordt of keihard tegen je opknalt? Dit zal niet gebeuren!

 
Hoe verder ik in mijn herstelproces kom hoe meer ik mij bewust ben van de plek die ik inneem. Ik durf steeds vaker uit te spreken wat mijn wensen zijn. Hierin moet ik nog wel leren om dan ook op mijn strepen te blijven staan. Zodra iemand nu iets anders wil vind ik het moeilijk om bij mijn wens te blijven. Begrijp mij niet verkeerd, in een relatie is het geven en nemen, soms wordt er voldaan aan jou wens maar soms zal je je ook aan moeten passen aan de ander.

 
Als je worstelt met dit probleem probeer dan uit te zoeken waar je bang voor bent? Of dit nou afwijzing, ruzie of egoïsme is, ga na of dit realistisch is. Wat mij vaak helpt is door de situatie om te draaien, wat nou als iemand anders dit bij mij zou doen, wat zou ik daar dan van vinden? Meestal is het antwoord dat ik het niet erg vind, of juist fijn. Dat is voor mij een motivatie om uitdagingen aan te gaan en beetje bij beetje meer ruimte in te nemen.

Liefs,

Hanneke

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s