Angst voor het broodmagere lijf

In onze vaste rubriek: Life Update vertellen we hoe het nu met ons gaat en wat er op dit moment speelt in ons leven. Vandaag neem ik jullie mee in deze blog in mijn aankomproces en vertel ik jullie over mijn angst om weer meer af te vallen.

Aan het begin van mijn aankomproces in de kliniek zei ik tegen mezelf: ‘Ik kan altijd nog terug, ik kan altijd nog terug naar het magere. Ik weet zo goed hoe ik daar snel weer op kan komen, ik kan altijd nog térug.’ Nu, vind ik het ongelofelijk dat ik zo dacht. Ik was zó bang om weer aan te komen, om te groeien, om weer meer te gaan voelen dat ik dat broodmagere lijf waar ik niks mee kon ik ook nog als een optie hield. Nu ik verder ben in herstel is dit juist waar ik bang voor ben, ook al is bang een te groot word. Ik hoef er niet bang voor te zijn aangezien ik mijn eetstoornis nooit meer zal ver zal laten komen. Maar nu weet ik: ik wil nóóit meer terug naar het broodmagere. Het is beangstigend om te merken dat je geen gevoel meer hebt, dat je geest afvlakt, dat je drukplekken krijgt, dat je haar uitvalt, dat je menstruatie niet meer opkomt, dat je benen amper je lichaam meer kunnen dragen en vooral dat je weet dat je eetstoornis zal zorgen dat je dood zal gaan, op de manier waarop je bezig bent. En het meest beangstigende daaraan was, dat ik dat heel goed wíst, maar daar niet eens meer een gevoel bij had. Daar niet eens meer een gevoel bij kón oproepen. Ik zag mijn ouders en verdere omgeving machteloos toekijken hoe ik dag na dag weer magerder de trap afkwam en ik durfde me amper meer om te kleden omdat ik bang was voor hun blik van verdriet en pijn. Nu weet ik, dat ik daar nooit meer terug naar wil.

IMG_0416.JPG

De afgelopen weken na mijn vakantie in Guillestre, ging het wat slechter. Ik had last van spanning voor de intro-dagen van mijn nieuwe opleiding die eraan zat te komen en stress voor mijn verjaardag, hierdoor had ik veel bewegingsdrang en viel ik nog wat meer af. Ik ben naar mijn diëtiste geweest en samen hebben we weer afspraken opgesteld om weer aan te komen. Die kilo’s heb ik gewoon echt nodig voor mijn energie en concentratie, en ik heb er vrede mee. Mijn anorexia heb ik daarin onder controle, en dat geeft zoveel rust! Ik voel me weer goed en heb het gevoel dat ik een fijne periode in ga met mijn nieuwe opleiding ( die nu gestart is en wat ik erg leuk vind ), mijn nieuwe ritme en mijn verdere afspraken in therapie. Ik ga hier weer bovenop komen, bovenop mijn kleine terugval in gewicht, en bovenop de negatieve gedachten die daarbij kwamen.

Ik merk dat er telkens meer hoop is in mezelf, hoop dat ik dit ga redden. Mooi om dat te zien, en mooi om dat te horen van mijn omgeving en therapeuten. Het geeft me echt een ontzettende boost en kracht om van hun te horen dat ze alle vertrouwen in me hebben en in mijn proces. Tuurlijk weet ik ook dat ik er nog niet ben, dat ik nog wat kilo’s te gaan heb en nog veel te leren heb in mijn herstel. Maar er beginnen telkens meer kleuren en bloemen in mijn herstel te komen en jemig, wat heb ik die kleuren gemist op het doek wat een jaar geleden nog zo grauw en grijs was.

IMG_0838

Liefs,

Anne Dore

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s