Pro-Ana Sites

Dit is een  van de zwaardere onderwerpen om over te bloggen, en toch is het zoiets belangrijks. Op de manier waarmee we nu met het internet omgaan en bijna alles draait om het hebben van een online-leven, wordt dit probleem namelijk steeds prominenter. Daarom wil ik het in dit artikel graag hebben over Pro-Ana sites, de risico’s en de reden waarom er nog steeds gebruik van wordt gemaakt.

Ik herinner me nog mijn eerste keer dat ik op een site terecht kwam. Ik zocht afvaltips en inspiratie. Na door een heleboel google pagina’s te hebben gebladerd die allemaal niet aanboden wat ik zocht kwam ik opeens op een site terecht waar de eerste foto’s die ik zag van meisjes waren met het lijf dat ik wanhopig graag wilde. Dus uiteraard keek ik hierop verder. De site bestond uit meerdere delen. Er was bijvoorbeeld een forum en een chatroom. Er was een apart stuk met “thinspiration” en pro-ana quotes en brieven, maar het belangrijkste stuk van de site was misschien nog wel De Wedstrijd.

lifestyle

De wedstrijd was een aparte pagina van de site, en als je erop klikte was het eerste wat je voor je kreeg een inschrijfformulier waarop je je naam, leeftijd, startgewicht, eerste doel en ultieme doel moest invullen. Dus ik, zo nieuwsgierig en misschien zelf geïntimideerd als ik was, gaf deze informatie op. Ik gaf mijn naam, leeftijd, huidige gewicht en schreef op dat mijn eerste doel 7 kilo en mijn ultieme doel 23 kilo verliezen was.

Toen ik op enter drukte viel mijn mond zowat 3 meter open. Een hele pagina vol met foto’s van graatmagere meisjes. Heupbotten, ribben, ruggengraten. Alles was te zien. En de nummers.. Meisjes die op dat moment 45 kilo wogen en zeiden dat ze nog 12 pond kwijt wilden. Een jongen die  vertelde dat hij zichzelf 10 keer in zn maag heeft gestompt om ervoor te zorgen dat hij zijn 36 urige “vast” nog even door kon zetten. En ik? Ik was meteen verkocht.

Deze mensen. Deze mensen hadden de discipline die ik tekort kwam dacht ik. Ik spendeerde de rest van die middag scrollend door de vele berichten en tips, met een opschrijfboekje ernaast zodat ik de “belangrijkste” beter kon onthouden. Het waren de meeste verknipte tips. “jog naakt voor de spiegel, als je al je vet ziet blubberen heb je vanzelf geen honger meer. Drink 10 glazen ijswater per dag. Daarmee verbrand je 300 calorieën. Stel je ontbijt na het ochtendsporten zo lang mogelijk uit, dan blijft je metabolisme in overdrive”  De volgende dag schreef ik mijn eerste bericht op het forum waar ik om hulp vroeg om onder mijn lunch uit te komen. Ik kreeg gelijk antwoorden, en ik voelde me zo.. begrepen.. eindelijk waren er mensen met hetzelfde doel als ik, dacht ik.

Dit is het geen wat deze sites zo levensgevaarlijk maakt. Het geeft de mensen die normaal het gevoel hebben dat ze nergens bijhorend een plek om hun stoornis te voeden met deze compleet gestoorde dingen. En terwijl ik dit typ voel ik mezelf gewoon boos worden, omdat ik me afvraag of de persoon die deze site gemaakt heeft weet wie hij aan het doen is?! Weet diegene wel hoeveel levens hij verwoest heeft? Hoeveel ouders hij hun kind heeft afgenomen? Hoe hij jongens en meisjes door het hele land zichzelf heeft laten uithongeren tot ze in het ziekenhuis terecht kwamen. Hoe hij ze naar zichzelf hebben laten kijken alsof ze afval zijn.

lifestyle 2.jpeg

Met het internet is niks mis, maar met sommige mensen wel. En in de tijd waarin we nu leven gebeurd als het gemene in het geheim. Op een scherm waar niemand er iets van kan zeggen.

Voor het schrijven van dit artikel ben ik terug gegaan naar de site die ik gebruikte, en het brak mijn hart. Simpelweg omdat er niks veranderd was. De berichten, de foto’s, de  vragen, de tips, de wedstrijd. Alles was hetzelfde, alleen dan met andere mensen. Maar juist omdat ik terugging ben ik er eindelijk achter wat de sites zo aantrekkelijk maakt. Eetstoornissen worden geromantiseerd en verheerlijkt. Het wordt beschreven als een levensstijl in plaats van een ziekte.  Het wordt beschreven als een kunst die je onder de knie moet krijgen. En. Dat. Is. Ziek.

Denk met je verstand, niet met je eetstoornis. En blijf vechten.

 

Liefs Eva

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s