Embrace your… skinnyness?

Mijn geest ging de afgelopen maanden op volle toeren. Alsof ik de marathon heb gerend geestelijk en daarna gewoon direct door ben gegaan in plaats van te rusten. Mijn geest liep letterlijk over, niet qua schoolwerk of de blog, maar qua lichaam. In deze blog vertel ik hoe het ervoor staat en hoe ik de komende tijd tegemoet ga.

Sinds de zomervakantie heb ik een fikse terugval gehad. Gelukkig geen terugval waarin ik weer terug ben bij af, maar wel een terugval die me veel spanning heeft opgeleverd en waarin ik ook een aantal kilo’s ben verloren. Die kilo’s, die moeten er weer aan. M’n geest heeft de laatste tijd (nu ik me weer wat beter voel) een constante tweestrijd gevoerd. M’n anorexia begon telkens harder te schreeuwen naarmate mijn gezonde stem ook weer toenam. Ik wist dat het tijd was om weer te gaan aankomen en voelde de druk van verwachtingen omtrent mijn gewicht in mijn omgeving. Ook moest en zou ik van mezelf weer aan gaan komen, want ja, het ging weer goed toch? Dan moest ik maar weer die kant op.

Het tegendeel liet zich zien, ik merkte dat het nog helemaal niet zo goed ging doordat ik toch nog afviel. Ik hield mezelf wel heel leuk voor dat ik weer goed bezig was, dat ik lette op m’n beweging en genoeg at. Echter bleek, dat dit m’n eetstoornis was die toch via achterdeurtjes me weer wat meer naar beneden trok qua gewicht. Nu merk ik weer, dat dit een duidelijk signaal afgeeft dat het nog helemaal niet zo lekker met me gaat geestelijk. Nu ik dit weet, kan ik het gaan delen en naar oplossingen zoeken.

Ik voel me goed, maar ben wel op een gewicht waar ik sinds de kliniek niet meer heb opgezeten. Ik voel me goed, maar m’n lichaam voelt uitgeput. Ik voel me goed, maar ik kan amper uit bed komen en ben veel misselijk. Ik voel me goed, maar voel dit alleen bij m’n eigen restrictieve lijst en bij m’n volledige beweging. Ik wist dat er iets mis ging, en begon hulptroepen in te schakelen. Ik begon bij mijn therapeute, bij wie ik me heel open voel. Ook de sportschool heb ik ingeschakeld. Om weer langzaam te werken aan een gericht doel: aankomen. Ik kan alleen weer dit proces in gaan, als ik ook hérken dat mijn eetstoornis me telkens naar beneden trekt. Voor mijn gevoel heb ik nu weer, door een stok achter de deur bij therapie en de sportschool een doel voor ogen, waar ik voor kan gaan.

embrace

Embrace my… skinnyness? Hier gebeurt een stukje voor mij. Ik wil heel graag me weer mezelf voelen maar ben dóódsbang voor dat extra stukje aankomen. Voor de extra kilo’s die weer moeten komen, voor het extra eten waarvan ik niet weet wat het precies gaat doen. Hoewel ik tegelijkertijd een ontzettende walging voel voor m’n magere lijf, waar ik niks mee kan en ik graag weer een lijf wil hebben waar ik alles mee kan doen wat ik wil.  Alles is te zwaar op het moment en mijn lijf is energieloos. Hier zit ook een stukje bij van lichaamsacceptatie. Ik kon m’n lichaam niet op een hoger gewicht accepteren, maar kan het ook niet op een laag gewicht accepteren. Dus ik start nu hier, bij het aanvaarden van m’n lichaam in het nu. Ja, het is een lichaam waar ik niet veel mee kan. Oké, het is een lichaam die al beter was dan eerst maar nog steeds te mager. Goed, het is een lichaam die nog veel meer moet ontwikkelen. Maar: het is ook míjn lichaam, die ik moet gaan leren aanvaarden, dun, dik, lang, kort, energieloos of vol energie. Het is mijn lichaam. Embrace your… skinnyness? Embrace your.. curves? Embrace your… body. 

Hoe voel jij je over jou lichaam?

Liefs,

Anne Dore

Advertenties

Kerst en eten

Kerst, het jaarlijkse feest van 2 dagen waar vele mensen enorm blij van worden. Op bezoek bij familie. Gezellig samen zijn. Lekker uitgebreid eten. Kerstmuziek luisteren en lichtjes ophangen. Maar ook voor vele mensen zijn de kerstdagen spannende dagen waar ze het liefst zo snel mogelijk vanaf willen zijn.

Kerst 2017 is voor mij anders dan de vorige jaren. De vorige jaren zat ik in klinieken, in het ziekenhuis of thuis maar met zo’n grote eetstoornis dat ik het liefst niets wilde eten. En als ik at was het beperkt. Dit jaar is dat anders en daar wil ik jullie in meenemen.

Het lekkere eten en het samenzijn met Kerst begint eigenlijk al de dag voor Eerste Kerstdag, zo ook bij mij thuis. Ik ben deze gehele kerstvakantie thuis bij mijn ouders en zusje. Ik heb mezelf dit jaar voorgenomen om mee te eten met het bijzondere eten, wel met de gedachte dat ik ook aan mezelf moet denken. Ik zeg vaak, dankzij Patrick, ik zie wel waar het schip strand, maar nu zou ik ook kunnen zeggen: ‘Ik zie wel waar mijn eten beland.’ En nee, niet op de manier van het komt er van voren uit, want dat kan ik niet, maar meer op de manier van: als het me niet lukt laat ik het op mijn bord liggen en ik bespreek mijn angsten. Als het me wel lukt dan eet ik het op en dan beland het alsnog in de wc, maar dan via de achterkant. De gezonde manier. Ik ga voor die instelling.

Kerstavond

Zaterdagavond was het Kerstavond. Ik heb thuis nooit Kerst gevierd met cadeautjes, eigenlijk alleen Sinterklaas, maar dit jaar vieren we het wel.

Mijn vader houdt van uitgebreid koken en ik ook. Het uitgebreide koken komt vooral naar voren in het weekend, want dan hebben we genoeg tijd. Pappa heeft voor kerstavond een rollade en stoofpeertjes gekocht. Hij heeft dit klaargemaakt samen met aardappelpuree en wat broccoli. Bij mamma eten we stoofpeertjes als vervanging van groentes 1x in de zoveel tijd, maar pappa doet daar niet aan mee. Dat maakt het voor mij lastig, want ik moest dus naast de peertjes ook nog broccoli eten. Mijn moeite zit hem niet zozeer in de voedingswaardes, maar op dit punt vooral in het aanpassen van gewoontes en één product meer eten dan anders. Ik ben dan erg bang dat ik vol kom te zitten en dat de eetstoornis dan op komt spelen.

Máár! Ik ben het wel aangegaan en ik heb het gedaan. Het was erg lekker. Ik heb zelf mijn porties bepaald en daardoor zat ik niet propvol, maar gewoon goed vol. De eerste ronde was geslaagd, 1-0 voor mij.

Na het avondeten kwam ronde 2, Kerstavond vieren met Patrick en zijn ouders en broertje. We hebben gedobbeld en cadeautjes uitgepakt, erg leuk. Patrick’s moeder had allemaal kleine hapjes op tafel gezet. Dit bestond vooral uit chocolade en koekjes. Dit is erg spannend, want ik at dit eigenlijk nooit op dit soort momenten. Er zat naast dat nog iets bij: bijna elk koekje of chocolaatje bevatte noten, ik kan wel wat anders pakken uit de lade van hun, maar dat vind ik onbeleefd aangezien ze gewoon wat op tafel hadden gezet. Ik had mezelf wel opgelegd om wat te eten, want ja ik moest wel tussendoortje hebben. Dus ik heb een discokoekje gepakt. Yes 2-0!

Eerste Kerstdag

Maandag ben ik naar mijn oma gegaan met mijn vader en zusje. Mijn oma is namelijk jarig op Eerste Kerstdag, dus dan kunnen we mooi Kerst en haar verjaardag vieren met onze familie. Omdat het om een verjaardag ging heeft tante gebakjes besteld. Toen ik dat hoorde kwam er eerst één gedachte in mijn hoofd: ‘Oké, let’s do this.’ Dit werd gevolgd door de gedachte: ‘Oh, wacht, tante heeft vast niet om mijn allergieën gedacht.’ Ik werd dus al zenuwachtig omdat ik niet wist of er een gebakje voor mij was. Toen stond ik voor de doos met gebakjes, er waren een heleboel met nootjes, maar er waren ook een paar zonder. Ik wist welke ik sowieso wel had kunnen nemen, maar doordat ik al gespannen was ging de eetstoornis ook harder schreeuwen, want ja ik was al wat kwetsbaarder. Bah, mijn lichaam en hoofd werden enorm onrustig. Ik kreeg weer enorme strijd en daarom heb ik geen gebakje genomen. 2-1 voor de eetstoornis. Nu ik er weer aan terug denk had ik het juist wel moeten nemen! Dan had ik de eetstoornis een harde schop onder haar kont gegeven.

Maar goed, ik heb wel wat hapjes genomen, onder andere een gevuld eitje, wat worst en nog wat dingetjes. En ik had voor de zekerheid toch nog een koekje ’s ochtends meegenomen van thuis dus die heb ik ook gegeten. Wel fijn om voorbereid te zijn.

’s Avonds gingen mijn vader, zusje en ik ook nog uit eten bij een Griek. Ook spannend. Een Grieks restaurant staat, bij mij, bekend om de grote hoeveelheid vlees. Nou, dan begrijp je vast wel dat ik daar niet geheel ontspannen naar binnen loop. Ik heb het wel gedaan! Ik wilde niet mijn standaard vis eten, ik wilde iets eten wat ik nog niet kende. Dus ik heb een groot bord vlees gekregen met wat zijgerechten. Ik heb zelf bepaald wat ik wilde en kon eten. Dat ging goed. Weer een punt voor mij. 3-1.

Tweede Kerstdag

Dinsdag gingen mijn zusje en ik naar onze moeder. We hebben een gezellig dagje gehad. ’s Avonds hebben we pizza gemaakt, want dit hadden we afgesproken. Ik heb een pizza gemaakt zonder kaas, maar wel met zalm, kipfilet, ansjovis, garnalen en nog wat groentes. Erg lekker! En als toetje had ik een Hertog ijsje met de smaak passievrucht. Ik heb de helft maar opgegeten, want ik vond het gewoon te zoet. Dat is wel jammer, maar ik heb het toch gedaan.

Totale eindstand: 4-1 voor mij.

Deze Kerst overleefd. Met Oud en Nieuw verder proberen.

Ik wens jullie hierbij nog fijne dagen en geniet van de vrije tijd en de gezelligheid.

Veel liefs, Rianne

Genietmoment #3 Sneeuw

In de nieuwe serie: genietmoment, neem ik jullie mee in een moeilijke periode van mij waarin ik door kleine en grote genietmomenten motivatie haal en me positief probeer te voelen. Ik probeer uit deze moeilijke periode te komen door motivatie op te bouwen en meer rust te krijgen in m’n geest. Vandaag neem ik jullie mee in mijn derde genietmoment in deze serie: sneeuw.

IMG_1394

Maandag

Hoe simpel kan het zijn? Het geweldige gevoel dat je krijgt wanneer je een geheel nieuwe wereld ziet. De kleuren zijn opeens verdwenen en alles is bedekt door een dikke laag witte sneeuw. Het witte wonderland dat me begroet vanuit mijn slaapkamerraam wanneer ik de gordijnen open trek laat me altijd nog m’n hart doen opspringen. Het is maandagochtend en ik hoef niet naar school vandaag. Gelukkig maar, want ze hebben code rood aangegeven doordat er zoveel sneeuw valt en nog gaat vallen. Ik kon er alleen maar heel enthousiast van worden. Eindelijk weer sneeuw! Het voelt als een zeldzaamheid, aangezien we de afgelopen jaren niet veel sneeuw hebben gehad.

M’n moeder en ik trokken direct na het ontbijt onze wandelschoenen aan en vertrokken de sneeuw in. De koude lucht die me toe blies tijdens de wandeling maakte me koud en direct werd ik weer geconfronteerd met mijn lichaam die nog ondergewicht heeft. Het kost veel moeite om het warm te krijgen en in deze tijd van het jaar heb ik het continu koud. Motivatiepuntje om ook weer aan te komen. Toch deed het me niet minder genieten van de sneeuw. De mooie witte paden, en we zagen zelfs tijdens de wandeling nog een groep herten rennen. Echt magisch!

IMG_1384winter

Dinsdag

Dinsdag ging ik op weg naar school en ik was super voorzichtig in verband met de sneeuw en het ijs. Toen ik in de trein richting Zwolle zat had ik echt weer even een genietmoment: we raasden voorbij het prachtige witte landschap en ik was weer even zo dankbaar voor alles wat ik heb, mag doen en ook dat ik me weer een stuk beter in m’n vel voel. s’ Avonds maakten we nog een ommetje en de lucht was heel helder, daardoor konden we de sterren goed zien. Zo intens mooi: een heldere lucht en een pad vol sneeuw waardoor het nog een beetje licht leek. Ik kon de kans ook niet laten glippen om even een sneeuwbal tegen m’n vader aan te gooien. Helaas: ik kreeg er zo’n 10x meer sneeuw voor terug, maar ach, dat was het wel waard.

Bijzonder vind ik het, hoe de kleine dingen me zo ontzettend dankbaar en blij kunnen maken. Ik ben het intens gaan waarderen hoe kleine dingen zo mooi kunnen zijn: een sneeuwballengevecht met m’n ouders op een koude winteravond waarin we bijna verzuipen in ons lachen, herten die vlakbij langs rennen tijdens een wandeling, een roofvogel die met zijn prachtige vleugels neerstrijkt op een boom, de koude winterse wandelingen met de pracht van alle sneeuw en natuurlijk de warme kachel die aanstaat wanneer je binnenkomt uit de kou. Kleine momenten met grote waarde, de kleine momenten zijn mijn grootste genietmomenten.

IMG_1405

Liefs,

Anne Dore

Hoe overleef ik de feestdagen?

Kerst en oud en nieuw, de twee grootste feesten aan het eind van het jaar waar bijna iedereen naar uitkijkt en naar toeleeft. Voor de meesten met een eetstoornis, is dit het tegenovergestelde. Van de gezellige lampjes overal en de kerstsfeer opzich kunnen we vaak wel genieten, maar is er ook nog dat enorme stuk waar we tegen opzien en ons al weken, soms zelfs maanden druk om maken: al het éten. Zo véél eten. 

Als ik aan de feestdagen denk, denk ik aan gezelligheid met mijn familie en verdere naasten, aan de gezellige kerstmarkten en het vuurwerk bij oud&nieuw maar waar de afgelopen jaren het vooral bij mij om ging was het eten. De volledige paniek die er ontstond al weken voordat het eindelijk zo ver was. Met de lijstjes in m’n hoofd die ik maakte: wat staat er op het kerstmenu, wat ga ik wel eten, wat ga ik niet eten. Neem ik alle extra dingen of blijf ik bij m’n eetlijst? Kies ik toch een keer voor die oliebollen of sla ik het over? Ga ik compenseren en hoe ga ik compenseren? Want nee, de sportschool is dicht! Hoe kan ik dan aan m’n beweging komen en al die overtollige calorieën verbranden?!  Met m’n handen in het haar (letterlijk) ging ik de dagen door en ik maakte mezelf volledig gek. In deze blog geef ik tips om de feestdagen door te komen.

IMG_1374

Maak samen met je hulpverlener/ouders een plan en duidelijke afspraken

Mijn belangrijkste tip is absoluut: maak een goed plan met duidelijke afspraken met een van je naasten. Dit kan je hulpverlener zijn, maar ook een van je ouders of een vriendin etc. Waar jij je fijn bij voelt. Maak een duidelijk plan met wat je gaat doen, wanneer, wie er komen, wat er op het menu staat en eventueel, als je dat fijn vind: wat jíj gaat eten. Ik heb dit de afgelopen twee jaar ook gedaan voor mezelf, en ook vrij in details: ook wat ik ging eten, en wat níet. Zo had ik wat meer rust in m’n hoofd doordat ik al wist wat we allemaal gingen doen en wat ik wel en niet ging eten.

Je bent niet alleen in dit gevoel

Wat echt heel belangrijk is om te onthouden en wat mij altijd een extra steuntje heeft gegeven: je bent niet alleen. Er zijn zoveel mensen met een eetstoornis die ook deze stress voelen voor de kerst en die hier óók door heen gaan. Soms is het fijn om in contact te komen met elkaar voordat je de feestdagen in gaat. Zo mag je ook altijd een mailtje sturen naar een van ons, via het kopje: contact.

Ga niet over je grens

Dit is iets wat ik persoonlijk als heel fijn ervaar: niet over m’n grens gaan. Ik snap dat je graag gewoon mee wil doen met de anderen en een extra stuk taart of kerststol etc wil nemen en ook dan nog s ‘avonds een groot toetje omdat dit als ‘normaal’ word ervaren maar hé, jij hebt een eetstoornis en dit gaat je waarschijnlijk na al dat eten niet in de koude kleren zitten. Ik herken het ‘normaal’ willen zijn gevoel heel erg, ik zou ook graag net zoals m’n broers alles kunnen eten en me prima daarna voelen maar ik weet ook dat dat niet haalbaar is voor mij. Daarom ga ik niet over m’n grens. Ik neem porties die bij mijn eetlijst horen, en als ik wel een keer dat taartje neem is dat oké. Maar wanneer ik ervoor kies om dat niet te doen omdat het te veel spanning oproept, dan is dat óók goed. Blijf dicht bij jezelf (maar vergeet natuurlijk ook niet dat je niet te weinig moet eten, dan geef je toe aan de eetstoornis).

Stap voor stap, hap voor hap

Elke dag is weer een nieuwe dag, bekijk dus de feestdagen niet in z’n geheel maar per dag. Gaat het de ene dag fout? Dan kan je altijd de volgende dag het weer opnieuw proberen. Gaat het de ene maaltijd verkeerd? Dan is dat nog geen reden dat de volgende maaltijd niet wel goed kan gaan. Doe rustig aan en bekijk het één voor één.

Van 1 keer uit de bocht springen of een eetbui (mocht dit gebeuren) ga je niet aankomen

Nu kan het zijn dat je veel last hebt van eetbuien of bang bent dat je uit de bocht springt bij al het eten. Dit is een erg vervelend gevoel en ik begrijp dat het heel veel spanning oproept. Maar als je realistisch nadenkt dan weet je ook dat van 1 eetbui, of 1 keer meer eten dan normaal, dat je daar niet van gaat aankomen. Dan zal je echt niet opeens een kilo of 2 erbij zijn op de weegschaal de volgende week. Probeer realistisch te blijven, hoe lastig dat vaak ook is.

Elk jaar word het weer een stukje makkelijker

Dit is iets waar je nu natuurlijk nog niks aan hebt maar wel iets wat ik met ervaring aan je kan vertellen: het word elk jaar makkelijker. Als ik nu terugdenk aan de kerst van twee jaar geleden dan is het bizar wat voor stappen ik heb gezet. Elk jaar groei je weer een beetje in herstel en ook elk jaar zullen de feestdagen dus wat makkelijker worden.

Ik wil je heel veel succes en sterkte wensen deze feestdagen, en hopelijk mag je ook genieten van de mooie momenten.

Liefs,

Anne Dore

Week in mijn leven #7

Deze week mag ik jullie weer een week meenemen in mijn leven! Deze week is een gewone schoolweek, maar daarom juist ook wel leuk om te zien wat ik nou precies allemaal doe in het normale dagelijkse leven. Ik zal je alvast vertellen: het meeste ben ik bezig voor school of op school, toch heb ik ook deze week weer mooie dankbare momenten gehad waarop ik me goed voelde. Deze week begin ik op zaterdag. Enjoy!

pf

Zaterdag

Met goeie moed opende ik mijn gordijnen en ik zag dat er rijp aan de bomen zat. Het had gevroren, niks vermoedend en er verder niet over nadenkend stapte ik op mijn fiets richting de sportschool. Zo’n 400 meter ging het prima met fietsen en ik had nergens last van. Ik neuriede lekker mee met de muziek en zou net de bocht omgaan en BAM. Ik lag. Op de grond. Zo’n 5 meter van mijn fiets af. Ik voelde direct pijn aan m’n been en was vooral erg geschrokken. Op dat moment realiseerde ik me pas dat het hartstikke glad was, en toen ik opstond en m’n fiets overeind hees merkte ik dat de grond echt mega glad was onder me. Eigen schuld, dikke bult. Letterlijk dan ook, want m’n been zit lekker onder de blauwe plekken. De sportschool stelde ik maar even uit. Wel ben ik ’s middags nog even gaan wandelen met m’n moeder in het bos. Ik voelde m’n been wel, maar had gelukkig niks gebroken of gekneust en kon daardoor gewoon bewegen.

IMG_1212

Zondag

’s Ochtends werd ik wakker en ik had wel pijn in m’n been, maar het was gelukkig niet zo erg als waar ik bang voor was. Ik besloot dus gewoon te gaan sporten en dat was een heerlijk begin van de zondag. ’s Middags ging ik met vriendinnen lunchen bij een restaurant in ons stadje en daar at ik een super lekkere salade met pompoen, geitenkaas en brood. Verder heb ik de zondag besteed aan lessen voorbereiden voor school: veel lezen en samenvatten.

IMG_1299

Maandag

Een nieuwe schoolweek begint en mijn eerste hoorcollege is pas om 2 uur ’s middags! Bof ik even. Dat betekent: uitslapen en rustig aandoen. Jammer dat ik toch altijd nog vrij vroeg wakker word. Ik maak nog een kort wandelingetje ’s ochtends en vertrek dan richting Zwolle. Ik heb in Zwolle een fiets staan en dat vind ik zo ontzettend fijn, niet alleen kan ik makkelijk van het station naar school en terug, maar ook voor therapie kan ik makkelijk heen en weer fietsen op deze manier: ideaal! En stiekem vind ik het ook ontzettend leuk omdat ik zo lekker mensen kan kijken die naar hun werk/school gaan. Aan het eind van de middag is het ook altijd super gezellig nu het al gaat schemeren en alle lichtjes aangaan in de stad. Heel cosy! In de fietsenstalling op school kwam ik deze quote tegen, een dubbel gevoel, iets om over na te denken?

24312463_1341277349334441_7850148125014518199_n.jpg

Dinsdag

Wij deden dit jaar niks aan Sinterklaas met ons gezin maar maandagavond maakte ik met m’n moeder nog even een wandelingetje bij ons huis. Voor de grap zei ik toen: ‘En, mag ik nog m’n schoen zetten?’ en toen zei ze: ‘Ja.’ We hadden het er de week daarvoor al voor de grap over gehad en ik was dus nogal verrast dat ze het meende. Dinsdagochtend zaten er dus 2 pakjes in m’n schoen gepropt, en daar zaten deze twee lekkere geurtjes in! Dankuwel Sinterklaasje!

IMG_1305

’s Middags ging ik richting school en had ik therapie. Mijn therapeut is weer terug na haar revalidatie en ik vind het zo fijn om weer bij haar terecht te kunnen. Ik had ook een hele fijne vervanger, maar je eigen therapeut voelt toch erg vertrouwd. We gaan ook weer nieuwe doelen opstellen voor de komende tijd om gerichter bezig te gaan met herstel en dat maakt me heel blij. Ik zag Rianne ook nog even bij Human Concern en vond het zo fijn om haar weer even te zien en haar te kunnen knuffelen, pas toen besefte ik me hoe erg ik m’n vriendinnen uit de kliniek mis en hoe intens blij ik ben dat ik nog contact met ze heb. Terug in de trein overviel een dankbaarheid gevoel me. Ik voelde me zo ontzettend dankbaar voor alle geweldige lieve mensen die ik om me heen heb, en voor alle dingen die ik nu doe. Ik werd er even helemaal door opgezogen en kon zo van het moment genieten. Ik hoop dat jij dit af en toe ook ervaart.

Woensdag

Woensdagochtend vertrok ik eerst richting de sportschool, ik was vrij vandaag en nam die gelegenheid even mooi aan om te sporten. Na een fijne training fietste ik terug naar huis waar ik bezig ging voor de blog, voor school, had ik een belangrijk telefoongesprek (waarover later meer) en heb ik boodschappen gedaan en gekookt. Een hele productieve dag waarop ik me weer erg goed voelde. Ook bestond deze dag uit veel knuffelen met mijn lieve kat Yoep.

24293967_1341277352667774_1108860139397607163_n.jpg

IMG_1293IMG_1294

Donderdag

Vanochtend ging ik alweer vroeg met de bus richting school. Ik was rond 2 uur weer thuis en ben toen bezig gegaan voor school, voor de blog en ik heb gekookt. Een lekker productief dagje voor mij, maar een beetje saai voor jullie. Ik heb ook geen bijzondere foto’s geschoten, want het meeste wat ik deze dag zag was de binnenkant van mijn agenda en boeken.

IMG_1321

Vrijdag

Mijn vrijdagochtend begon ik in de sportschool waar ik een afspraak had met een trainer. Aangezien ik veel cardio doe en weer wat lager in gewicht zit, wil ik graag wat hulp bij het sporten. Ik wil weer gaan aankomen en heb samen met de trainer van de sportschool een nieuw schema opgesteld. Ik heb er veel vertrouwen in en krijg motivatie om weer aan te komen en daarbij mag ik telkens meer in de sportschool ‘doen’ en met telkens meer gewicht ‘trainen’ dus het is een win-win situatie voor mij! ’s Middags was ik voornamelijk bezig voor school om een nieuwe planning te maken en ging ik koken. ’s Avonds deed ik aan yoga en maakten we ons huis kerst-proof met de kerstboom! Oh Christmas days..!

IMG_1374IMG_1327

Zaterdag

Mijn zaterdag stond in het teken van veel familie visite. ’s Ochtends maakte ik een wandeling en een van m’n broers kwam langs. We lunchten gezellig met elkaar en ’s middags maakten we nog een wandelingetje in het bos. ’s Middags ben ik voornamelijk bezig geweest voor school en heb ik gekookt samen met mijn moeder voor mijn twee andere broers (en schoonzus) die ’s avonds kwamen eten. Ik heb vandaag eigenlijk geen foto’s gemaakt doordat ik veel met familie samen was. Wel staken we gezellig kaarsjes aan en daar maakte ik een fotootje van.

IMG_1371

Dit was mijn weekje, ik hoop dat jij ook een fijne week hebt gehad en dat je zin hebt in de komende week. En voor nu alvast: fijn weekend, maak er een mooie van, met alle mooie mensen om je heen!

Liefs,

Anne Dore

Voordelen van gezond gewicht

Nu het winter is merk ik hoe fijn het is om gezond gewicht te hebben. De winter was met ondergewicht echt een drama. Daarom wil ik voor jullie op een rij zetten, waarom gezond gewicht zoveel fijner is, zowel in de winter als in de andere seizoenen.

  • Kou

Toen ik ondergewicht had, had ik het altijd koud. Zelfs in de zomer. Ik moest als ik binnen was lange kleding aan met het liefst een kamerjas er overheen. In de winter was dit net zo, maar omdat het buiten al helemaal koud was, was het binnen ook kouder. Hier kun je je met een gezond gewicht veel beter op aankleden, maar met ondergewicht is dit geheel anders. Omdat je dan zo weinig reserves hebt, gebruikt je lichaam de energie die er wel is voor het aansturen van je organen. Je organen werken nog, maar jij hebt het koud. Je kan je zo warm aankleden wat je wil, maar dat heeft geen zin. Dit is een andere kou dan de kou die mensen met een gezond gewicht hebben in de winter. Deze kou voelt alsof je in een enorm gure en harde wind loopt met een niet al te dikke jas. Het voelt alsof je koud aan het zweten bent (wat ook regelmatig voorkomt als je ondergewicht hebt). Het voelt alsof er een lauwe kriebel over je hele lichaam loopt. Dit is niet fijn.15496_10153180061494084_550386270659183240_n

Ik merk zo erg het verschil tussen ondergewicht en gezond gewicht. Ik hoef niet al in de herfst te beginnen met het dragen van 2 lagen kleding. Ik kan nu met een trui door school lopen en het soms zelfs nog erg warm hebben. Ik hoef niet ‘in’ de verwarming te kruipen om het warm te krijgen, ik kan het al warm krijgen door naar een andere ruimte te verhuizen en daar te gaan zitten. Ik kan zelfs met een trui en een winterjas aan naar buiten, even wandelen en ik ben alweer warm. Als ik vervolgens binnen kom duurt het niet 5 minuten voordat ik het alweer koud heb.

Het is zo veel fijner om het wat warmer te hebben.

  • Kleding

Hier kan ik best kort over zijn. Als je gezond gewicht hebt staat de kleding je veel beter dan als je ondergewicht hebt. Je broek valt niet meer slobberig om je benen. Truien maken je niet lijken alsof je een plank bent die zich probeert warm te houden. Je hoeft niet de kleinste maat te pakken en dan nog moeten twijfelen of het je past. Als je wel een strak jurkje aan wilt hoef je niet bang te zijn dat je botten zichtbaar zijn. Het klinkt eng, maar broeken, shirts, t-shirts, jurkjes, etc. accentueren je lichaam waar jij zo hard voor hebt gevochten. Daar mag je trots op zijn en dat mag je best laten zien. Echt waar.

  • Energie

Eng of niet, het is wel zo. Meer eten en een gezond gewicht hebben helpt met het behouden van je energie. Ja, ik weet dat ook en ja, ik vind het nog steeds erg eng om meer te gaan eten, maar ik heb het wel ervaren en ervaar het nog steeds.

Ik merk, nu het winter is, dat het zo erg belangrijk is om een gezond gewicht te hebben en goed te eten. Doordat ik beter eet en reserves heb kan mijn lichaam mij opwarmen door de energie die het binnenkrijgt. Niet alleen dat, ik kan schooldagen beter aan. Ik val niet na één lesuur al in slaap. Als ik even rust ben ik sneller opgeladen en kan ik weer wat gaan doen. Ik heb ook energie om vrolijk te zijn, om na te denken, om te bewegen, etc.

tili0217_hero_title

  • Slaap

Aankomen helpt met het beter slapen! Als ik vergelijk met 2014 en nu, is het zo’n groot verschil. Ik lag in 2014 rond 8 uur al in bed omdat ik kapot was, ik had geen energie. Ik sliep dan een paar uurtjes dan werd ik weer voor een uur wakker en dan sliep ik even en werd ik weer wakker, en dat herhaalde zich elke nacht.

Ik kan nu later naar bed gaan, ik rust uit als ik slaap, ik droom niet continu over eten of angsten, ik heb geen pijn in mijn botten als ik lig, ik kan doorslapen en ik heb het niet continu koud.

 

Om dit allemaal even kort samen te vatten: gezond gewicht brengt je zo veel meer dan ondergewicht.

Met gezond gewicht wordt je geest langzaam maar zeker ook gezonder. Zolang je maar het gewicht behoud en aan jezelf blijft werken.

Lieve iedereen, blijf vechten en ga voor herstel. Het èchte leven is het waard.

 

Veel liefs, Rianne

Genietmoment #2 dagje Amsterdam

In de nieuwe serie: genietmoment, neem ik jullie mee in een moeilijke periode van mij waarin ik door kleine en grote genietmomenten motivatie haal en me positief probeer te voelen. Ik probeer uit deze moeilijke periode te komen door motivatie op te bouwen en meer rust te krijgen in m’n geest. Vandaag neem ik jullie mee in mijn tweede genietmoment in deze serie: een dagje naar Amsterdam met een van m’n beste vriendinnen op vrijdag 17 november 2017.

De hele week keek ik al naar vandaag uit, lekker een dag weg en genieten samen met een van m’n beste vriendinnen. Even de boel de boel laten en gewoon gezellig winkelen en bijpraten. Al vroeg zat ik in de bus en trein op weg naar Amsterdam. Tot mijn grote verbazing zag ik opeens in de trein van Almere naar Amsterdam Kirsten de wagon in lopen waar ik al in zat. Toeval bestaat niet!

Eenmaal aangekomen in Amsterdam besloten we eerst ergens wat te gaan drinken en een taartje te eten. Zo hadden we een mooi moment om over alles bij te praten van wat er in ons leven speelt. We liepen naar de Bakkerswinkel waar het ontzettend druk was, we zochten een gezellig plaatsje bovenin en bestelden beide een koffie en huisgemaakte cheesecake met frambozen. Na de taart had ik best even moeite, het was alweer een tijdje geleden geweest en mijn eetstoornis had de afgelopen tijd enorm zitten trekken. Maar al vrij snel verdween dit gevoel en kon ik m’n gezonde stem erboven plaatsen: 1-0 voor mij! De zon scheen terwijl we door het mooie Amsterdam liepen en het was gezellig druk. Het heeft toch ook wel weer wat, de toeristen die speciaal voor ons mooie Amsterdam hierheen komen en vol bewondering naar de herenhuizen en grachtjes kijken.

amsterdam

Kirsten en ik gaan vaak winkelen als we met elkaar zijn en bij andere vriendinnen stonden we ook wel bekend als ‘shopvriendinnen’, van die titel maakten we vandaag weer graag gebruik. Aan het eind van de middag besloten we de tram te pakken naar een outlet store van Omoda, waar we wel een uur schoenen hebben gepast. Met resultaat: beide kwamen we met een nieuw paar schoenen naar buiten. What else is new: wij kopen bijna áltijd een nieuw paar schoenen samen. Doordat het al vroeg donker word mochten we Amsterdam ook nog in kerstsferen meemaken, de lichtjes gingen allemaal aan en dat geeft een geweldig sfeertje. We pakten de tram richting het Rembrandtplein en besloten daar een hapje te eten bij saladebar Sla, een heel leuk tentje waar je zelf salades kan laten samenstellen of kan genieten van een heerlijk biologisch soepje met allemaal natuurlijke en verse ingrediënten. We kozen beide voor een eigen salade samenstellen en in die van mij zat o.a. huisgemaakte falafel en kerriehummus die echt héérlijk waren!

IMG_1234

sla.jpg

Een dag in Amsterdam met Kirsten vliegt altijd voorbij en zo rond 8uur vertrokken we weer richting huis. Het geeft me altijd zo’n goed gevoel om een dag lekker in Amsterdam rond te struinen, het voelt even als een hele andere wereld waar iedereen aan het genieten is van de bijzondere huizen, grachten en de gezellige sfeer in café’s en restaurants. Ik ga vrij vaak een dagje even weg naar Amsterdam, maar het verveelt nooit. Ik hoop dat ik hier nog vele genietmomentjes mag meemaken!

Liefs,

Anne Dore