Over de drempel van angst

drempelAngst. Wat zit daar? Wat kan ik verwachten? Kilo’s. Eten. Aankomen. Afvallen. Stabiliseren. Macht. Onmacht. Controle. Gevoelens. Negativiteit. Of… Positiviteit. Angst. Reeële angst? Calorieën. Controle. Angst. Controle. Angst. Ga ik het doen? Ga ik aankomen?

Een fractie van mijn gedachten staan hierboven vermeld die door mij heengingen de laatste maanden. Elke keer weer stond ik op het punt om weer het aankomproces in te stappen. Om mijn eetlijst te gaan ophogen. Om de kilo’s aan te komen, die ik kwijt was geraakt waardoor ik weer in een ‘ernstige’ tak zit van ondergewicht. Zo, die kwam even aan. Om mijn therapeute te horen zeggen dat ik weer die kant op ging qua gewicht.

Dat is helemaal niet wat ik wilde, dat is niet waarvoor ik ging. Want wat wil ik nou écht? In zo’n enorme tweestrijd heb ik de afgelopen tijd weer gezeten. En mijn eetstoornis sloop in m’n achterhoofd gewoon door, met kleine stapjes viel ik af en daardoor leek het niet zo heftig, maar toch is er sinds de zomer alweer 4 kilo af. Gelukkig kwam daar mijn gezonde kant de hoek om kijken. Met een zwaai stapte ze de deur binnen en kon eindelijk laten zien dat zij er óók nog was. Met mijn therapeute maakte ik een concreet plan qua aankomen: een kilo per maand.

Maar toen moest ik nog beginnen… ik wist dat ik het kon, ik had het al eerder gedaan. Ik kón die eerste stap nemen, en daarna nog één en nog één. Maar er zat weer zoveel angst voor de 1e stap. Alsof het een groot zwart gat voor me was, waar ik in moest springen zonder dat ik wist waar ik uit ging komen. Mijn eetstoornis liet me geloven dat ik in complete paniek zou zijn wanneer ik weer het aankomen aan zou gaan. Ik had angst voor de angst. Toch overwon mijn gezonde stem en begon ik met het ophogen van mijn eetlijst. Hap voor hap. Stap voor stap.

En nu? Ik ben begonnen. Eindelijk. En wat ik voel? Opluchting, optimisme en vooral: een stukje meer van míj? Ik durf voorzichtig te zeggen: ik ben weer toe aan aankomen. Ik ben toe aan weer vrouwelijke vormen krijgen. Ik ben weer toe aan een gezonder lichaam. Natuurlijk ben ik daar nog ver van af, en is er nog steeds veel spanning en angst. Maar de eerste stappen zijn weer gezet. Ik ben de drempel over. De drempel van mijn angst. En nu ik erover ben, zie ik dat die angst niet reeël is. Ik zie nu dat het angst is die mijn eetstoornis me heeft laten geloven dat die bestaat. Door de drempel over te gaan, ben ik weer een stukje verder bij mezelf gekomen.

Hap voor hap.

Stap voor stap.

Liefs,

Anne Dore

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s