What I Eat in a Day #10

Vandaag neem ik jullie weer mee in mijn eetpatroon. Ik laat zien wat ik zoal eet en wat voor mij helpend is in mijn herstel van anorexia. Op dit moment zit ik in een proces van aankomen en ik hoog elke week mijn eetlijst op. Even een disclaimer: wat voor mij helpt qua voeding hoeft voor jou niet te helpen. Elk lichaam is anders en elk lichaam reageert dus ook weer verschillend op voeding. Dus neem niet zomaar mijn eetpatroon over, maar zie het als inspiratie. 

Ontbijt

En ik begon de dag met mijn oude vertrouwde havermoutje! Ik maak mijn havermout met ongezoete sojamelk (van te veel koemelk krijg ik buikpijn) en gooi er aardbeien, kiwi, rode bessen en later nog wat blauwe bessen doorheen! Super lekker, vullend en een gezond ontbijt. Ook drink ik daar koffie bij met opgeklopte melk.

IMG_0807

IMG_2151

Tussendoor ’s ochtends

Ik ging naar werk bij de peuters en nam een banaan mee en een plak ontbijtkoek. Ik ben op het moment heel erg fan van deze van Peijnenburg, met pure chocola erin: héél lekker! Echt een aanrader! Het is een beetje brownie-achtig, maar dan niet zo heftig. Ook dronk ik bij de peuters een glas water en een kop koffie.

IMG_2150IMG_2148

Lunch

’s Middags ging ik met een van m’n beste vriendinnetje naar Kampen, nog voor haar verjaardag. Ik trakteerde haar op lunch bij Nonna, een tentje waar we allebei nog graag heen wouden. Het was súper lekker! We hadden beide een salade, zij met brie, ik met geitenkaas. En hij was echt mega goed, ze hadden hem goed gevuld en hadden aan de zijkant nog turks brood uit de oven met olijfolie en een soort tomaat en kruiden bovenop: mega lekker! Echt een aanrader om daar te gaan eten als je in Kampen bent. Mijn salade ziet er een beetje uit als een slachtveld, oeps sorry, was al begonnen met eten haha!
elyntjeelyntjeee

Tussendoor ’s middags

Aan het eind van de middag kwam ik terug en maakte ik nog een bakje met kwark en appel voor mezelf. Daarop deed ik een grote dot bramenmousse die m’n vader maakt zomers en dan in de diepvries stopt, heerlijk! Ook dronk ik daarbij koffie met opgeklopte melk.

IMG_2153IMG_2155

Avondeten

’s Avonds at ik alleen en had ik zin in een combi van heel veel dingen. Dus ik dook de keuken in en maakte deze warme maaltijdsalade met o.a. quinoa, noten, vegetarische kip, paprika, aubergine, champignons, eigengemaakte tzatziki en rauwkost. Erg lekker!

IMG_2052

Tussendoor ’s avonds

Dit plaatje kennen jullie inmiddels ook wel. ’s Avonds eet ik vaak wat meer doordat ik probeer aan te komen. Ik eet nu dan ook yoghurt met fruit, een plak bananenbrood, een rijstwafel met pindakaas en een schaaltje met wortels en hummus. Ook drink ik daarbij koffie, lichte verslaving?

IMG_1264

Dit was mijn eetdagboekje voor deze week. Ik hoop dat je het leuk vond om te lezen/zien en dat je er wat inspiratie uit kan halen.

Liefs,

Anne Dore

Advertenties

Naar de kliniek in Portugal, Be-Leef!

Vorige week heb ik bevestiging gekregen dat ik (mocht er geen bijzonderheden zijn) mee mag in mei om een maand het Be-leef traject te volgen in Portugal. Dit is een klinische boost behandeling waarin je een maand lang uit je omgeving gaat en intensief gaat werken aan je herstel in een kliniek. 

beleef

bron: beleef

Be-Leef? Het gaat toch goed?

Toen mijn therapeute me vertelde dat ze Be-Leef een goede optie voor me zou vinden op dit moment, schrok ik daar in eerste instantie van. Überhaupt had ik nooit gedacht dat ik naar Be-Leef zou kunnen, maar het voelde ook als een schok. ‘Be-Leef? Het gaat toch goed?’ zei ik in eerste instantie. Ik moest het echt even laten bezinken. Toen we het er verder over hadden en ik het er met m’n ouders over had gehad, vielen eigenlijk alle puzzelstukjes op z’n plaats. Alle doelen waar ik mee bezig was in herstel, waren er, ze lagen voor me op tafel, ik wou er mee bezig maar: het lukte niet. Ik kreeg geen beweging in herstel. En als er wel beweging ontstond, was het erg langzaam.

Over het algemeen had ik echt het gevoel dat het beter ging: ik was weer aan het studeren, werkte bij de peuters, sprak weer vaak af met vriendinnen en zag mijn familie weer. Ik deed weer van alles, maar merkte wel dat ik niet zoveel voelde. Op dat moment had ik geen zin om daar naar te luisteren, ik was weer lekker bezig en dat had ik zo gemist! Naarmate ik langer bezig was met school en ook therapie bleef volgen, merkte ik (en m’n therapeut) dat ik m’n gevoel weer op slot ging zetten. Doordat ik zo bezig was met andere dingen doen die al m’n energie kosten, was er geen tijd en ruimte meer om te werken aan mezelf en aan m’n herstel. Voor m’n eetstoornis natuurlijk lekker makkelijk, ik leefde weer lekker in m’n veilige bubbel.

Niet verder komen in herstel

Ik stagneerde in herstel en in gewicht. Ik ging een proces in van aankomen, maar het werkte niet. Ik kwam aan, ik schrok, ik viel af. Ik kwam aan, ik schrok, ik viel af. Ik gaf mezelf ook geen ruimte om stil te staan bij wat ik voelde bij het aankomen want ik moest door! Ik had genoeg te doen! School, stage, vriendinnen… léven. Of… was het meer overleven? Ik wóu en wíl zo graag stappen zetten in herstel, maar uiteindelijk kwam ik geen stap verder.

Be-Leef kan me zoveel bieden: uit mijn omgeving, weer meer leren eten en daarbij mijn lichaam accepteren, leren loslaten, leren voelen en vooral leren om stil te staan bij mézelf. Echt voor de volle 100% bezig met mézelf. Zonder school, werk, familie, vriendinnen, de maatschappij, de druk, de spanning, zonder: afleiding. Ik vind het mega spannend, om echt te moeten gaan voelen en mezelf niet meer te kunnen indekken in m’n eetstoornis en m’n veilige bubbel. Daar kan ik niet terugschieten in m’n veilige cocon. Er is nog zoveel angst om die eetstoornis los te laten, ik hoop dat ik in Be-Leef de ruimte vind en de handvatten krijg om dat te leren.

IMG_1910 (2)

Ik wil deze uitdaging heel graag aangaan, en kan nu inzien dat ik echt enorm geluk heb dat ik deze kans krijg. Ik wil hem met beide handen aanpakken en hoop echt dat ik hier stappen verder mee kom in herstel. Om echt de weg weer terug te vinden naar mezelf. De reis, naar jezelf. 

Bedankt Human Concern, dat jullie mij deze kans bieden. Met volle angst vooruit.

Liefs,

Anne Dore

 

Eten, hoe is dat nu?

Lieve allemaal,

normaal hebben we op onze blog een vaste rubriek waarin we laten zien wat wij eten op een dag. Nou moet ik eerlijk bekennen dat ik niet zo bij hou wat ik eet op een dag, maar ik wil jullie wel een kijkje geven in mijn eetgedrag  :). Oke, eetgedrag vind ik echt een stom woord. Door middel van foto’s zal ik laten zien wat ik lekker vind om te eten, of wat ik “normaal” eet.

30550211_1600826030037090_264476987_o Een echte ijs-eter ben ik niet, maar met dit heerlijk zomerse weer ga ik graag een ijsje eten bij de ijssalon bij ons in het dorp. Een aantal zomers terug heb ik hier gewerkt dus weet ik heel goed welke smaken ik lekker vind ;). Dit is een ijsje met een bolletje watermeloen en een bolletje cookies.

 

30850165_1600826050037088_1992398472_o

Ik hou ontzettend van bakken en koken. Regelmatig maak ik een cake, en dit is toch echt wel mijn favoriet. Een boerencake met appel en kaneel.

 

30768717_1600826000037093_335985725_o

Van de drie hoofdmaaltijden op een dag vind ik de lunch denk ik het lekkerst, hier besteed ik vaak ook wel wat tijd aan. Zo af en toe halen we een lekker broodje, dit zijn 2 verse spelt bolletjes van de Lidl. (als je van noten en zaden houdt is het broodje met zonnebloempitten ook erg lekker!) Ik had er kipfilet, komkommer, yogonaise en wat kruiden op gedaan. ik vind het altijd lekker om een maaltijd af te sluiten met iets zoets, dus als laatste at ik het broodje met hagelslag

 

30849543_1600826006703759_672984526_o

Regelmatig eten we ’s avonds een stevige soep. Dit is een preisoep met aardappel, ham en kookroom. Mijn ouders en broertje aten het met zalm, maar aangezien ik niet zo’n vis eter ben had ik er ham bij gedaan. Bij soep eet ik vaak een stokbroodje met kruidenkaas.

 

30912348_1600826053370421_651266046_o

Sorry voor de vegetariërs onder ons, maar ik ben een echte vleeseter. Vorige week had ik varkenshaas medaillons gemaakt. gekruid met zout en peper en ik had er een roomsaus bij gemaakt.

 

 

Wat ik ook erg lekker vind is zelf gemaakte pizza. Bij de Lidl hebben ze een pakket waar een pizzabodem en tomatensaus inzit. Het is dus super makkelijk om te maken en je kunt zelf bepalen wat je erop doet. Op deze pizza zit ham, brie, ananas, pesto en geraspte kaas.

Tuurlijk zijn dit dingen die ik niet dagelijks eet, maar dit zijn wel producten die behoren tot mijn eetpatroon.

Maar zoals de titel van de blog al zegt wil ik jullie ook nog vertellen hoe het eten op zich gaat. Want hersteld zijn van een eetstoornis betekent niet dat eten altijd koek en ei is. Door al het gedoe rondom mijn gezondheid is mijn eetlust om sommige dagen echt heel weinig. Ik moet me er dan ook toe zetten om te eten, niet langer meer omdat ik bang ben voor aankomen maar omdat mijn lichaam hard knokt om gezond te worden. Ook porties inschatten vind ik nog best lastig, want als ik voor mijn gevoel genoeg heb gegeten en ik aan het einde van de avond toch honger krijg ga ik twijfelen aan mijzelf. Gelukkig heb ik ouders die op dat soort momenten kunnen bevestigen dat ik normaal heb gegeten en dat honger hebben menselijk is. Wat ik nog het meest lastige vind is als ik zin heb in lekkere dingen, dit is vaak in de avond. Ik ben heel snel bang dat dit voortkomt uit de drang tot een eetbui. Eetbuien had ik namelijk meestal in de avond. Maar ook hierin leer ik steeds meer beseffen dat dit niet iets fouts hoeft te zijn, zin hebben in iets lekkers is niet gelijk een eetbui. Als ik hier aan begin te twijfelen maak ik dit bespreekbaar bij mijn ouders en zorg ik dat ik niet alleen ga eten. Zodra er iemand bij is zal ik nooit een eetbui hebben en kunnen ze het ook in de gaten houden.

Liefs Hanneke

Genietmoment: Lente

In de serie: ‘Genietmoment’, neem ik jullie mee in genietmomenten van mij waar ik veel positiviteit en motivatie uit haal. Zo hoop ik jou, als lezer wat meer mee te nemen in mijn gedachten over dankbaarheid en genieten. 

Het voelt gewoon bizar hoe snel dit jaar voorbij vliegt, het lijkt net gister dat ik begon met mijn opleiding en ook afgelopen zomervakantie staat nog zo helder op m’n netvlies gebrand: de prachtige bergen, het mooie weer en mijn alweer veel sterkere lichaam. Ze zeggen natuurlijk niet voor niets: de tijd vliegt als je bezig bent. En dat heb ik ook echt ervaren: inmiddels is het alweer half april en staan er weer nieuwe uitdagingen op me te wachten. Wat erg helpt in deze tijd van het jaar is dat de lente er is.

IMG_2111

Het zonnetje dat telkens vaker schijnt, de temperaturen die omhoog gaan, maar waar ik me vooral erg blij over kan maken is de natuur. De bloemen en bomen gaan weer bloeien, de knopjes groeien uit tot een bloem en de vogels en dieren in de natuur zijn volop bezig met zich nestelen en zich voortplanten. Hoe bijzonder is dat? Dat de beesten het weer op hun heupen krijgen in een bepaalde tijd van het jaar. Ook bijzonder daaraan vind ik dat ze het allemaal op hun eigen manier doen. Neem nou alle lokroepen van de vogels, als je nu door het bos loopt is het één groot orkest van verschillende gezangen van de vogels.

IMG_2104 (2)

Niet alleen de vogels zijn in hun sas, maar wanneer dit begint is mijn vader ook niet te stoppen. Vaak moet ik al z’n verhalen over vogels aanhoren, maar wanneer de lente eraan komt en we lopen in het bos staan we om de haverklap stil en staat hij weer te turen naar een zanglijster, een boomkruiper of zou het toch een merel zijn? Begrijp me niet verkeerd: ik kan daar ook wel van genieten, het heeft ook wel z’n aandoenlijkheid hoeveel hij van vogels houd, en ik kan het ook begrijpen: wat hij met vogels heeft, heb ik met andere dieren: ik ren ook achter katten aan op straat (écht? Ja, echt!). Gelukkig ga ik ook vaak met m’n moeder wandelen en die staat er vrij hetzelfde in. Die kan ook zeker genieten van het gezang van de verschillende vogels en van een hert die voorbij schiet, maar kan ook gewoon praten en lekker wandelen en op die manier van de natuur genieten.

Waar ik me altijd over verwonder is de bloemenpracht die allemaal weer opkomt. Het begint met de sneeuwklokjes en dan komen de viooltjes en de narcissen op. Zó mooi! Als ik nu uit het raam kijk zie ik ook in onze tuin weer allemaal bloemen staan. En het fijne vooruitzicht is: het word alleen maar meer! Over een maand of 2 staat alles in bloei en is de natuur zó mooi! Ik kan daar zo naar uit kijken.

IMG_2120IMG_2119

Zelf ben ik echt door de jaren heen gaan houden van de natuur en van de seizoenen. Ik kan ook nooit kiezen als iemand vraagt van welk seizoen ik het meest houd, elk seizoen heeft z’n charmes en z’n pracht en praal. Ik hoop dat jij ook stil kan staan bij hoe bijzonder de natuur- en hoe mooi de lente nu is. Misschien vind je het gewoon fijn dat de zon lekker schijnt en je met een dunne jas aan naar buiten kan. Misschien houd je van het vogel orkest vanuit de bomen. Misschien houd je van de bomen die weer beginnen te bloeien en waar je onder langs loopt of fietst op weg naar school of werk. Hoe dan ook, ik hoop dat je mag genieten van deze fijne lente dagen.

Liefs,

Anne Dore

Yoga

The Goal of Yoga: the yoga pose is not the goal. Becoming flexible or standing on your hands is not the goal. 

The Goal is to create space where you were once stuck. To unveil layers of protection you’ve built around your heart. To appreciate your body and become aware of the mind and the noise it creates. To make peace with who you are. The goal is to love,… well, you. 

Shift your focus and your heart will grow. – Rachel Brathen (bron)

IMG_2083 (2)

Yoga… ik heb het gevoel dat je er tegenwoordig niet meer omheen kan. Je word dood gegooid met foto’s van yogi’s die weer hun nieuwe ‘poses’ showen op instagram, en ook in de winkels zie je: yoga-thee, speciale yoga leggings en natuurlijk de verscheidenheid aan yoga-matten en yoga-gear is ook niet te missen. De ene vind het zweverig, de andere die zweert erbij: maar yoga is hip en happening. Nu moet ik zeggen dat ik ook wel verschillende yoga matten heb en dat ik ook heel wat yogi’s volg op instagram, maar toch ben ik me heel bewust van de essentie van yoga.

Deze blog wil ik niet wijden aan het ontstaan of de essentie van yoga, in deze blog wil ik delen hoe yoga mij helpt in herstel van mijn eetstoornis en hoe ik ermee ben begonnen. Wil je meer informatie weten over het ontstaan van yoga of überhaupt meer weten over het onderwerp zelf? Dan kan je een kijkje nemen op de blog van: happywithyoga, hier gaan ze er verder op in.

Hoe ik ben begonnen met yoga

Ik startte met yoga nadat ik een documentaire had gezien over het ontstaan, ik raakte geïnteresseerd in de geschiedenis ervan en vond inspiratie in de verschillende soorten, maar vooral ook het idee achter yoga: je ziel, geest en lichaam in verbinding met elkaar. Inmiddels doe ik zo’n 4 jaar aan yoga, met aan het begin tussenstops waarin ik weer eens een maand niks deed, waarna ik het weer op pakte. Nu, doe ik het eigenlijk elke dag. Soms flows van drie kwartier, andere keren maar even 10 minuten om stil te staan bij m’n lichaam en m’n gevoel.

Yoga en een eetstoornis

Door mijn eetstoornis heb ik lang mijn gevoel uitgezet. Ik voelde m’n lichaam niet meer aan en wóu dat ook niet. Wanneer ik pijn had, ging ik door. Wanneer ik moe was, ging ik door. Wanneer ik afviel en niks at, ging ik door. Alles op automatisme, gevoel op 0. Nog steeds is dat een grote valkuil maar ik leer telkens meer. Yoga heeft letterlijk een scherp punt bij me hier aangekaart. Doordat ik elke dag yoga doe, sta ik elke dag even stil bij wat m’n lichaam doet. Een moment van de ruimte nemen voor mezelf en de rust vinden in m’n lichaam, waardoor de energie naar alle vezels van m’n lichaam kan vloeien. Door yoga ben ik weer gaan voelen hoe m’n lichaam echt is: nog mager, broos, pijnlijk en vooral: kwetsbaar. Ik leer telkens meer voorzichtig om te gaan en met elke pose probeer ik lief te zijn voor m’n lichaam in plaats van het te blijven pushen. Ook merk ik elke dag verschil in hoe mijn lichaam is: de ene dag sterk en fijn, de andere dag zwaar en energieloos: het is beide oké, het mag er beide zijn.

IMG_2077 (2)

Yoga en mijn gevoel

Door yoga ben ik dus echt een stuk terug gekomen bij m’n gevoel, en door yoga kan ik ook m’n gevoel aanwakkeren. Maar ook helpt het me in stressvolle situaties een moment van rust en kalmte in te plannen. Doordat ik m’n lichaam nu beter aanvoel, merk ik ook wanneer ik moe ben, wanneer ik geen energie meer heb en zelfs wanneer de paniek opkomt: dit zijn allemaal dingen, die ik bijvoorbeeld een jaar geleden echt niet kón voelen. Yoga (en meditatie) zorgt ervoor dat ik langzaam meer grip krijg op mijn gevoel en dat ik kan aarden in mijn lichaam.

Geen intensieve sport, wel yoga

Mijn compensatie van m’n eetstoornis bestaat voor het grootste deel uit bewegen. Nu ik niet meer naar de sportschool ga, heb ik m’n grootste achterdeur ingeklapt: wat natuurlijk erg goed is. Gelukkig kan ik nog wel heerlijk wandelen in het bos, fietsen én aan yoga doen. De tijd die ik nu niet meer in de sportschool besteed, besteed ik nu door ruimte te creëren voor het luisteren naar mijn lichaam. Yoga helpt me daarbij. Momenten van de yoga mat pakken, rust nemen en flows doen.

Zweverig?

Dat yoga zweverig is, heb ik eigenlijk niet zo gemerkt. Het is denk ik maar hoe je er tegen aan kijkt en hoe je er mee bezig bent. Ik doe flows van o.a. YOGATX, Cat Meffan en Yoga with Adriene en Yoga with Candace, nou daar is niet zoveel zweverigs aan. Als je meer aandacht aan je lichaam en geest wil geven en meer ontspanning wil voelen in je lichaam, dan zou ik yoga je zeker aanraden. Wees niet bang om te beginnen: er zijn zóveel mensen die aan yoga doen en het ook niet zo goed kunnen (waaronder ik, ik ben echt géén expert!). Het gaat veel meer om je eigen grenzen aangeven, kijken hoe jij die dag in je geest en lichaam zit en hoe je een moment rust wil pakken voor jezelf en aandacht geeft aan je lichaam.

Misschien was deze blog wel helemaal niks voor jou en denk je: ‘Nou, yoga ga ik écht niet doen!’ en dat is ook helemaal prima. Ik wou dit graag delen omdat het mij enorm helpt om stil te staan bij m’n gevoel. Van m’n hoofd naar m’n hart. Namaste.

Liefs,

Anne Dore

yoga

 

 

Vertrouwen op mijn lichaam

Lieve allemaal,

Zoals de meesten van jullie wel weten heb ik ongeveer 3 maanden geleden een aantal dagen in het ziekenhuis gelegen. Ik had in een korte tijd 2 blaasontstekingen en een nierbekkenontsteking opgelopen, ik werd zieker en zieker en na een aantal dagen was ik uitgedroogd en mijn lichaam uitgeput. Door middel van een infuus knapte ik gelukkig snel op en kon ik thuis het laatste herstel proces doen. De symptomen verdwenen en de ontstekingen bleven weg. Viel het allemaal dan toch mee en was het pech? Ik begon er steeds meer vertrouwen in te krijgen, tot vorige week. Opnieuw een blaasontsteking. In een klap verdween al het vertrouwen wat ik in de afgelopen tijd weer op had gebouwd.

Misschien heeft het stukje vertrouwen iets meer uitleg nodig. Als kind heb ik heel veel problemen gehad met mijn blaas en nieren, ik had een reflux wat inhield dat mijn urine vanuit mijn blaas terugstroomde naar mijn nieren waardoor deze altijd ontstoken waren. Maar dit was niet het enige, ik heb mijn hele leven al allerlei medische kwaaltjes gehad, iets was nog niet over of er kwam alweer wat bij. Dit heeft  mijn vertrouwen in mijn lichaam heel erg beschadigd. Want ik kon wel beter worden van iets, maar er kwam altijd  wel weer wat voor in de plaats. Van een verlamde arm, naar niet goed werkende nieren, van diabetes naar een schildklier afwijking, en de depressie en de eetstoornis niet te vergeten. En als er tijdelijk niet meer aan de hand was dan het standaard plaatje, werd ik alleen maar argwanend en vertrouwde er niks van.

In de tijd van mijn eetstoornis werd dit alleen maar erger, ik verwaarloosde mijn lichaam en ik voelde hem zwakker worden. Hoe kon ik nou nog op iets vertrouwen wat geen kracht had om terug te vechten. Ik was ook boos op mijzelf, want als mijn lichaam  het al zo zwaar had, waarom maakte ik het hem dan nog zwaarder?  Het is dan toch ook niet zo gek dat je uitgeput raakt en allerlei onverklaarbare klachten hebt?

Op dit moment heb ik het erg zwaar, in mijn hoofd zit contant een stemmetje die zegt dat het allemaal mijn eigen schuld is. Dat ik niet goed voor mijzelf heb gezorgd, en dat ik mij niet aan mag stellen.

Ik ben ook bang, bang voor wat de toekomst gaat brengen. Ik ga in het ziekenhuis een hele hoop onderzoeken doen om uit te zoeken waar de ontstekingen vandaan komen. Maar waarom ben ik nu zo bang dat er niks aan de hand is en dat andere mij een aansteller vinden? Dat komt vast omdat het stemmetje in mijn hoofd me dat wijs probeert te maken. Dit maakt ook dat het een hele grote stap is om aan te geven dat het niet gaat, vandaar dat ik het de eerste keer zo ver heb laten komen. Ik dacht dat ik gewoon te veel hooi op mijn vork had en dat het vanzelf wel beter zou gaan als ik wat rustiger aan zou doen. Maar hoe kon ik dat nou denken, ik had al een maand koorts stuipen, alles deed zeer en kon op den duur niet eens meer liggen omdat mijn buik en rug zo’n pijn deden. Nu kan ik tegen mijzelf zeggen dat er in mijn lichaam iets niet klopt en dat het niet mijn eigen schuld is. Maar de stem in mijn hoofd is sterk.

Het is misschien helemaal niet realistisch, en ik moet er eigenlijk ook niet aan denken maar ik ben zo bang dat mijn gezondheid mijn toekomst dwars gaat bomen. Ik wil straks weer gaan studeren, leuke dingen doen en op den duur werken. Maar ik ben bang dat mijn lichaam dit niet toe gaat laten. Ik wil gewoon niet weer over 2 jaar mijn studie moeten stoppen omdat ik het niet vol hou. ik wil genieten met volle teugen en volle overgaven, maar op dit moment lukt dat niet omdat het stemmetje blijft zeggen dat er wel weer wat gaat gebeuren…

Voor nu is het wachten op een afspraak bij de uroloog, bloeduitslagen en genetisch onderzoek. Ik vind al deze onzekerheid erg moeilijk, maar ik weet dat het goed komt omdat ik hele lieve mensen om mij heen heb die mij steunen

Liefs Hanneke

Week in mijn leven #11

Deze week neem ik jullie weer mee in een week van mijn leven. Een week van leren, school, veel naar buiten en gezellige momenten met vriendinnen en familie. Maar vooral een week waarin de lente zich laat zien, heerlijk! Deze week begin ik op maandag. 

Maandag

Maandag, een frisse nieuwe week! Die ik begon met college, het college zelf vond ik niet erg boeiend helaas. Doordat ik als voorbereiding al de hoofdstukken had gelezen waar uitleg over werd gegeven begreep ik alles al. Ik gebruikte de tijd dus maar voor mails beantwoorden, wat ook een goede bezigheid was. Gelukkig scheen de zon ’s middags toen ik naar huis fietste: de lente komt eraan! Of eigenlijk: die is er al! Aan het eind van de middag kookte ik: ik maakte een simpele frittata met geitenkaas en heel veel groente: gezond, snel en lekker! Daarbij maakte ik een salade. Ik vind zulke dingen als frittata altijd top omdat je al je leftovers erin kan gooien. Zo hadden wij nog spinazie, champginons, paprika en courgette over en dat was ideaal om erin te doen! ’s Avonds ging ik bezig voor school, mijn tentamens komen eraan dus ik moet flink de boeken in. Gelukkig neem ik altijd ruim de tijd ervoor en kan ik dus ook op gegeven moment het boek dichtslaan en ontspannen. Ook erg belangrijk.

IMG_1993IMG_2025

Dinsdag

Dinsdag had ik vrij van school maar toch ging ik ’s ochtends richting Zwolle voor therapie, ik had een hele fijne sessie bij mijn therapeute en dat doet me altijd ontzettend goed. ’s Middags scheen de zon en dan ga ik altijd lekker veel naar buiten: om een stuk te wandelen en eventueel foto’s te maken in de natuur. Toen ik terugliep naar huis kwam Yoep me al tegemoet lopen. Natuurlijk maakte ik ook een paar foto’s van die schat! ’s Avonds kookte ik en bleef mijn tante eten: gezellig, want die zien we niet zo vaak! ’s Avonds ging ik een tijdje bezig voor de blog en deed ik een lange yoga flow, ontzettend fijn om zo de dag af te sluiten.

IMG_2019

IMG_2014IMG_2003

Woensdag

Woensdag ochtend begon ik met college. Ik had twee lessen en had daarna afgesproken met een hele goeie vriendin die in Zwolle een tentamen moest maken. Lucky me, want ze woont in Groningen dus we zien elkaar niet heel vaak. We gingen zitten bij de Gillende keukenmeiden en hebben onder het genot van een cappucino en een taartje lekker bij zitten kletsen. Het is altijd zo fijn om haar te zien! Toen ik aan het eind van de middag weer in Emmeloord kwam ging ik als eerst stemmen voor de Gemeenteraadsverkiezingen. Ik stemde op Groenlinks. Woensdag avond ging ik nog even bezig voor school en plofte ik daarna lekker op de bank.

29496197_1442146592580849_2937200633354339882_n29497587_1442146125914229_3704444020620227928_n

Donderdag

Donderdag begon ik de dag rustig, ik maakte een havermoutje voor mezelf, keek wat youtube video’s en checkte daarna mijn mail en ging nog even bezig voor school. Rond 11 uur stapte ik op m’n fiets naar Emmeloord en daar pakte ik de bus richting Zwolle. Ik had 2 college’s vandaag: een uur Improviseren waarin we verschillende scene’s opvoeren (altijd erg leuk en er word veel gelachen) en ik had PTO, wat staat voor: Professionele Team Ontwikkeling. Het zou best een spannende les worden want we zouden per persoon feedback krijgen van onze docent op onze leerdoelen. Ik kreeg ontzettend positieve feedback en kreeg zelfs te horen dat ze geen negatieve punten kon bedenken: wat een geweldig gevoel gaf dat! Toen ik ’s middags naar huis fietste scheen de zon ook nog eens, en daar maakte ik even gebruik van om wat foto’s te maken.

IMG_2018IMG_2013

Vrijdag

Vandaag begon ik weer een ochtendje met werken bij de peuterspeelzaal. Omdat ik geen beelden van de kindjes zelf wil schieten is deze dag vaak een beetje leeg qua foto’s. Wel kon ik echt weer van ze genieten en heb ik een hele fijne ochtend gehad. Een peutertje: Thijmen, was 3 jaar geworden en dat werd gevierd. Ik kreeg dit kleine cadeautje van hem, super lief! ’s Middags fietste ik lekker naar huis en lunchte met m’n ouders. Daarna deed ik boodschappen, was ik bezig voor de blog en school en ging daarna de keuken in om een bananenbrood te bakken en te koken voor het avondeten. ’s Avonds keek ik met m’n ouders naar Flikken Maastricht, zo leuk dat het nieuwe seizoen er weer is!

IMG_2030

IMG_1986

Zaterdag

Heerlijk, weekend! En die begon ik met een mooie wandeling maken met m’n moeder in het Waterloopbos. We kwamen niemand tegen onderweg en het was heerlijk rustig in het bos. Fijn om zo de dag te beginnen! Op de terugweg naar huis keken we nog even in een bloemenwinkel/boerderij waar ze allemaal violen in de kassen hadden staan, prachtig! Ook kwam ik daar deze lieve kattenvriend tegen die héél graag geknuffeld wou worden! ’s Middags kwam m’n broer gezellig lunchen en we hadden een goed gesprek tijdens de lunch, erg fijn om te merken dat we ons zo openen naar elkaar. Mijn verdere zaterdag besteedde ik aan schoolwerk en kookte ik ’s avonds. Ook liep ik na het eten nog even een rondje en deed de avond rustig aan.

IMG_2043IMG_2040

Zondag

Zondag begon ik mijn ochtend met een wandeling buiten, ik had een heerlijke playlist op en kan dan zo genieten van even een stuk lopen in de natuur. ’s Middags had ik met een van m’n beste vriendinnen afgesproken om te gaan lunchen. Kijk dat gezichtje nou, aandoenlijk! Het is zo fijn om haar te spreken, ik voel me altijd erg op m’n gemak bij haar en ben erg blij dat we al zo lang vriendinnen zijn. Toen ik weer thuiskwam ben ik bezig gegaan voor school en ben ik daarna de keuken in gegaan om te koken. Mijn broer en schoonzus kwamen eten dus we maakten een uitgebreide maaltijd: kip (voor hun, niet voor mij natuurlijk, ik eet geen vlees!), risotto met champignons, salade en haricots verts! Het was erg geslaagd. ’s Avonds ging ik nog een tijdje bezig voor school, liep ik nog een stukje buiten en ging vroeg m’n bed in: op naar een nieuwe week!

IMG_2047IMG_2046

Ik hoop dat jij ook een fijne week hebt gehad!

Liefs,

Anne Dore