Dag lief klein meisje

Lieve allemaal,

vandaag een iets andere blog als normaal. En ik moet zeggen dat ik het ook wel spannend vind om deze blog online te zetten. Eerlijk en open zijn over alles wat er in mijn leven gebeurt vind ik fijn om te doen, maar dit komt wel heel dichtbij.

Ongeveer 4 jaar geleden heb ik een gedichtje geschreven over hoe ik het ervoer om diabetes te krijgen. Voor mij was dit een hele ingrijpende gebeurtenis omdat mijn hele leven ineens op zijn kop stond. Ik ging verhuizen, maar moest ook mijn hele lichaam opnieuw leren kennen. Ik heb besloten om dit gedicht met jullie te delen omdat het mij blijft raken als ik het lees. In een paar woorden maak ik duidelijk wat er binnen in mij speelde die tijd.

 

 

Dag lief klein meisje

Dag lief klein meisje, tot nooit meer ziens.

Dag lief klein meisje, jij werd langzaam ik.

 

Jij werd “het meisje met diabetes”,

en niet jij, de echte ik.

Jij werd het meisje dat vrijheid op moest geven,

want alleen op reis was een groot gevaar.

 

Nee lief klein meisje, jij werd ik.

Ik die terug wou naar waar ze Jou kende,

in plaats van ik “het meisje met diabetes”.

Daar waar ze vroegen hoe het met Jou ging en niet naar al je ziektes.

Ik die wilde weten wie ik was en waar ik hoorde.

 

Nee lief klein meisje, jij verloor je eigen kleine ik.

Dag lief klein meisje, tot ooit weer ziens.

 

 

Vanaf de dag dat ik de diagnose kreeg ging er een knop om in mijn hoofd. Ik moest nu voor mijzelf zorgen en verloor daarbij het kind zijn. Eigenlijk verloor ik mijzelf. In een nieuw dorp moest ik mijn leven opbouwen, maar in plaats van dat ik de zoektocht aanging van wie ik was, werd ik in een klap volwassen. Het is lastig om mee te doen met klasgenootjes als jij je anders voelt. Anders in mijn hoofd, maar lichamelijk ook anders want ik was ziek. Niet langer was de aandacht er voor mij, maar voor mijn diabetes. Ik verloor mijn eigen identiteit.

Tot op de dag van vandaag zit er een klein verlangen om weer het meisje van 8 te zijn. Geen zorgen, geen ziekte, gewoon ik. Ik wil weer spontaan zijn, op avontuur gaan en mij even nergens druk over te hoeven maken. Ik wil het kleine meisje in mijzelf weer vinden, en daarbij dus mijzelf.

Dag lief klein meisje, tot ooit weer ziens.

Liefs Hanneke

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s