Afgevallen?

Na het maanden te hebben uitgesteld is het tijd dat ik deze blog schrijf. Afvallen. Een helaas erg belangrijk onderdeel van mijn eetstoornis. Het zit in m’n hoofd en beïnvloed mijn gedachten 24 uur per dag. Maar hoe ga je daar mee om? En wat gebeurt er als het compleet fout gaat?

 

Oktober 2017 was het moment waarop Ik mijzelf voor het eerst weer woog. Ik weet ook niet waarom ik op dat moment de behoefte voelde om het getal weer een keer te weten, maar wat ik wel weet is dat ik me helemaal te pletter ben geschrokken. Want op de weegschaal stond een enorm getal. Ik dacht bij mezelf “hoe heb ik het in godsnaam zover laten komen”. Ik wist dat de eetbuien erg intens waren de laatste paar maanden, maar ik was compleet in ontkenning over wat het met mijn lichaam had gedaan. Maar toen ik eenmaal wist wat het getal was, kon ik het niet meer ontkennen. De waarheid van mijn probleem stond met keiharde koude nummer weergegeven op de weegschaal.

afgevallen 2

Ik schaamde me zo enorm. Ik walgde van mezelf en van het getal. Nee. Nee, het moest en zal omlaag. Die zelfde dag nog pakte ik pen en papier en maakte een duidelijk plan. Wat boven aan dat plan stond was meteen heel duidelijk. GEEN EETBUIEN MEER. Met dat punt was opzich niks mis, maar mijn gedachtegang erachter zat niet goed. Ik was ervan overtuigd dat ik de eetbuien toch niet kon tegen houden, dus maakte ik met mezelf de afspraak dat als ik een eetbui zou krijgen is het zou compenseren met overgeven en sporten.

Ik kocht een weegschaal en een meetlint, en een opschrijfboekje waarin ik alles bij zou houden. Mijn gewicht, buikomvang, beenomvang en wat ik elke dag had gegeten. Dit getal moest en zou naar beneden. No matter what.

En dat lukte. Oh en of dat lukte. binnen een mum van tijd was ik de eerste kilo’s kwijt. Ik was euforisch! Man, wat had ik dit gevoel enorm gemist. Dat gevoel van succes, van doelen behalen, van controle. Maar ik kon beter, dacht ik. Ik kon meer doen, minder eten, sneller afvallen. Alles kon een tandje hoger, dacht ik. Dus ik paste de gemaakte afspraken aan, en voegde wat toe

En jahoor, het ging allemaal nog sneller! Ik vond trucjes op het internet, en verloor me in de wereld van afvaltabletten, detoxtroep, en laxeermiddelen. Ik zag hoe mijn lichaam transformeerde, en al mijn kleding te groot werd. Kleding die van de zomer nog aan de strakke kant was lubberde nu losjes om mijn lijf. En ik? Ik vond het geweldig! Ik voelde me succesvol, in controle,  en gedisciplineerd.

Na dit een flink aantal weken te hebben volgehouden behaalde ik in Januari mijn eerste streefgewicht. Ik was blij, maar nog lang niet tevreden. Mijn calorie-limiet werd weer aangepast uit ongeduld. Het moest sneller gaan, ik wilde dit lijf niet meer hebben! ‘

Ongemerkt begon ik langzaam de controle te verliezen. School verdween naar de achtergrond. Het maakte me niet meer uit, alle focus lag op eten, niet eten, bewegen, calorieën en de weegschaal. Mijn lijf begon op de rem te trappen. Ik was duizelig, had het altijd koud, hoofdpijn en buikpijn. Of ja, ik dacht dat het buikpijn was. Achteraf had ik denk ik op die momenten gewoon honger, maar na een tijdje herkende ik dat gevoel niet eens meer. Mijn laxeermiddel gebruik werd erger, en mijn vast-periodes langer. Mijn wereld werd klein. Ik ging bijna niet meer naar school. Ik was thuis, aan het sporten, rekenen, tellen, meten en wegen. De hele dag.

Dit is zo doorgegaan tot midden april. De begeleiding op de woonvorm waar ik woon hadden al een tijd in de gaten waar ik mee bezig was. Ze hadden mijn weegschaal al ingenomen, en ik had wekelijkse weegmomenten bij hun zodat ze een vinger aan de pols konden houden. Ze hebben alles geprobeerd in die tijd. Gesprekken, samen met me eten, bij me blijven zitten na het eten om te checken of ik het binnen hield. Alles. Maar niks werkte. Op een gegeven moment nam de radeloosheid de overhand en hebben ze de crisisdienst ingeschakeld. Zij hebben vrijwel meteen besloten dat er een opname op een eetstoornisafdeling plaats moest vinden. Dus dat is wat er gebeurde. Op 7 mei werd ik opgenomen in de kliniek.

De somatische screening in de kliniek was mijn eerste belangrijke eye opener. Ik was inderdaad afgevallen, maar daarvoor betaalde ik een grote prijs. Ik werd niet meer ongesteld, mijn haar viel met plukken tegelijk uit mijn hoofd en was dof en ongezond, Mijn bloedsuikerspiegel was super onregelmatig en mijn bloeddruk was verlaagd. Maar het meeste schrikbarend waren mijn bloedwaardes. Meteen die middag werd er een recept uitgeschreven voor nutridrink en een zware vitamine D kuur. Ook mijn darmen hebben het zwaar te verduren gehad. Door mijn laxeergedrag waren ze lui geworden, en kreeg ik op natuurlijke wijze geen stoelgang meer. Daarvoor gebruik ik nu 27, mg Macrogol per dag. Ook dit zal nog wel even het geval blijven.

Mary-Kate-Olsen

Inmiddels ben ik sinds een paar dagen weer thuis. Ik ben 1 maand in de kliniek geweest toen we hebben besloten dat ik het beste ambulant verder kon gaan. Het is erg fijn om weer lekker thuis te zijn, maar het gevecht blijft zwaar. Ook hier eet ik nog steeds onder begeleiding, zie ik een diëtiste en volg ik therapieën bij de GGZ.

Mijn terugval was intens, dat ga ik niet ontkennen want dat heeft geen zin. Ik ben op dit moment vooral bezig met het oprapen van de scherven van mijn leven. Hulp accepteren, en accepteren dat ik een eetstoornis heb blijft een lastig punt, maar hapje voor hapje, en gesprek na gesprek krijg ik langzaam mijn eigen leven terug.

Liefs Eva

Advertenties

3 reacties op ‘Afgevallen?

  1. Heftig waar je in zit.
    En toch wil ik je, ondanks de triggerwarning, vragen om de kilo’s en calorieën te verwijderen. Want júist door die waarschuwing zullen meiden die al diep zitten of een eetstoornis hebben verder kijken. Want trucjes en manieren om af te vallen komen natuurlijk altijd uit.
    Je verhaal is ook duidelijk genoeg zónder de aantallen en de kcalorien. Trust me.
    Je waarde hangt niet af van getallen.
    Groetjes en sterkte!

    Like

      1. Wat stoer hoe je de feedback oppakt en mooi hoe je je verhaal hebt aangepast. Ik geloof ook inderdaad dat je niet bewust wilde triggeren, en je reactie getuigt daar ook van ;).
        Heel veel succes met je strijd!! You’re stronger than you think you are.

        Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s