Een week uit mijn leven

Het is al even geleden dat ik jullie heb laten zien wat ik zoal doe in een week, hoog tijd dat ik dat weer eens ga doen. De week waarin ik jullie mee neem loopt van 11 tot en met 17 juni, best wel een roerige week waarin veel is gebeurt.

 

 

Maandag 11 juni

Feest, vandaag ben ik alweer 21 geworden. Omdat het een doordeweekse dag is en ik morgen een selectiedag heb in Nijmegen ga ik niet veel bijzonders doen vandaag. Toen ik s ochtends beneden kwam was het huis versiert en stond de tafel vol met cadeau’s. Papa en mama waren thuis dus hebben we samen ontbeten en de cadeautjes uitgepakt. Ik ben weer vreselijk verwent. Later op de ochtend kwam een buurvrouw koffie drinken, dan voel je je toch wel een beetje jarig. ’s Middags heb ik de laatste voorbereidingen gedaan voor de selectiedag en heb ik even een uurtje geslapen. Aan het einde van de middag kwam Tom en een vriendin, ook mijn oma en broer en schoonzus kwamen en hebben we met zijn allen gebarbecued. Gezellig, en opnieuw heb ik onwijs mooie cadeaus gekregen, waaronder een hele mooie armband van Tom! Tegen half 10 ging iedereen naar huis en ben ik bed gedoken want de wekker gaat de volgende dag weer op tijd.

 

 

 

 

Dinsdag 12 juni

Soms dan weet je dat de keuze die je maakt niet de juiste is. Vandaag was zo’n dag. In alle vroegte vertrok ik naar Nijmegen, mama had mij naar het station in Ommen gebracht zodat de reis net iets korter was. Onbewust had ik behoorlijk wat spanning opgebouwd voor deze dag, want dit was de dag dat ik moest bewijzen dat ik geschikt was voor de opleiding creatieve therapie. Ik was mooi op tijd dus had ik alle tijd om even te acclimatiseren en bij te komen van de reis. Om half 10 begon de dag en al snel had ik een klik met 2 meiden, kletsend, kleiend en lachend was de dag zo voorbij. Maar aan het einde van de dag kreeg ik te horen dat ik niet was toegelaten op de opleiding, wat een domper was het. De eerste 10 minuten. Daarna voelde ik alleen maar opluchting, opluchting omdat de druk er vanaf was, ik hoefde niet naar Nijmegen, een huis te zoeken een nieuwe stad te leren kennen, een nieuwe opleiding gaan doen.  En dat was het moment dat ik besefte dat ik er nog niet aan toe was, de stap was te groot en ik vroeg teveel van mijzelf.

Het klinkt nu misschien net alsof ik er niet van baalde, maar dat was echt wel zo hoor, ik heb tranen met tuiten gehuild. Ik was boos omdat de reden die ze mij geven in mijn ogen niet eerlijk was. Ze vonden mijn werk te verfijnd en te cognitief. Ja dat klopt, mijn schilderijen zijn heel gedetailleerd, maar dat is mijn style. En de opdracht  was om persoonlijk werk mee te nemen. Nog steeds weet ik niet goed wat er dan ven mij werd verwacht. Maar achteraf is het maar goed dat ik ben afgewezen, anders was ik gewoon gegaan en had ik niet naar mijn gevoel geluisterd.

Op de voorkant van mijn portfolio stond de volgende tekst;

“Beter afgewezen worden

om wie je wel bent.

Dan geaccepteerd worden

om wie je niet bent.”

En nadat ik die had gelezen wist ik dat het goed was en heb ik mij erbij neer gelegd. Ik had andere kunstwerken mee kunnen nemen, maar dan had ik niet laten zien wie ik was. Mijn tijd komt nog wel!

Tegen 4 uur was ik in Zwolle en heeft een lieve vriendin mij naar huis gebracht, een heel waardevol moment. Ik voelde mij waardeloos en was bang dat iedereen teleurgesteld zou zijn in mij. En juist op die momenten zijn de mensen die het meest belangrijk voor mij zijn er. Ik werd gebeld, kreeg appjes, maar vooral heel veel liefde.

 

 

Woensdag 13 juni

Vandaag een dag zonder foto’s en dat geeft mooi weer hoe ik mij voelde, leeg. Ik was helemaal moe gestreden, mijn lichaam deed zeer en het lukte niet om iets te doen. Puur lichamelijk eigenlijk, want mentaal ging het best goed. ’s Ochtends heb ik een klein rondje gelopen met de honden om daarna weer 2 uur te slapen op de bank. Mijn broertje was inmiddels weer thuis uit school en samen hebben we een broodje gegeten. Ik heb in huis wat gerommeld en mijn spullen van de voorgaande dag opgeruimd. Toen was ik eigenlijk wel weer toe aan rust en ben ik een uurtje op bed gaan liggen. Aan het einde van de middag heb ik was groente gesneden voor het eten en heb ik nagedacht over een plan B rondom mijn studie. Na het eten heb ik mij gedoucht en een film gekeken met mijn broertje, al vrij op tijd lag ik weer in bed om de verloren energie in te halen.

 

 

 

Donderdag 14 juni

Na een goeie nachtrust voelde ik mij al een stuk beter. Vandaag was een dag waarin ik weer een grote stap heb gemaakt, ik heb namelijk besloten wat ik ga doen met mijn studie. Ik heb contact gezocht met het Viaa (hogeschool in Zwolle), daar werd ik met open armen ontvangen wat betekend dat ik vanaf september Social Work weer op ga pakken in het tweede jaar. Het voelt goed!

’s Middags heb ik met mama boodschappen gedaan voor zondag, dan vier ik mijn verjaardag. We gingen ook nog even langs de Action en daar heb ik mijzelf getrakteerd op iets voor mijn uitzet, 2 hele leuke groene kussens.

’s Avonds heeft Tom mij opgehaald en zijn we bij hem thuis geweest. Een aantal weken geleden hebben we met zijn zusje en zus en gezin foto’s gemaakt voor vader- en moeder dag. We hebben de foto’s af laten drukken op een canvas en deze hebben we vandaag gegeven. Heel dankbaar en gezellig!

 

 

 

Vrijdag 15 juni

Vandaag had ik overdag weinig gepland. “s Ochtends heb ik een lekker eind met de honden gelopen. Ik vind het fijn om de dag zo te beginnen, helemaal als het lekker weer is zoals vandaag. Toen ik weer thuis was heb ik een begin gemaakt aan deze blog en heb ik een serie gekeken, voor een film heb ik nog geen concentratie dus dan is een serie een perfecte oplossing. Ook heb ik mij vandaag ingeschreven bij het Viaa. Na de lunch heb ik een uurtje geslapen en alvast een taart gebakken voor zondag. De foto’s van de taart staan bij zondag. Tegen 9 uur heeft mama mij naar Vroomshoop gebracht en daar heb ik geslapen.

 

 

Zaterdag 16 juni

Zaterdag ging al vrij op tijd de wekker weer, want om half  10 zouden Tom en ik vertrekken richting Westerhaar. De korfbalvereniging waar Tom bij zit is hier, en vandaag hadden zij door middel van een priktoernooi afsluiting van het seizoen. Tom zat in de organisatie en ze hadden mij gevraagd of ik deze dag foto’s wilde maken. Erg leuk om te doen, maar wel heel vermoeiend. Op dagen als dit merk ik toch dat de hooggevoeligheid zijn tol eist. Tegen half 8 vertrokken we weer richting Dedemsvaart en daar hebben we de rest van de avond lekker op de bank gelegen en tv gekeken.

 

 

 

dav

Zondag 17 juni

Vandaag was het opnieuw feest, ik heb mijn verjaardag gevierd voor vrienden en familie. ’s Ochtends hebben we eerst met zijn alle de voorbereidingen gedaan en tegen half 3 kwam de visite. Oeh en wat zag de chocolade taart er lekker uit! En ik hou niet eens van chocolade taart 😉 Gelukkig waren er nog genoeg andere slachtoffers en was hij zo op.  Ondanks dat ik altijd behoorlijk op zie tegen zo’n dag, ben ik wel heel dankbaar. Ik vind het heel fijn om de mensen om wie ik geef bij elkaar te zien. Ik weet van mijzelf dat ik niet heel veel mee krijg op deze dagen omdat mijn hoofd vol zit van alle prikkels, maar de dag daarna realiseer mij dat altijd. Ik ben weer ontzettend verwent en kijk terug op een mooie, gezellige dag.

 

Dat was alweer een week, een week waarin ik weer allemaal ervaringen rijker ben en ik veel heb geleerd!

Liefs,

Hanneke

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s