Week in mijn leven #13

Vandaag neem ik jullie weer een weekje mee in m’n leven. Dit is een week die ik al veel eerder heb vastgelegd aangezien ik (als je dit leest) in Portugal zit voor de klinische boost behandeling van Be-Leef! De week die je nu te zien en te lezen krijgt is van 1,5 week voordat ik vertrek richting Portugal. De week begin ik op dinsdag. Enjoy!

Dinsdag

Mijn ochtend begon met ontbijten met m’n ouders, de trein inspringen en zo naar Zwolle reizen. Daar zou ik eerst een uurtje therapie hebben en vervolgens had ik afgesproken om met twee vriendinnen te lunchen in Zwolle. Met een beetje spanning ging ik op de weegschaal staan, ik heb namelijk een gewichtseis voor Portugal en was daar onder gekomen. De afgelopen week had ik dan ook keihard gewerkt om aan te komen en met (een klein beetje) resultaat, ik was gelukkig wel wat aangekomen dus dat voelde goed. Na therapie zat een van m’n vriendinnen waarmee ik zou lunchen al in de wachtkamer te wachten en met een dikke knuffel begroette ze me. Samen met haar en nog een vriendin gingen we lunchen bij de lunchwinkel in Zwolle! Ontzettend leuk en lekker, aanrader! Ik vind het altijd zo fijn om deze twee vriendinnen te zien, ik houd ontzettend veel van ze en ben zo dankbaar voor hun vriendschap! ’s Middags reden de bussen en treinen niet door een staking en m’n moeder haalde me op uit Zwolle, super lief en luxe! ’s Avonds had ik een rustig avondje en heb ik yoga gedaan.

IMG_2259IMG_2266IMG_2270

Woensdag

Woensdagochtend, vrij! Uitslapen! Uitslapen? Nee, niet dus. We krijgen een nieuwe vloer in de woonkamer en m’n vader was alweer vroeg bezig met schuren en dat gaf een enorm kabaal! Dus besloot ik er maar uit te gaan en rustig ontbijt te maken. Na ontbijt deed ik aan yoga, ging ik bezig met wat mails wegwerken en stapte ik op de fiets richting Emmeloord. Daar had ik afgesproken met een vriendin om te lunchen (alweer lunchen, haha!), wat erg gezellig was! Ook schoot ik deze foto van haar. Ze gaf me een cadeautje mee voor Portugal en dat maakte me zo blij, met deze ontzettend mooie tekst met bijpassende cadeau-symbooltjes, echt super lief! Zulke dingen vind ik zo mooi om te krijgen, ze had er echt werk van gemaakt! Aan het eind van de middag kwam ik thuis en ging ik bezig voor de blog. Ook kookte ik gezonde, verse nasi en ’s avonds was ik weer wat tijd kwijt met opdrachten maken voor Portugal. Geeft me ook wel een goed gevoel, om daar zoveel mee bezig te zijn als voorbereiding.

IMG_2299

IMG_2301

Donderdag

Donderdagavond zou ik voor het eerst de groep ontmoeten die meegaat naar Be-Leef! We zouden met elkaar een cliëntenbijeenkomst hebben in Amsterdam van 18:00-21:00, de hele dag was ik er best gespannen voor, maar door rustig aan te doen, te ontspannen door yoga en een stukje te wandelen ging het aardig goed. Aan het eind van de middag ging ik richting Amsterdam en onderweg maakte ik nog een aantal foto’s van prachtige struiken die in de bloei waren. Ik vond het ontzettend spannend om de groep te ontmoeten, maar het voelde daarna wel goed. Mijn ouders haalden me op uit Amsterdam en dat was ontzettend fijn, het gaf me rust en tegelijkertijd kon ik direct m’n verhaal over de avond doen.

IMG_2280IMG_2284

Vrijdag

Op vrijdag sliep ik uit, ontbeet ik rustig en deed ik ’s ochtends aan yoga. Ontzettend fijn om zo de dag te beginnen. M’n gezin gaat op zaterdag een aantal dagen naar Limburg op vakantie, maar ik heb besloten om niet mee te gaan. Het gaf me van te voren alweer ontzettend veel stress en spanning en ik vond het fijner om thuis te blijven en me in alle rust op Portugal voor te bereiden. ’s Middags deed ik boodschappen met m’n moeder en maakte ik verse Franse uiensoep voor het avondeten. We dekten gezellig de tafel en genoten van de maaltijd. M’n broer kwam ook langs om me nog te zien voordat ik naar Portugal ging en dat was ontzettend fijn. ’s Avonds gingen we samen nog een stukje wandelen en hebben we heel fijn met elkaar gepraat, dat was zo waardevol!

IMG_2304 (2)

Zaterdag

’s Ochtends vertrokken m’n ouders richting Zuid-Limburg en nadat ik hun had uitgezwaaid begon ik aan een ontbijtje maken voor mezelf. Ik nam m’n oude vertrouwde havermoutje en ging daarna aan de slag in huis. Ik ruimde een heleboel op, maakte schoon, deed de was en ging bezig met opdrachten. Een lekker productieve dag! De Appie maakte me heel blij aangezien ze én de Tony Chocolonely in de aanbieding hadden én een nieuwe allerhande gids in de schappen lag. Om even uit te rusten ging ik in de zon buiten zitten met een kop koffie, chocola en de nieuwe gids. Echt even een genietmomentje. ’s Avonds maake ik een visvrije (van de vegetarische slager, ik eet geen vlees noch vis) tonijnsalade die heel lekker was!

IMG_2308 (2)IMG_2312 (2)IMG_2317

Zondag

Zondagochtend sliep ik lang uit en daarna ontbeet ik rustig met een muziekje op. Ik vind het altijd super fijn om rustig de zondagochtend in te gaan en na m’n ontbijtje deed ik een lange yogasessie. Het was super lekker weer dit weekend en de korte broek kon aan, heerlijk! Ook wel weer even wennen hoor… maar wel erg fijn om de zon op je huid te voelen! Aan het eind van de middag fietste ik richting Emmeloord, naar het huis van m’n broer en schoonzus. Ik wou hun graag nog even zien voordat ik naar Portugal ging en m’n broer en ik zouden samen koken. We maakten risotto met eekhoorntjesbrood, kastanjechampignons, een gepocheerd eitje en rucola. Méga lekker, echt zo goed gelukt!

risotto 2IMG_2319(2)

Maandag

Maandagochtend stond ik al vroeg op, ging ontbijten en stapte daarna op de fiets naar mijn oma. Ik kocht een bosje bloemen voor haar en ging lekker lang bij haar koffie drinken en kletsen. We zaten lekker buiten op haar balkonnetje met de zon, heerlijk! ’s Middags fietste ik rustig naar huis en werkte aan de laatste blogpost’s die online gingen, daarna kookte ik, deed ik aan yoga en ging ik nog lekker even de zon in. Een heel ontspannen dagje!

oma

Dinsdag

Vanochtend stond ik al vroeg op om richting Zwolle te gaan. Daar zou ik m’n laatste therapie sessie hebben met m’n therapeute voordat ik naar Portugal ga. Super raar, want ik zie haar dan meer dan twee maanden niet aangezien ik daarna de dagbehandeling ga volgen in Amsterdam. Met dubbele gevoelens ging ik daar dan ook weg, maar gelukkig is het maar tijdelijk. Ik heb een ontzettend lieve therapeut en zou haar niet graag missen op het moment. Toen ik in Emmeloord kwam heb ik boodschappen gedaan voor Portugal en daarna ben ik bezig gegaan met spullen selecteren voor m’n koffer. Nog best lastig wat je allemaal meeneemt voor zo’n maand. ’s Avonds kookte ik rustig, deed ik yoga en plofte ik daarna lekker op de bank met een serie.

IMG_2322

Dit was mijn week, ik hoop dat jij ook een fijne week hebt gehad!

Liefs,

Anne Dore

Advertenties

And so the adventure begins

And so the adventure begins

Wanneer deze blog online komt, ben ik onderweg naar Portugal. Daar ga ik de klinische boost behandeling van Human Concern volgen: Be-Leef! Dit zal een stukje van de reis worden in mijn herstel. De reis waar ik een tijd naar toe heb gewerkt, en die nu is aangebroken. Een reis om weer verder te komen in herstel. Om verder te komen met mezelf en de anorexia stukje voor stukje aan te gaan en daarna weg te vagen.

Wat ga ik doen?

In een eerdere blog heb ik uitgebreid uitgelegd waarom ik de klinische boost behandeling Be-Leef! van Human Concern in Portugal ga doen. Zie voor verdere informatie deze blog. Ik ga naar Portugal van 12 mei – 8 juni en verblijf daar samen met therapeuten en een groep cliënten vanuit Human Concern, centrum voor eetstoornissen.

Weken van voorbereiding

De afgelopen weken ben ik druk bezig geweest met me voorbereiden voor Portugal. Door middel van opdrachten voor Be-Leef zelf, maar ook om dingen voor de blog, school en thuis af te sluiten. In Portugal zal ik namelijk geen aandacht besteden aan school of de blog aangezien ik 100% voor mezelf daar ga. De enige momenten dat ik contact kan hebben met m’n familie en vrienden is op zaterdag.

Wat gebeurt er met de blog?

Het zal zijn alsof ik niet weg ben, aangezien ik vooruit heb gewerkt. De blog is belangrijk voor me en ik besteed er graag tijd aan. Daarom staat er voor elke week nog minimaal 1 blog online, en wanneer ik terugkom zal ik dit (als het goed is) weer volledig oppakken. Wel betekent dit dat ik niet reageer op e-mails, vanaf 12 juni kan je weer mails terugverwachten.

Deze blog is vooral qua info om te laten weten dat ik dus offline ben en echt een maand volledig weg ben. Super spannend, maar ook een mooie kans waar ik echt voor wil gaan. Ik hoop enorm dat deze reis me een boost gaat geven in mijn eetstoornisbehandeling.

In de tijd dat ik weg ben komt er een programma op de televisie over de eetstoornis: ‘Orthorexia’, Jet van Nieuwkerk neemt je mee in haar zoektocht naar de eetstoornis. Ook ik heb een kleine bijdrage mogen leveren aan het programma, mocht je het leuk vinden om dit te zien, zie dan hieronder de uitzendtijden:

NPO 3, Niet Gezond Meer, Woensdag 23, 30 mei en 6 juni om 21:00

Bij deze dus de info over mijn afwezigheid op de blog in mei en begin juni, ik hoop tot snel en het zou fijn als het in Nederland ook zulk fijn weer is als in Portugal. Veel liefs!

andsotheadventure

Naar de kliniek in Portugal, Be-Leef!

Vorige week heb ik bevestiging gekregen dat ik (mocht er geen bijzonderheden zijn) mee mag in mei om een maand het Be-leef traject te volgen in Portugal. Dit is een klinische boost behandeling waarin je een maand lang uit je omgeving gaat en intensief gaat werken aan je herstel in een kliniek. 

beleef

bron: beleef

Be-Leef? Het gaat toch goed?

Toen mijn therapeute me vertelde dat ze Be-Leef een goede optie voor me zou vinden op dit moment, schrok ik daar in eerste instantie van. Überhaupt had ik nooit gedacht dat ik naar Be-Leef zou kunnen, maar het voelde ook als een schok. ‘Be-Leef? Het gaat toch goed?’ zei ik in eerste instantie. Ik moest het echt even laten bezinken. Toen we het er verder over hadden en ik het er met m’n ouders over had gehad, vielen eigenlijk alle puzzelstukjes op z’n plaats. Alle doelen waar ik mee bezig was in herstel, waren er, ze lagen voor me op tafel, ik wou er mee bezig maar: het lukte niet. Ik kreeg geen beweging in herstel. En als er wel beweging ontstond, was het erg langzaam.

Over het algemeen had ik echt het gevoel dat het beter ging: ik was weer aan het studeren, werkte bij de peuters, sprak weer vaak af met vriendinnen en zag mijn familie weer. Ik deed weer van alles, maar merkte wel dat ik niet zoveel voelde. Op dat moment had ik geen zin om daar naar te luisteren, ik was weer lekker bezig en dat had ik zo gemist! Naarmate ik langer bezig was met school en ook therapie bleef volgen, merkte ik (en m’n therapeut) dat ik m’n gevoel weer op slot ging zetten. Doordat ik zo bezig was met andere dingen doen die al m’n energie kosten, was er geen tijd en ruimte meer om te werken aan mezelf en aan m’n herstel. Voor m’n eetstoornis natuurlijk lekker makkelijk, ik leefde weer lekker in m’n veilige bubbel.

Niet verder komen in herstel

Ik stagneerde in herstel en in gewicht. Ik ging een proces in van aankomen, maar het werkte niet. Ik kwam aan, ik schrok, ik viel af. Ik kwam aan, ik schrok, ik viel af. Ik gaf mezelf ook geen ruimte om stil te staan bij wat ik voelde bij het aankomen want ik moest door! Ik had genoeg te doen! School, stage, vriendinnen… léven. Of… was het meer overleven? Ik wóu en wíl zo graag stappen zetten in herstel, maar uiteindelijk kwam ik geen stap verder.

Be-Leef kan me zoveel bieden: uit mijn omgeving, weer meer leren eten en daarbij mijn lichaam accepteren, leren loslaten, leren voelen en vooral leren om stil te staan bij mézelf. Echt voor de volle 100% bezig met mézelf. Zonder school, werk, familie, vriendinnen, de maatschappij, de druk, de spanning, zonder: afleiding. Ik vind het mega spannend, om echt te moeten gaan voelen en mezelf niet meer te kunnen indekken in m’n eetstoornis en m’n veilige bubbel. Daar kan ik niet terugschieten in m’n veilige cocon. Er is nog zoveel angst om die eetstoornis los te laten, ik hoop dat ik in Be-Leef de ruimte vind en de handvatten krijg om dat te leren.

IMG_1910 (2)

Ik wil deze uitdaging heel graag aangaan, en kan nu inzien dat ik echt enorm geluk heb dat ik deze kans krijg. Ik wil hem met beide handen aanpakken en hoop echt dat ik hier stappen verder mee kom in herstel. Om echt de weg weer terug te vinden naar mezelf. De reis, naar jezelf. 

Bedankt Human Concern, dat jullie mij deze kans bieden. Met volle angst vooruit.

Liefs,

Anne Dore

 

Life Update: vol in herstel

In deze life update neem ik jullie weer mee in hoe het nu met mij gaat, waar ik mee bezig ben met therapie en hoe het gaat in herstel van mijn eetstoornis anorexia.

Als iemand mij nu vraagt hoe het met me gaat, is mijn standaard antwoord: ‘Het gaat goed.’ Want eigenlijk: gaat het ook vrij goed. Ik heb nog steeds af en toe mindere dagen, maar over het algemeen voel ik me goed. Ik zit fijn in mijn ritme met school, de peuters, therapie en de blog en haal plezier uit kleine dingen zoals: dieren, de natuur, mooie muziek maar ook uit leuke activiteiten doen met familie en vriendinnen. Qua geest voel ik me dan ook vrij stabiel. Dus naar omstandigheden (want de eetstoornis is er nog steeds), voel ik me écht goed!

IMG_1985

Waar ik op dit moment vooral mee bezig ben bij therapie is  met de achterliggende functies. Ik merk dat ik telkens verder kom in de achterliggende functies van mijn eetstoornis blootstellen en er mee om leren gaan. Samen met mijn therapeut kom ik telkens een stukje verder, ook al gaat het langzaam. We zijn er mee bezig. Ook ben ik nog steeds aan het aankomen, na weken telkens wat aankomen, wat afvallen, wat aankomen, wat afvallen zit er nu eindelijk een goed stijgende lijn in. Door elke week op te hogen en niet meer intensief te sporten in de sportschool, gaat mijn gewicht omhoog. Het is natuurlijk moeilijk, maar tegelijkertijd ook fijn en goed om te merken dat m’n lichaam weer gezonder word en ik mijn ondergewicht aanpak. Het harde werken word beloond. Omdat mijn eetstoornis natuurlijk nog steeds trekt probeer ik veel momenten voor mezelf in te bouwen: een lange wandeling maken in de natuur en elke dag yoga staan hoog op mijn lijstje voor rust in mezelf vinden. Ontzettend fijn om dat te kunnen en mogen doen.

IMG_1976

Wat ik nu telkens merk in herstel is dat ik bij alles wat ik eet twee keuzes heb: de gezonde keuze en de eetstoornis keuze. Waarin ik eerst vooral nog voor de veilige keuze koos (voor de eetstoornis) maak ik nu eigenlijk altijd de gezonde keuze. Fijn om te merken dat ik dat nu kán en dat ik die kracht heb om voor mijn gezonde kant te kiezen. Om zo hard tegen de eetstoornis in te gaan.

Dan als laatste iets waar ik voor nu nog niet zo heel veel over kwijt wil, maar wat wel speelt. Mijn therapeut gaf ongeveer een maand geleden aan dat ze Be-Leef een goeie kans voor mij zou vinden op het moment. Dit is een klinische opname van een maand in Portugal waarin je hele intensieve therapie krijgt en even uit je omgeving word gehaald. Heftig, spannend en verrassend om te horen. Maar ik wil de kans wel (mocht ik de kans krijgen, ik heb het nog maar net gehoord en moet nog een ‘go’krijgen) aangaan, om zo mijn herstel te versnellen, verbeteren en om nog beter met mezelf bezig te gaan. Het zou een enorme mooie kans zijn om dit te mogen doen. Meer over Be-Leef kan je hier vinden:

beleefbron: beleef

Zo zie je maar: herstel gaat met vallen en opstaan. Maar wanneer je in een goed ritme zit en jezelf aardig onder controle hebt (op een positieve manier) kan je ook in een stabiele tijd komen in herstel. And, keep in mind: terugvallen zijn onvermijdelijk, maar elke keer zal je er sterker uit komen!

Liefs,

Anne Dore