In een jaar

In een jaar kan zoveel gebeuren en dat merk ik nu steeds meer. Ik wil jullie in een blogje meenemen met wat er in een jaar veranderd is bij mij.

In een jaar…
> Ben ik wat afgevallen, maar ik heb de moed gekregen om te zeggen dat ik nu wil aankomen.
> Ben ik mijn lichaam beetje bij beetje gaan accepteren.
> Ben ik mijn emoties steeds meer gaan begrijpen.
> Ben ik gestopt met zelfbeschadiging.
> Heb ik geleerd om beetje bij beetje wat onbezorgder te eten.
> Heb ik geleerd dat therapie mij ziek houdt.
> Heb ik geleerd om voor mezelf te zorgen.
> Heb ik geleerd dat praten voor mij erg belangrijk is, zo kan ik dingen beter verwerken.
> Ben ik meerdere keren keihard tegen mezelf aangerend, maar daardoor leer ik mijn eigen patronen te kennen en te begrijpen en daardoor kon ik op tijd aan de bel trekken.
> Ben ik begonnen met het vragen aan anderen of ze me wilden helpen met het maken van planningen.
> Heb ik geleerd om zelf uitdagingen aan te gaan en open te zijn over wat het met mij doet.
> Heb ik geleerd dat niet alles mijn fout is.
> Heb ik geleerd om emoties van anderen bij hun te laten.
> Heb ik geleerd te genieten.
> Ben ik zelfstandiger geworden.
> Ben ik afstand gaan nemen van de eetstoornis.
> Ben ik met klasgenoten in contact gekomen door te vertellen over wat ik ervaar tijdens bepaalde momenten.
> Heb ik zowel vrienden als vriendinnen gemaakt op de opleiding.
> Heb ik contact kunnen maken met jongens en merk ik dat ze lang niet allemaal zo slecht zijn.
> Ben ik plannen aan het maken geweest voor meerdere vakanties.
> Ben ik erachter gekomen dat ik ontzettend dankbaar en blij ben met mijn familie, vriend en een aantal vriendinnen.
> Heb ik gemerkt dat er zo ontzettend veel lieve mensen om mij geven en mij steunen.
> Heb ik gemerkt dat ik op mijn plek zit met betrekking tot de studie.
> Heb ik gemerkt dat het HBO mijn niveau is.
> Ben ik aan het leren dat een 6 gewoon goed genoeg is.
> Heb ik geleerd om niet direct het bijltje er bij neer te gooien als iets niet gaat zoals ik het wil.
IMG_20170822_162016

Het belangrijkste is dat ik in een jaar zo ver gekomen ben, dat ik nu bezig ben met het afronden van de eetstoornistherapie.
In oktober heb ik mijn eindgesprek met therapie en dan mag en kan ik zeggen dat ik zo goed als Hersteld ben.

Veel liefs,

Rianne

Advertenties

Week in mijn leven #11

Deze week neem ik jullie weer mee in een week van mijn leven. Een week van leren, school, veel naar buiten en gezellige momenten met vriendinnen en familie. Maar vooral een week waarin de lente zich laat zien, heerlijk! Deze week begin ik op maandag. 

Maandag

Maandag, een frisse nieuwe week! Die ik begon met college, het college zelf vond ik niet erg boeiend helaas. Doordat ik als voorbereiding al de hoofdstukken had gelezen waar uitleg over werd gegeven begreep ik alles al. Ik gebruikte de tijd dus maar voor mails beantwoorden, wat ook een goede bezigheid was. Gelukkig scheen de zon ’s middags toen ik naar huis fietste: de lente komt eraan! Of eigenlijk: die is er al! Aan het eind van de middag kookte ik: ik maakte een simpele frittata met geitenkaas en heel veel groente: gezond, snel en lekker! Daarbij maakte ik een salade. Ik vind zulke dingen als frittata altijd top omdat je al je leftovers erin kan gooien. Zo hadden wij nog spinazie, champginons, paprika en courgette over en dat was ideaal om erin te doen! ’s Avonds ging ik bezig voor school, mijn tentamens komen eraan dus ik moet flink de boeken in. Gelukkig neem ik altijd ruim de tijd ervoor en kan ik dus ook op gegeven moment het boek dichtslaan en ontspannen. Ook erg belangrijk.

IMG_1993IMG_2025

Dinsdag

Dinsdag had ik vrij van school maar toch ging ik ’s ochtends richting Zwolle voor therapie, ik had een hele fijne sessie bij mijn therapeute en dat doet me altijd ontzettend goed. ’s Middags scheen de zon en dan ga ik altijd lekker veel naar buiten: om een stuk te wandelen en eventueel foto’s te maken in de natuur. Toen ik terugliep naar huis kwam Yoep me al tegemoet lopen. Natuurlijk maakte ik ook een paar foto’s van die schat! ’s Avonds kookte ik en bleef mijn tante eten: gezellig, want die zien we niet zo vaak! ’s Avonds ging ik een tijdje bezig voor de blog en deed ik een lange yoga flow, ontzettend fijn om zo de dag af te sluiten.

IMG_2019

IMG_2014IMG_2003

Woensdag

Woensdag ochtend begon ik met college. Ik had twee lessen en had daarna afgesproken met een hele goeie vriendin die in Zwolle een tentamen moest maken. Lucky me, want ze woont in Groningen dus we zien elkaar niet heel vaak. We gingen zitten bij de Gillende keukenmeiden en hebben onder het genot van een cappucino en een taartje lekker bij zitten kletsen. Het is altijd zo fijn om haar te zien! Toen ik aan het eind van de middag weer in Emmeloord kwam ging ik als eerst stemmen voor de Gemeenteraadsverkiezingen. Ik stemde op Groenlinks. Woensdag avond ging ik nog even bezig voor school en plofte ik daarna lekker op de bank.

29496197_1442146592580849_2937200633354339882_n29497587_1442146125914229_3704444020620227928_n

Donderdag

Donderdag begon ik de dag rustig, ik maakte een havermoutje voor mezelf, keek wat youtube video’s en checkte daarna mijn mail en ging nog even bezig voor school. Rond 11 uur stapte ik op m’n fiets naar Emmeloord en daar pakte ik de bus richting Zwolle. Ik had 2 college’s vandaag: een uur Improviseren waarin we verschillende scene’s opvoeren (altijd erg leuk en er word veel gelachen) en ik had PTO, wat staat voor: Professionele Team Ontwikkeling. Het zou best een spannende les worden want we zouden per persoon feedback krijgen van onze docent op onze leerdoelen. Ik kreeg ontzettend positieve feedback en kreeg zelfs te horen dat ze geen negatieve punten kon bedenken: wat een geweldig gevoel gaf dat! Toen ik ’s middags naar huis fietste scheen de zon ook nog eens, en daar maakte ik even gebruik van om wat foto’s te maken.

IMG_2018IMG_2013

Vrijdag

Vandaag begon ik weer een ochtendje met werken bij de peuterspeelzaal. Omdat ik geen beelden van de kindjes zelf wil schieten is deze dag vaak een beetje leeg qua foto’s. Wel kon ik echt weer van ze genieten en heb ik een hele fijne ochtend gehad. Een peutertje: Thijmen, was 3 jaar geworden en dat werd gevierd. Ik kreeg dit kleine cadeautje van hem, super lief! ’s Middags fietste ik lekker naar huis en lunchte met m’n ouders. Daarna deed ik boodschappen, was ik bezig voor de blog en school en ging daarna de keuken in om een bananenbrood te bakken en te koken voor het avondeten. ’s Avonds keek ik met m’n ouders naar Flikken Maastricht, zo leuk dat het nieuwe seizoen er weer is!

IMG_2030

IMG_1986

Zaterdag

Heerlijk, weekend! En die begon ik met een mooie wandeling maken met m’n moeder in het Waterloopbos. We kwamen niemand tegen onderweg en het was heerlijk rustig in het bos. Fijn om zo de dag te beginnen! Op de terugweg naar huis keken we nog even in een bloemenwinkel/boerderij waar ze allemaal violen in de kassen hadden staan, prachtig! Ook kwam ik daar deze lieve kattenvriend tegen die héél graag geknuffeld wou worden! ’s Middags kwam m’n broer gezellig lunchen en we hadden een goed gesprek tijdens de lunch, erg fijn om te merken dat we ons zo openen naar elkaar. Mijn verdere zaterdag besteedde ik aan schoolwerk en kookte ik ’s avonds. Ook liep ik na het eten nog even een rondje en deed de avond rustig aan.

IMG_2043IMG_2040

Zondag

Zondag begon ik mijn ochtend met een wandeling buiten, ik had een heerlijke playlist op en kan dan zo genieten van even een stuk lopen in de natuur. ’s Middags had ik met een van m’n beste vriendinnen afgesproken om te gaan lunchen. Kijk dat gezichtje nou, aandoenlijk! Het is zo fijn om haar te spreken, ik voel me altijd erg op m’n gemak bij haar en ben erg blij dat we al zo lang vriendinnen zijn. Toen ik weer thuiskwam ben ik bezig gegaan voor school en ben ik daarna de keuken in gegaan om te koken. Mijn broer en schoonzus kwamen eten dus we maakten een uitgebreide maaltijd: kip (voor hun, niet voor mij natuurlijk, ik eet geen vlees!), risotto met champignons, salade en haricots verts! Het was erg geslaagd. ’s Avonds ging ik nog een tijdje bezig voor school, liep ik nog een stukje buiten en ging vroeg m’n bed in: op naar een nieuwe week!

IMG_2047IMG_2046

Ik hoop dat jij ook een fijne week hebt gehad!

Liefs,

Anne Dore

Week in mijn leven #10

Deze week neem ik jullie weer mee in een week van mijn leven. Deze week begint mijn voorjaarsvakantie! Heerlijk even een weekje bijkomen, of nouja… bijkomen? Ik heb wel aardig veel dingen gepland maar ga wel echt proberen om ook rust in te lassen. Veel lees/kijk plezier!

Vrijdag

Na een fijne ochtend werken bij de peuters stapte ik weer op de fiets naar huis en begon mijn voorjaarsvakantie echt. Hoewel ik mijn werk echt ontzettend leuk vind bij de lieve kindertjes, is het toch ook wel heel lekker als je weer op de fiets naar huis zit en kan gaan bedenken wat je de rest van de dag gaat doen. Thuis lunchte ik en daarna ging ik een stukje wandelen. Het was erg koud, maar doordat de zon scheen was het toch heerlijk. Ik kan zo genieten van dit weer: het vriezen, maar daarbij wel heerlijk de zon in je gezicht!

IMG_1780

’s Avonds keek ik naar een documentaire van Louis Theroux die op tv was: ‘Talking to Anorexia’, ik had al gehoord dat hij op tv zou komen en was er erg benieuwd naar. Het is echt een aanrader! De documentaire was ontzettend goed en gaf heel goed weer hoe een eetstoornis in elkaar zit.

weekinmnleven10

bron: foto 

Zaterdag

Vandaag ging ik een dagje naar Amsterdam om af te spreken met mijn nichtjes. We hadden een ‘nichtjesdag’ en zouden lekker Amsterdam in gaan. Het was een hele gezellige geslaagde dag waarin we gewandeld hebben door Amsterdam, samen hebben geluncht bij Pluk en naar het Moco-museum zijn gegaan. Daar was een expositie van Lichtenstein en Banksy, heel tof!

IMG_1791IMG_1823

Zondag

Vandaag had ik een vrij rustige dag waarin ik wat dingen aan het huishouden deed, bezig ging voor school en therapie en heb gewandeld en gekookt. We wandelen vaak in het bos een wandeling waar we wilde paarden tegen komen en ik word zo blij daarvan. Dieren maken me zo ontzettend gelukkig. Ook komen de eerste bloemetjes alweer omhoog, heerlijk! Een teken dat de lente bijna begint.

IMG_1760IMG_1749

Maandag

Maandag had ik met een vriendin afgesproken om heerlijk een dagje naar Amsterdam te gaan. Alweer Amsterdam, daar was je zaterdag toch ook al? Klopt! Maar ik vind het heerlijk om er nog een keer heen te gaan: Amsterdam is altijd prachtig. We besloten eerst lekker koffie te gaan drinken met een taartje bij de bakkerswinkel en gingen daarna winkelen en wandelen over de grachtjes. Het was een ontzettend mooie dag met veel zon, maar het was wel erg koud en je voelde de koude wind tegen je wangen aanslaan. Wel was het heel fijn om een dag samen weg te gaan en weer lekker bij te praten, een dankbaarheid momentje!

IMG_1839IMG_1864IMG_1851

Dinsdag

Ook al heb ik vakantie, therapie gaat gewoon door. Dinsdag had ik dan ook weer een afspraak met mijn therapeut waar ik heen zou gaan in Zwolle. ’s Ochtends deed ik eerst boodschappen en daarna maakte ik lunch klaar en vertrok richting Zwolle. Na een fijne therapie-sessie stapte ik weer in de bus terug naar huis en begon daar met het eten koken. Ook bakte ik nog even een bananenbrood waarna het hele huis rook naar banaan, wel heel lekker! Dinsdagavond keek ik samen met mijn moeder ‘de Luizenmoeder’ terug en ik ging he-le-maal plat, ik kan zo enorm lachen om dat progamma.

IMG_1826 (3)

Woensdag

Vandaag had ik een lekker rustige dag gepland wat al begon met uitslapen. Zo heerlijk wanneer je in de vakantie de wekker niet hoeft te zetten! Verder maakte ik vandaag in de kou nog een lekkere wandeling met mijn moeder en besteedde veel tijd aan mijn nieuwe recepten-map. Super fijn om even al mijn uitgeknipte recepten te ordenen en zo ook te zien wat voor receptjes ik allemaal nog wil uitproberen!

IMG_1923

Donderdag

Donderdagochtend begon mijn ochtend met boodschappen doen en naar de markt gaan. Ook al was het super koud, er stonden toch nog heel wat kraampjes. Super fijn om altijd verse groente en fruit op de markt te halen. ’s Middags wandelde ik met mijn moeder, ging ik verder met de blog en kwam ik dit tegen toen ik even de tijd nam om een tijdschrift te lezen:

IMG_1925 (2)

En dit is zo waar! Ik wou het even met jullie delen omdat ik niet góed word van alle koolhydraat-arme dieet’s die je tegenwoordig tegenkomt. ’s Avonds kookte ik een lekkere stamppot van spruitjes, zoete aardappel en vegetarische spekjes (echt een aanrader!) en ging ik samen met een vriendin naar de nieuwe film van the Maze runner: the Death Cure.

the maze runner

bron: afbeelding

Vrijdag

Vrijdagochtend sliep ik lekker lang uit en maakte rustig een ontbijtje klaar. ’s Middags ging ik naar een vriendin toe om wat te drinken en bij te kletsen. Ik heb geen foto’s daarvan gemaakt aangezien ik niet zeker weet of ze graag op internet wil. Ook deed ik ’s middags nog een aantal boodschappen en bakte kokosmakronen, die echt heerlijk zijn! Ik ben überhaupt echt een kokos-fan, en deze zelfgemaakte kokosmakronen kwamen ook goed uit de verf! ’s Avonds gingen m’n ouders uit met vrienden dus ik had het rijk voor me alleen. Heerlijk, lekker lang koken, rustig eten en series kijken.

IMG_1929IMG_1930

En dat was alweer mijn week! Ik heb een hele fijne week gehad, ik merk sowieso dat mijn weken heel stabiel zijn en ik geen diepte punten meer echt heb. Ook al ben ik aan het ophogen met m’n eetlijst ik blijf er vrij kalm onder en voel me vrij goed. Er is wel van alles aan de gang op het moment in mijn leven ook op herstel gebied, maar daar vertel ik later meer over. Op het moment kan ik er nog niks over kwijt. Ik hoop dat je het leuk vond om te lezen en dat jij ook een fijne week hebt!

Liefs,

Anne Dore

Terug naar de kliniek?

In deze blog vertel ik over mijn gedachten een tijdje terug. Over mijn gedachten om terug de kliniek in te gaan om aan te komen. Ik heb erg getwijfeld of ik het überhaupt zou gaan delen, maar heb er toch voor gekozen om het in vorm van een blog aan het licht te laten komen. Aangezien er misschien meerdere zijn die met deze twijfels en keuzes zitten. 

Al maanden probeer ik het weer: aankomen. Na een aantal kilo’s te zijn afgevallen bij een terugval is het me niet weer gelukt om aan te komen. Hoewel ik wel door ben gegaan met doen wat ik allemaal deed: studeren, werken, sporten, therapie, bloggen en afspreken met vriendinnen. Dit ging een tijd aardig goed, maar ik merkte dat m’n lichaam op begon te raken en dat m’n energie erg laag was. Ik kreeg het weer constant koud, kon me niet goed concentreren en begon weer pijn te krijgen. En elke week bleef het getal op de weegschaal maar dalen… hoewel ik juist afspraken had gemaakt om weer in gewicht omhoog te gaan!

In enorme tweestrijd en met veel frustratie ging ik timmeren aan de weg omhoog qua gewicht. Wat extra eten, veel angst en spanning voelen en blijkbaar: het extra eten toch weer weg compenseren, in zo’n grote mate dat ik er zelfs van af viel. Het getal op de weegschaal ging niet omhoog, maar omlaag… Ik kwam op een punt dat ik in de sportschool op de weegschaal bij mijn trainer even keihard geconfronteerd werd met mijn gewicht. Ik schrok er enorm van en het voelde letterlijk alsof alles om me heen wegviel en ik regelrecht tuimelde in een zwart gat en er niet meer uit kon klimmen. Het was een gewicht waar ik al tijden niet meer op had gezeten, maar vooral was het een gewicht waarvan ik wist dat ik daarmee niet alles kon doen wat ik wíl doen en waar ik mee bezig ben.

Met veel angst, gedachten en tranen ben ik de dag door gegaan en heb ik uitgesproken naar mijn gezin waar ik al een tijdje over nadacht maar wat ik al die tijd vooral nog heel diep weg probeerde te stoppen: ‘Ik kan dit niet alleen… het lukt me niet om aan te komen. Misschien moet ik maar weer terug naar de kliniek om weer in gewicht te stijgen.’

Ik schrok van mijn eigen woorden. Ik had niet gedacht dat ik dit óóit nog zou denken, laat staan uitspreken en er bijna zeker van zijn dat dit echt weer moest. De week erop sprak ik het ook uit naar m’n therapeute en die vroeg me waarom ik niet eerder had verteld dat ik hier zo mee worstelde. Ik was zo bang, dat als ik mijn angst en ideeën over teruggaan naar de kliniek uit zou spreken dat het echt zou worden. Dat mijn gedachten een regelrechte functie zouden krijgen en dat het dan écht werd. Ik was bang dat alles wat ik had opgebouwd: school, de peuters, sport en therapie, dat ik het weg moest gooien. Ik vertelde haar dat het me niet lukte om zelf aan te komen, dat ik het probeerde maar dat m’n eetstoornis te groot was. Gelukkig, begon zij te relativeren wat ik al wist: ik kon dit wél, ik had dit al eerder gedaan. En ik wist ook, dat de kliniek me alleen even vol zou proppen, en me daarna weer buiten de deur zou zetten en ik de kilo’s die ik zou aankomen daar waarschijnlijk toch weer zou afvallen. Mijn therapeute en mijn ouders lieten me inzien dat ik dit wél kan, dat ik al veel vaker heb laten zien dat ík sterker ben dan mijn eetstoornis en dat ík ga herstellen van deze rot ziekte.

En toen ging het knopje om, ik voelde het direct en herkende het: ík kan dit. Samen met haar en mijn diëtiste maakte ik een nieuw plan en wat denk je? Het gaat goed. Ik ben nu al een tijdje bezig en kom langzaam aan. Ja, het gaat met vallen en opstaan, maar ik merk continu dat ik dit kan. Door m’n gevoel er te laten zijn, te delen hoe het voelt om weer dit proces in te gaan én dicht bij mezelf hier in te blijven lukt me het. Zo zie je maar dat even keihard worden geconfronteerd met je ziekte en je gedachten delen je weer een stukje verder kunnen brengen.

terugnaardekliniek

Ook kan ik nu inzien dat ik even helemaal ben wakker geschut. KLINIEK? WAT? Alleen al het idee dat ik daar weer heen zou moeten! Ik ben al veel verder geweest in gewicht en mijn cognitie daarbij, no way dat ik dat ga laten verpesten door nu weer m’n eetstoornis te geloven en de kliniek in te gaan. Door die wake-upcall en het vertrouwen van mijn omgeving in míj en niet in mijn eetstoornis kwam ik weer een stukje verder en kon ik het knopje omzetten: let’s go!

Liefs,

Anne Dore

 

 

 

Rust en ontspanning

In deze blog wil ik iets anders doen dan jullie een paar daagjes meenemen in mijn week. Ik wil jullie laten zien wat mijn rustmomentjes zijn geweest van de afgelopen dagen. Misschien is dit ook leuk voor mensen die het erg moeilijk vinden om rust te pakken of het moeilijk vinden om überhaupt iets te verzinnen om te gaan doen. 

Ik moet heel erg leren om rust te nemen. Even weg van alles en voor mezelf zorgen. Zelfzorg is een dingetje bij mij, vooral op het punt van mezelf rust gunnen en denken dat ik met rust juist beter presteer. Ik heb deze punten met mijn therapeute gelijk aangepakt en ik ben direct begonnen.

Ik heb bij therapie twee afspraken gemaakt voor het zorgen voor rust en ontspanning. Misschien zijn deze doelen ook wel wat voor jou om je rust te leren nemen.

  • Ik ga elke dag in ieder geval 1 uur een rust-/ontspanningsmoment inplannen.
  • Ik ga eerst 1x per maand iets leuks doen met een vriend(in) buiten school om, op een doordeweekse dag.

Ik had een toetsweek en dat zorgt bij iedereen voor wat stres. Veel leren en weinig andere dingen doen. Ik heb gemerkt dat ik door de rust toch wat zelfverzekerder werd en meer kon opnemen, waardoor ik ook sneller het gevoel had iets te begrijpen.

Voordat ik mijn rustmomentjes ga delen wil ik jullie even een aantal tips geven die mij hebben geholpen bij het nemen van rust.

2 Tips om het aan te pakken:

Zorg voor een planning:

Heel eenvoudig voor sommige mensen, maar niet voor iedereen. Ik heb namelijk nog steeds geen goede methode om een planning te maken. Ik weet wel dat het heel erg fijn is als ik een bepaald aantal uren in plan voor het leren, huiswerk maken, boodschappen doen of schoonmaken.

Ga eens voor jezelf na wat handig is voor als je direct uit werk/school/therapie komt, kom je langs de supermarkt en moet je wat boodschappen halen? Is het dan misschien handig om direct te doen als je er langs komt? Ik heb namelijk de eigenschap dat als ik eenmaal zit, ik niet meer op wil staan, me om wil kleden om vervolgens naar de winkel te lopen.

Heb je een bepaalde dag vrij? Dan kun je misschien de grootste klusjes op die dag inplannen.

Gebruik helpende gedachtes

Het nemen van ontspanning en vinden dat je dat niet verdiend is een strijd op zich. Ik heb een uitspraken onthouden van een psycholoog, die mij er aan herinnert dat ontspanning belangrijk is, vooral tijdens de studie. Hij zei iets in de trant van:

Tijdens de studie is ontspanning nog belangrijker dan het leren. Door de ontspanning rust je uit en kun je de momenten dat je leert meer opslaan in een kortere tijd.

Dit herhaal ik voor mezelf af en toe, zodat ik weer weet dat ontspanning juist goed is.


Ontspanningsmomentjes

♦ Muziek

Muziek luisteren en maken geeft heel veel mensen ontspanning. Dit is voor mij heel lang niet zo geweest. Nu merk ik dat niemand, ook ik niet hoewel het wel zo heeft gevoeld, zonder muziek kan. Als ik wil ontspannen doe ik vaak muziek aan en ga ik even meezingen of dansen.

Ik vind tegenwoordig veel nummers waar ik mijn gevoelens of situatie in herken, dit laat me dan wat minder eenzaam voelen. Als ik me goed voel doe ik liever een lekker dansnummer op en dans ik lekker mee. Ik heb vroeger wel eens zangles gehad maar ik ben gestopt met zingen door mijn eetstoornis en nu wil ik het weer oppakken. Als ik zing ben ik meer ontspannen. Ik denk dan aan iets anders en ben bewust op mijn ademhaling aan het letten en op hoe de muziek loopt.

Dus muziek luisteren en maken en dansen zijn positieve puntjes die erin blijven!

♦ Tekenen

20180127_194557

Zelf ben ik heel erg van het creatief bezig zijn, maar ook dit is een poos blijven liggen. Ik ben op een gegeven moment begonnen met mijn eigen agenda maken, om geld te besparen.

 

Doordat het bullet journallingen populairder is geworden ben ik het ook gaan proberen met mijn agenda. Ik moet zeggen dat ik het erg leuk vind en het is een creatieve bezigheid.

Zelf tekende ik vroeger graag, dit probeer ik ook op te pakken, maar dat is soms nog wel lastig aangezien ik last heb van perfectionisme, waar ik bij het bullet journalling minder last van heb trouwens. (Beetje apart?)

 

♦ Series kijken

20180127_114020

Yes, yes. De meeste mensen die ik ken kijken wel één of meerdere series. Ik ben ook ooit aangestoken met dit virus en nu ben ik dit ook weer aan het doen. Lekker even ontspannen als ik niks wil of hoef te doen.

Ik ben nu begonnen aan een anime serie >> want die afleveringen zijn best kort en dat kan ik af en toe tussendoor kijken.

♦ Lezen

Ik houd van lezen! Echt een aanrader om te kunnen ontspannen. Je bent dan letterlijk in een andere wereld en je hebt geen ruimte om echt iets aan iets anders te denken, al hoewel, dat is best lastig, maar het kan wel.

Ik doe dit vaak voor het slapen gaan, lekker even een andere situatie en wereld beleven dan waarin mijn gedachten zich bevinden.

♦ Wandelen

Laat je gedachtes even, letterlijk, wegblazen door de wind. Als ik naar buiten ga wandel ik graag en dan het liefst zonder muziek op of wat dan ook. Ik wil wandelen, genieten van de natuur, alle uitzichten en de geluiden. Als ik me daarop richt word mijn hoofd rustiger en kan ik ook meer ontspannen.

.20180127_141353

 

Dit zijn een aantal van mijn ontspanningsmomentjes van de afgelopen dagen. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen en wellicht kunnen jullie er ook wat mee.

Fijne week!

Liefs, Rianne

 

What I eat in a Day #Utrecht

Vandaag neem ik jullie weer mee in een eetdagboekje van mij. Dit keer ben ik samen met een vriendin naar Utrecht gegaan om lekker te winkelen en bij te kletsen. Let op: ik zit in een proces om aan te komen, wat voor mij helpt hoeft niet voor jou te helpen en wat voor mij werkt hoeft voor jou niet te werken. Blijf dus bij jezelf en kopieer mijn eetpatroon niet zomaar! Zie het als inspiratie, veel plezier! (Helaas is de kwaliteit van de foto’s niet zo goed aangezien ik het meeste met mijn iphone heb geschoten i.p.v mijn camera, hopelijk is het alsnog leuk om te zien!)

Ontbijt

Vanochtend niet de standaard havermout, maar even brood. Ik merk dat ik met brood toch wat meer binnenkrijg en dit heb ik op het moment even nodig voor mijn gewicht. Dus eet ik 2 broodjes met sandwichspread en muhammara (een paprikaspread met couscous, zo lekker!) en neem ik nog een broodje jam mee in de trein richting Utrecht.

IMG_1565

Tussendoor

We besloten eerst om ergens te gaan koffie drinken met een stukje taart. Ik koos voor een cappucino en een stuk cheesecake met bosbessen, super lekker! En ja: het is ontzettend lastig om dit te eten. Het word wel steeds makkelijker, echt waar, hoe vaker je het doet hoe beter het gaat en hoe minder gedachten erbij komen. Maar ik heb nog steeds vaak voor, tijdens en na het eten veel eetstoornis gedachten, het enige wat je hier tegen kan doen is: er keihard doorheen gaan, tóch doen en het gevoel negeren. Is niet leuk, is niet prettig en voelt totaal onnatuurlijk, maar daardoor word het wel beter en ga je tegen de eetstoornis in.

cappu

taart

Lunch

Helaas een enorm slechte foto, sorry! Maar de salade was wel heerlijk! Met noten, geitenkaas en pompoenstukjes, heel goed en precies een goede hoeveelheid.

sla

Avondeten

Aangezien we ’s middags ‘warm’ hadden gegeten en we rond etenstijd terug zouden gaan, kocht ik een broodje op het centraal station om in de auto op te eten. Het was een meergranenbroodje (nouja broodje, hij was niet bepaald klein haha) met pompoenhummus (ik ben echt hummusverslaafd haha!) en rauwkost. Erg lekker!

19657029_1387701758025333_939827208613923281_n

Tussendoor

En we zijn nog niet klaar… ’s avonds moest er nog heel wat doorheen. Dit voelt altijd extra moeilijk, aangezien ik dan al een dag ‘uit’ ben geweest en taart heb gegeten. Dan heb ik het gevoel dat ik véél te veel heb gegeten en het er niet af heb verbrand. Wat natuurlijk onzin is: ik eet niet veel meer dan normaal en ben de hele dag in beweging. Echt een ontzettende kronkel in gedachten, daarom neem ik gewoon mijn standaard avondtussendoortjes: koffie, yoghurt/kwark met fruit, bananenbrood, een rijstwafel met pindakaas en wortels met hummus.

IMG_15582

IMG_15612

Zo, en nu zit ik vol. En dat is moeilijk. Maar weetje wat nog moeilijker is? Elke week op de weegschaal staan, afvallen, je slecht voelen over jezelf. Ongelukkig zijn met het lichaam waar je maar zo weinig mee kan en die maar zo weinig energie heeft. Ongelukkig zijn met een lichaam die niet gezond is en niet vrouwelijk is. Ja, ik zit vol. En dat is kapot zwaar met een geest die continu tegen je loopt te praten dat het niet goed is. Maar ik ga hier doorheen, aankomen, het proces weer door en daarbij: mezelf terug vinden.

Liefs,

Anne Dore

Genietmoment #3 Sneeuw

In de nieuwe serie: genietmoment, neem ik jullie mee in een moeilijke periode van mij waarin ik door kleine en grote genietmomenten motivatie haal en me positief probeer te voelen. Ik probeer uit deze moeilijke periode te komen door motivatie op te bouwen en meer rust te krijgen in m’n geest. Vandaag neem ik jullie mee in mijn derde genietmoment in deze serie: sneeuw.

IMG_1394

Maandag

Hoe simpel kan het zijn? Het geweldige gevoel dat je krijgt wanneer je een geheel nieuwe wereld ziet. De kleuren zijn opeens verdwenen en alles is bedekt door een dikke laag witte sneeuw. Het witte wonderland dat me begroet vanuit mijn slaapkamerraam wanneer ik de gordijnen open trek laat me altijd nog m’n hart doen opspringen. Het is maandagochtend en ik hoef niet naar school vandaag. Gelukkig maar, want ze hebben code rood aangegeven doordat er zoveel sneeuw valt en nog gaat vallen. Ik kon er alleen maar heel enthousiast van worden. Eindelijk weer sneeuw! Het voelt als een zeldzaamheid, aangezien we de afgelopen jaren niet veel sneeuw hebben gehad.

M’n moeder en ik trokken direct na het ontbijt onze wandelschoenen aan en vertrokken de sneeuw in. De koude lucht die me toe blies tijdens de wandeling maakte me koud en direct werd ik weer geconfronteerd met mijn lichaam die nog ondergewicht heeft. Het kost veel moeite om het warm te krijgen en in deze tijd van het jaar heb ik het continu koud. Motivatiepuntje om ook weer aan te komen. Toch deed het me niet minder genieten van de sneeuw. De mooie witte paden, en we zagen zelfs tijdens de wandeling nog een groep herten rennen. Echt magisch!

IMG_1384winter

Dinsdag

Dinsdag ging ik op weg naar school en ik was super voorzichtig in verband met de sneeuw en het ijs. Toen ik in de trein richting Zwolle zat had ik echt weer even een genietmoment: we raasden voorbij het prachtige witte landschap en ik was weer even zo dankbaar voor alles wat ik heb, mag doen en ook dat ik me weer een stuk beter in m’n vel voel. s’ Avonds maakten we nog een ommetje en de lucht was heel helder, daardoor konden we de sterren goed zien. Zo intens mooi: een heldere lucht en een pad vol sneeuw waardoor het nog een beetje licht leek. Ik kon de kans ook niet laten glippen om even een sneeuwbal tegen m’n vader aan te gooien. Helaas: ik kreeg er zo’n 10x meer sneeuw voor terug, maar ach, dat was het wel waard.

Bijzonder vind ik het, hoe de kleine dingen me zo ontzettend dankbaar en blij kunnen maken. Ik ben het intens gaan waarderen hoe kleine dingen zo mooi kunnen zijn: een sneeuwballengevecht met m’n ouders op een koude winteravond waarin we bijna verzuipen in ons lachen, herten die vlakbij langs rennen tijdens een wandeling, een roofvogel die met zijn prachtige vleugels neerstrijkt op een boom, de koude winterse wandelingen met de pracht van alle sneeuw en natuurlijk de warme kachel die aanstaat wanneer je binnenkomt uit de kou. Kleine momenten met grote waarde, de kleine momenten zijn mijn grootste genietmomenten.

IMG_1405

Liefs,

Anne Dore