In een jaar

In een jaar kan zoveel gebeuren en dat merk ik nu steeds meer. Ik wil jullie in een blogje meenemen met wat er in een jaar veranderd is bij mij.

In een jaar…
> Ben ik wat afgevallen, maar ik heb de moed gekregen om te zeggen dat ik nu wil aankomen.
> Ben ik mijn lichaam beetje bij beetje gaan accepteren.
> Ben ik mijn emoties steeds meer gaan begrijpen.
> Ben ik gestopt met zelfbeschadiging.
> Heb ik geleerd om beetje bij beetje wat onbezorgder te eten.
> Heb ik geleerd dat therapie mij ziek houdt.
> Heb ik geleerd om voor mezelf te zorgen.
> Heb ik geleerd dat praten voor mij erg belangrijk is, zo kan ik dingen beter verwerken.
> Ben ik meerdere keren keihard tegen mezelf aangerend, maar daardoor leer ik mijn eigen patronen te kennen en te begrijpen en daardoor kon ik op tijd aan de bel trekken.
> Ben ik begonnen met het vragen aan anderen of ze me wilden helpen met het maken van planningen.
> Heb ik geleerd om zelf uitdagingen aan te gaan en open te zijn over wat het met mij doet.
> Heb ik geleerd dat niet alles mijn fout is.
> Heb ik geleerd om emoties van anderen bij hun te laten.
> Heb ik geleerd te genieten.
> Ben ik zelfstandiger geworden.
> Ben ik afstand gaan nemen van de eetstoornis.
> Ben ik met klasgenoten in contact gekomen door te vertellen over wat ik ervaar tijdens bepaalde momenten.
> Heb ik zowel vrienden als vriendinnen gemaakt op de opleiding.
> Heb ik contact kunnen maken met jongens en merk ik dat ze lang niet allemaal zo slecht zijn.
> Ben ik plannen aan het maken geweest voor meerdere vakanties.
> Ben ik erachter gekomen dat ik ontzettend dankbaar en blij ben met mijn familie, vriend en een aantal vriendinnen.
> Heb ik gemerkt dat er zo ontzettend veel lieve mensen om mij geven en mij steunen.
> Heb ik gemerkt dat ik op mijn plek zit met betrekking tot de studie.
> Heb ik gemerkt dat het HBO mijn niveau is.
> Ben ik aan het leren dat een 6 gewoon goed genoeg is.
> Heb ik geleerd om niet direct het bijltje er bij neer te gooien als iets niet gaat zoals ik het wil.
IMG_20170822_162016

Het belangrijkste is dat ik in een jaar zo ver gekomen ben, dat ik nu bezig ben met het afronden van de eetstoornistherapie.
In oktober heb ik mijn eindgesprek met therapie en dan mag en kan ik zeggen dat ik zo goed als Hersteld ben.

Veel liefs,

Rianne

Advertenties

Kracht

Zoals jullie, misschien, weten heb ik, van september 2016 tot februari 2017, in de kliniek gezeten in Groningen. Er is zo veel veranderd en ik ben er trots op. Ik wil het graag met jullie delen, want het word mij verteld door anderen, maar nu wil ik het jullie vertellen.

Vorig jaar – nu

Het verschil met nu en vorig jaar is groot. Ik schrijf dit op de 23ste van september 2017, maar dit komt nu pas online. Ik zat vorig jaar rond deze tijd in de kliniek in Groningen. Ik had het zwaar. Mijn gewicht ging omhoog, maar mijn hoofd ging niet mee. Ik hield me een beetje gesloten, ik loog, scheidde me af en had heimelijkheden. Dit alles is sterk veranderd tijdens mijn opname (de blog over mijn tijd in Groningen komt nog). Ik werd opener, ik deelde wat er in me omging en probeerde het te relativeren met behulp van de anderen. Ik werd vrijer en meer mezelf, vrolijker, enthousiast, lekker gek en spontaan. Ik voelde me er veilig, vertrouwd en goed. Ik ben mezelf meer gaan ontdekken. Ik ben weer contact gaan opnemen met mijn vriendinnen en vrienden van de afgelopen jaren, ik heb zelfs nieuwe vriendinnen gemaakt in de kliniek. Zij, allemaal, accepteerden me om hoe ik ben en was.

En nu? Nu ben ik, sinds februari, uit de kliniek en zoveel maanden verder. Ik merk, nu ik weer op school zit, dat er zo veel is veranderd.

  • Ik heb niet meer het lichaam van een klein meisje, ik heb het lichaam van Rianne, de gezonde Rianne. Ik loop niet meer elke dag mijn lichaam te checken of te wegen.
  • Ik schaam me niet meer elke dag voor mijn lichaam.
  • Ik heb het niet langer koud in de zomer en dus hoef ik niet al bij 18 graden een trui aan te trekken. (soms is het gewoon fijn om het wel te doen)
  • Ik heb een geweldige vriend die me in alles steunt, maar ook tegen me ingaat als er iets misloopt.
  • Ik praat met mensen over wat er in me omgaat, zowel positieve als negatieve gedachtes, en ik probeer het samen met hen te relativeren, om te draaien of ervan te genieten. Ik praat zo veel meer. Dit zorgde er ook voor dat ik een ruzie met mijn zusje heb bijgelegd en nu is de band weer sterk geworden, het contact loopt weer goed. Ik ben er blij om.
  • Ik ben open over mijn eetstoornis. Ik ben niet meer bang dat ik gezien wordt als ‘dat-meisje-met-een-eetstoornis’ en dat mensen me raar aankijken. Nee, ze mogen weten dat ik een eetstoornis heb en dat ik hard vecht voor mijn leven. Ik wil laten zien dat herstellen mogelijk is. Ik zet het negatieve om in een leerproces en laat het anderen zien.
  • Ik word niet enorm boos als iemand over een triggerend onderwerp praat of me een compliment geeft.
  • Ik verstop me niet meer op mijn kamer, in huis. Ik zit gewoon beneden in de woonkamer en heb contact met mijn ouders, zusje en huisgenoot.
  • Ik ben niet dat kleine muisje op school dat niet meepraat, omdat ze geen ruimte in wil nemen. Ik ben gewoon aanwezig en ik praat mee wanneer ik dat wil of er toe in staat ben. Ik mag weer van mezelf gek doen en zijn, want ik wil mezelf accepteren zoals ik ben en anderen zullen dat ook moeten accepteren.
  • Ik eet normaal en ook steeds vaker een uitdaging. Ik moet helaas wel letten op de allergenen in de voedingsproducten, maar dat is gewoon iets lichamelijks en niet iets van de eetstoornis.
  • Ik ben niet heel erg perfectionistisch, op dit moment, op het gebied van school. Ik neem mijn tijd en ik blijf in contact met mezelf en mijn omgeving.
  • Ik heb al 1 vriendin gemaakt op school, dat is nog nooit zo snel gegaan. Ik heb zelfs contact met jongens van mijn klas, wat echt bijzonder is.
  • Ik woon op mezelf en dat gaat goed! Ik kook, overleg, maak schoon, rust uit en maak schoolwerk.
  • De studie is echt iets voor mij.
  • Ik zoek oplossingen voor alle moeilijkheden op het gebied van eetstoornis, school en thuis.
  • Ik ben weer positief
  • Ik heb energie
  • Ik krijg van mijn therapeutes te horen dat ik volwassener ben geworden, ik ben meer mezelf en ik lach echt gemeend.

Ja, ik ben veranderd. Het is super positief en ik ben er trots op. Ik moet nog wel het een en ander aanpakken, maar dat komt naarmate de tijd vordert. Ik ga nu eerst letten op mijn energie en dan kijk ik verder met hoe ik alles aanpak.

Veel liefs, Rianne

Elk litteken heeft betekenis