Ik neem afscheid

Ruim een jaar geleden begon ik met 3 andere meiden de website: eatingdisorderexplorers.com. We begonnen de site om meiden en jongens te stimuleren in herstel van hun eetstoornis, maar ook om informatie te geven, motivatie te creëren en ook de moeilijke momenten in het herstel van een eetstoornis te laten zien. Nu, ruim een jaar verder, ga ik afscheid nemen van de website waar ik een jaar lang ongelofelijk veel plezier en energie in heb gestopt. Ik stap nu in een nieuw hoofdstuk qua herstel en leven en neem daarbij afscheid van de site. 

IMG_7104

photo by Nynke Altenburg

Met mega veel inspiratie en plezier heb ik aan de website gewerkt. Wat ik vooral belangrijk vond was anderen laten zien dat herstel van een eetstoornis met vallen en opstaan gaat, en dat dat oké is. Ik heb veel liefde en tijd in de site gestopt en daarom is het afscheid nemen ervan best zwaar, maar het is goed. Want ik ga door, en ik begon te merken dat de website me niet meer positieve energie gaf, maar het m’n eetstoornis in stand hield.

Vorige maand ben ik in Portugal geweest voor de klinische boost behandeling Be-Leef! van Human Concern, ik ga hier verder niet over uit wijden. Maar wel wil ik zeggen dat ik een ontzettend bijzondere maand heb gehad, waar ik zo intens veel heb geleerd. Ik heb zoveel inzichten gekregen over mezelf, mijn eetstoornis en mijn omgeving. Ook werd ik voor de volle 100% gestimuleerd in kwetsbaar zijn, delen en het mézelf zijn. Ik heb daar zoveel liefde ontvangen en het is een maand die me echt verder heeft geholpen in m’n herstel. Ook begon ik me deze maand te realiseren, dat ik zoveel dingen doe die móeten van mezelf. Waar de site eerst makkelijk begon, begon het steeds groter te worden en gingen meer en meer mensen het lezen. De druk werd groter voor me en ik begon de waardering voor mezelf uit m’n website te halen. Begrijp me niet verkeerd, ik ben dol op de site en ben blij met alle lieve berichten van mensen die kracht, steun en motivatie halen uit de artikelen. Ook was het ontzettend bijzonder om te zien hoe snel de blog veel lezers kreeg en krijgt. Het is veel groter geworden dan ik ooit had durven hopen en daarvoor wil ik jullie allemaal bedanken.

Mijn tijd om te gaan is aangebroken, maar 2 andere meiden zetten de site door: Eva en Hanneke, vol vertrouwen geef ik de site door aan hun. Ik ben heel blij (en trots) met het aandeel wat ik heb mogen leveren op de site, maar ook in de media (tv-progamma’s, interviews en informatie voor onderzoeken) over eetstoornissen, maar nu is het tijd voor míj. Om volledig te herstellen, weer helemaal mezelf te worden en te gaan doen wat ik wil. En nee, ik ben nog niet hersteld. Maar ik zet wel stappen en zoals ik dat hier vaak ook heb beschreven: het gaat met vallen en opstaan. Maar ik heb er wel vertrouwen in dat ik weer helemaal ga herstellen, en dat ik weer helemaal Anne Dore ga worden. Zonder anorexia.

Lieve lezers, ik wil jullie heel erg bedanken voor het lezen van mijn blogs, de lieve reacties en daarbij ook de energie die ik eruit heb gehaald. Ik hoop dat je (als je ook een eetstoornis hebt) de kracht gaat vinden om te herstellen, en mijn laatste toevoeging daaraan is: zoek hulp. Je wil het vast allemaal zelf doen, maar zelf doen, hoeft niet alleen. Zoek hulp en ga je eetstoornis aan. De enige manier om ervan af te komen en te herstellen is om door de pijn en de angst heen te gaan. Ga ervoor! Want een leven zonder eetstoornis, is zóveel leuker. Maar vooral betekent het: vrijheid.

Liefs,

Anne Dore

IMG_7238

photo by Nynke Altenburg

Advertenties

In een jaar

In een jaar kan zoveel gebeuren en dat merk ik nu steeds meer. Ik wil jullie in een blogje meenemen met wat er in een jaar veranderd is bij mij.

In een jaar…
> Ben ik wat afgevallen, maar ik heb de moed gekregen om te zeggen dat ik nu wil aankomen.
> Ben ik mijn lichaam beetje bij beetje gaan accepteren.
> Ben ik mijn emoties steeds meer gaan begrijpen.
> Ben ik gestopt met zelfbeschadiging.
> Heb ik geleerd om beetje bij beetje wat onbezorgder te eten.
> Heb ik geleerd dat therapie mij ziek houdt.
> Heb ik geleerd om voor mezelf te zorgen.
> Heb ik geleerd dat praten voor mij erg belangrijk is, zo kan ik dingen beter verwerken.
> Ben ik meerdere keren keihard tegen mezelf aangerend, maar daardoor leer ik mijn eigen patronen te kennen en te begrijpen en daardoor kon ik op tijd aan de bel trekken.
> Ben ik begonnen met het vragen aan anderen of ze me wilden helpen met het maken van planningen.
> Heb ik geleerd om zelf uitdagingen aan te gaan en open te zijn over wat het met mij doet.
> Heb ik geleerd dat niet alles mijn fout is.
> Heb ik geleerd om emoties van anderen bij hun te laten.
> Heb ik geleerd te genieten.
> Ben ik zelfstandiger geworden.
> Ben ik afstand gaan nemen van de eetstoornis.
> Ben ik met klasgenoten in contact gekomen door te vertellen over wat ik ervaar tijdens bepaalde momenten.
> Heb ik zowel vrienden als vriendinnen gemaakt op de opleiding.
> Heb ik contact kunnen maken met jongens en merk ik dat ze lang niet allemaal zo slecht zijn.
> Ben ik plannen aan het maken geweest voor meerdere vakanties.
> Ben ik erachter gekomen dat ik ontzettend dankbaar en blij ben met mijn familie, vriend en een aantal vriendinnen.
> Heb ik gemerkt dat er zo ontzettend veel lieve mensen om mij geven en mij steunen.
> Heb ik gemerkt dat ik op mijn plek zit met betrekking tot de studie.
> Heb ik gemerkt dat het HBO mijn niveau is.
> Ben ik aan het leren dat een 6 gewoon goed genoeg is.
> Heb ik geleerd om niet direct het bijltje er bij neer te gooien als iets niet gaat zoals ik het wil.
IMG_20170822_162016

Het belangrijkste is dat ik in een jaar zo ver gekomen ben, dat ik nu bezig ben met het afronden van de eetstoornistherapie.
In oktober heb ik mijn eindgesprek met therapie en dan mag en kan ik zeggen dat ik zo goed als Hersteld ben.

Veel liefs,

Rianne

Week in mijn leven #13

Vandaag neem ik jullie weer een weekje mee in m’n leven. Dit is een week die ik al veel eerder heb vastgelegd aangezien ik (als je dit leest) in Portugal zit voor de klinische boost behandeling van Be-Leef! De week die je nu te zien en te lezen krijgt is van 1,5 week voordat ik vertrek richting Portugal. De week begin ik op dinsdag. Enjoy!

Dinsdag

Mijn ochtend begon met ontbijten met m’n ouders, de trein inspringen en zo naar Zwolle reizen. Daar zou ik eerst een uurtje therapie hebben en vervolgens had ik afgesproken om met twee vriendinnen te lunchen in Zwolle. Met een beetje spanning ging ik op de weegschaal staan, ik heb namelijk een gewichtseis voor Portugal en was daar onder gekomen. De afgelopen week had ik dan ook keihard gewerkt om aan te komen en met (een klein beetje) resultaat, ik was gelukkig wel wat aangekomen dus dat voelde goed. Na therapie zat een van m’n vriendinnen waarmee ik zou lunchen al in de wachtkamer te wachten en met een dikke knuffel begroette ze me. Samen met haar en nog een vriendin gingen we lunchen bij de lunchwinkel in Zwolle! Ontzettend leuk en lekker, aanrader! Ik vind het altijd zo fijn om deze twee vriendinnen te zien, ik houd ontzettend veel van ze en ben zo dankbaar voor hun vriendschap! ’s Middags reden de bussen en treinen niet door een staking en m’n moeder haalde me op uit Zwolle, super lief en luxe! ’s Avonds had ik een rustig avondje en heb ik yoga gedaan.

IMG_2259IMG_2266IMG_2270

Woensdag

Woensdagochtend, vrij! Uitslapen! Uitslapen? Nee, niet dus. We krijgen een nieuwe vloer in de woonkamer en m’n vader was alweer vroeg bezig met schuren en dat gaf een enorm kabaal! Dus besloot ik er maar uit te gaan en rustig ontbijt te maken. Na ontbijt deed ik aan yoga, ging ik bezig met wat mails wegwerken en stapte ik op de fiets richting Emmeloord. Daar had ik afgesproken met een vriendin om te lunchen (alweer lunchen, haha!), wat erg gezellig was! Ook schoot ik deze foto van haar. Ze gaf me een cadeautje mee voor Portugal en dat maakte me zo blij, met deze ontzettend mooie tekst met bijpassende cadeau-symbooltjes, echt super lief! Zulke dingen vind ik zo mooi om te krijgen, ze had er echt werk van gemaakt! Aan het eind van de middag kwam ik thuis en ging ik bezig voor de blog. Ook kookte ik gezonde, verse nasi en ’s avonds was ik weer wat tijd kwijt met opdrachten maken voor Portugal. Geeft me ook wel een goed gevoel, om daar zoveel mee bezig te zijn als voorbereiding.

IMG_2299

IMG_2301

Donderdag

Donderdagavond zou ik voor het eerst de groep ontmoeten die meegaat naar Be-Leef! We zouden met elkaar een cliëntenbijeenkomst hebben in Amsterdam van 18:00-21:00, de hele dag was ik er best gespannen voor, maar door rustig aan te doen, te ontspannen door yoga en een stukje te wandelen ging het aardig goed. Aan het eind van de middag ging ik richting Amsterdam en onderweg maakte ik nog een aantal foto’s van prachtige struiken die in de bloei waren. Ik vond het ontzettend spannend om de groep te ontmoeten, maar het voelde daarna wel goed. Mijn ouders haalden me op uit Amsterdam en dat was ontzettend fijn, het gaf me rust en tegelijkertijd kon ik direct m’n verhaal over de avond doen.

IMG_2280IMG_2284

Vrijdag

Op vrijdag sliep ik uit, ontbeet ik rustig en deed ik ’s ochtends aan yoga. Ontzettend fijn om zo de dag te beginnen. M’n gezin gaat op zaterdag een aantal dagen naar Limburg op vakantie, maar ik heb besloten om niet mee te gaan. Het gaf me van te voren alweer ontzettend veel stress en spanning en ik vond het fijner om thuis te blijven en me in alle rust op Portugal voor te bereiden. ’s Middags deed ik boodschappen met m’n moeder en maakte ik verse Franse uiensoep voor het avondeten. We dekten gezellig de tafel en genoten van de maaltijd. M’n broer kwam ook langs om me nog te zien voordat ik naar Portugal ging en dat was ontzettend fijn. ’s Avonds gingen we samen nog een stukje wandelen en hebben we heel fijn met elkaar gepraat, dat was zo waardevol!

IMG_2304 (2)

Zaterdag

’s Ochtends vertrokken m’n ouders richting Zuid-Limburg en nadat ik hun had uitgezwaaid begon ik aan een ontbijtje maken voor mezelf. Ik nam m’n oude vertrouwde havermoutje en ging daarna aan de slag in huis. Ik ruimde een heleboel op, maakte schoon, deed de was en ging bezig met opdrachten. Een lekker productieve dag! De Appie maakte me heel blij aangezien ze én de Tony Chocolonely in de aanbieding hadden én een nieuwe allerhande gids in de schappen lag. Om even uit te rusten ging ik in de zon buiten zitten met een kop koffie, chocola en de nieuwe gids. Echt even een genietmomentje. ’s Avonds maake ik een visvrije (van de vegetarische slager, ik eet geen vlees noch vis) tonijnsalade die heel lekker was!

IMG_2308 (2)IMG_2312 (2)IMG_2317

Zondag

Zondagochtend sliep ik lang uit en daarna ontbeet ik rustig met een muziekje op. Ik vind het altijd super fijn om rustig de zondagochtend in te gaan en na m’n ontbijtje deed ik een lange yogasessie. Het was super lekker weer dit weekend en de korte broek kon aan, heerlijk! Ook wel weer even wennen hoor… maar wel erg fijn om de zon op je huid te voelen! Aan het eind van de middag fietste ik richting Emmeloord, naar het huis van m’n broer en schoonzus. Ik wou hun graag nog even zien voordat ik naar Portugal ging en m’n broer en ik zouden samen koken. We maakten risotto met eekhoorntjesbrood, kastanjechampignons, een gepocheerd eitje en rucola. Méga lekker, echt zo goed gelukt!

risotto 2IMG_2319(2)

Maandag

Maandagochtend stond ik al vroeg op, ging ontbijten en stapte daarna op de fiets naar mijn oma. Ik kocht een bosje bloemen voor haar en ging lekker lang bij haar koffie drinken en kletsen. We zaten lekker buiten op haar balkonnetje met de zon, heerlijk! ’s Middags fietste ik rustig naar huis en werkte aan de laatste blogpost’s die online gingen, daarna kookte ik, deed ik aan yoga en ging ik nog lekker even de zon in. Een heel ontspannen dagje!

oma

Dinsdag

Vanochtend stond ik al vroeg op om richting Zwolle te gaan. Daar zou ik m’n laatste therapie sessie hebben met m’n therapeute voordat ik naar Portugal ga. Super raar, want ik zie haar dan meer dan twee maanden niet aangezien ik daarna de dagbehandeling ga volgen in Amsterdam. Met dubbele gevoelens ging ik daar dan ook weg, maar gelukkig is het maar tijdelijk. Ik heb een ontzettend lieve therapeut en zou haar niet graag missen op het moment. Toen ik in Emmeloord kwam heb ik boodschappen gedaan voor Portugal en daarna ben ik bezig gegaan met spullen selecteren voor m’n koffer. Nog best lastig wat je allemaal meeneemt voor zo’n maand. ’s Avonds kookte ik rustig, deed ik yoga en plofte ik daarna lekker op de bank met een serie.

IMG_2322

Dit was mijn week, ik hoop dat jij ook een fijne week hebt gehad!

Liefs,

Anne Dore

TV-programma: Niet Gezond Meer

Een aantal maanden geleden werd ik benaderd door het programma ‘Niet Gezond Meer’. Een programma over orthorexia, waarin Jet van Nieuwkerk opzoek gaat naar meer informatie over de stoornis en over een wel gezond/niet gezonde leefstijl. In deze 3 delige documentaire belicht ze vanuit meerdere invalshoeken de onderwerpen: obsessief met eten, sport en gezondheid. Ook ik mocht hier een aandeel in leveren. 

Orthorexia

‘Orthorexia is een niet officeel erkende eetstoornis, waarbij er een ziekelijke fixatie is op gezond eten. Mensen met orthorexia willen uitsluitend het allergezondste eten. Aan de kwaliteit van het eten meten zij hun kwaliteit van leven af.’                            bron: voedingscentrum

Al eerder schreef ik een blog over mijn ervaring met orthorexia. Een tijdje geleden werd ik benaderd voor informatie over orthorexia voor het programma ‘Niet Gezond Meer’, ook mocht ik een stukje van mijn verhaal vertellen voor het tv-programma over mijn ervaring met de eetstoornis. Zie voor de datum en tijden van de documentaire onderaan de blog.

Jet van Nieuwkerk

Jet, die in het tv-programma opzoek gaat naar antwoorden, ervaringen en verhalen over ‘orthorexia’ en ‘niet gezond meer’ leven, heeft zelf ook gekampt met orthorexia. Jaren heeft ze last gehad van de eetstoornis waardoor ze veel afviel. Ze raakte de controle kwijt in het leven door grote fixatie op gezond eten en veel sporten. Ze zei vaak sociale afspraken af om maar niet in de problemen te komen met de in haar ogen ‘gezonde levensstijl’. Met behulp van een coach is Jet weer de goeie kant op gegaan en heeft nu een levensstijl voor zichzelf ontwikkeld: gezond, maar ze mag wel álles van zichzelf. Juist dat álles mogen, zorgt ervoor dat ze de perfecte balans heeft gevonden tussen haar lichaam en geest. Ik heb Jet ervaren als een hele fijne, lieve meid die goed weet waar ze staat en wat ze wil. Ik vond haar goed kunnen praten over haar ervaring met orthorexia en weet zeker dat ze ook in de komende jaren nog veel mensen zal inspireren maar ook zichzelf telkens meer zal vinden. Met de drijfveer waarmee ze haar kookboeken maakt, artikelen schrijft en ook dit programma heeft gemaakt weet ze veel mensen te inspireren en laat zien wat voor doorzetter ze is.

Jet’s motto: Een happy & healthy leven, niet te streng en al helemaal niet saai

jet

Niet Gezond Meer

In de documentaire word er antwoord gezocht op vragen omtrent orthorexia. Er worden verhalen en ervaringen afgebeeld over de eetstoornis. Jet gaat op onderzoek uit over dit onderwerp en gaat bij verschillende mensen langs om meer informatie te krijgen over de stoornis. Ook behandeld ze de zogenaamde ‘fithype’ waarin ‘fitgirls en fitboys’ centraal staan. Schieten we niet door met de zogenaamde ‘gezonde levensstijl’? En hoe staat dit in verband met het ontstaan van eetstoornissen? Is Social Media een boosdoener in de wereld van eetstoornissen?

‘Niet Gezond Meer’, de 3-delige documentaire over orthorexia, is te zien op 23, 30 mei en 6 juni op NPO 3, 21:05 uur.

jet2

Deze is voor pap en mam ♥

Al een tijdje wou ik iets voor jullie doen… maar omdat de goede woorden vaak lastig te vinden zijn en schrijven zo ongeveer mijn tweede natuur is geworden de afgelopen jaren, wil ik een blogpost aan jullie wijden. Ook hebben jullie daar een passend cadeau bij gekregen, die mag je na het lezen van deze post open maken. Jullie hebben vast al een idee en echt een verrassing is het niet meer aangezien het cadeau al een tijdje ingepakt in de kamer staat, maar nu mogen jullie het dan eindelijk openmaken.

Vandaag is het vrijdag 18 mei, ik zit nu bijna een week in Portugal en morgen mogen we voor het eerst weer contact hebben. De eerste week zal vast het pittigst zijn, voor mij, maar ook voor jullie. Deze maand in Portugal is weer een nieuwe kans om dichter bij volledig herstel te komen en meer rust, voor mij en voor jullie.

Door een mega rollercoaster van ellende, verdriet, moeite en negativiteit zijn we de laatste jaren gegaan. M’n eetstoornis slokte zoveel energie op en een paar jaren waren er eigenlijk geen leuke makkelijke momenten. Gelukkig zijn die er wel weer steeds vaker, maar ook nu is de anorexia nog erg aanwezig waardoor er veel thuis en in ons gezin word bepaald door de eetstoornis.

Wat me zo ontzettend heeft geholpen in de strijd tegen m’n eetstoornis is jullie steun. Jullie waren en zíjn er altijd voor me. Jullie hebben nooit de moed verloren terwijl ik hem al zo duidelijk wel kwijt was. Jullie zijn áltijd blijven vechten, terwijl ik zo hard probeerde rust te krijgen door toe te geven. Dit klinkt misschien bizar, maar als jullie mij niet zoveel liefde hadden gegeven (de liefde die ik mezelf niet kon geven), dan was ik er niet meer geweest. Door jullie liefde heb ik toch stapjes kunnen zetten en door jullie liefde wou ik wél blijven vechten. Eerst voor jullie, en later ook meer voor mezelf.  Stap voor stap, hap voor hap. Door jullie liefde, ben ik gaan ervaren hoe het is om ouders te hebben die ontzettend veel van je houden en die (wat er ook gebeurt, letterlijk) altijd achter je blijven staan. Jullie hebben mij mezelf kapot zien maken, sporten, minder eten, afvallen… totdat er niks meer over bleef dan een broodmager lichaam en een doodongelukkig gezicht en geest. Zelf was ik niet zo bezig met m’n eigen dood, maar jullie hebben me verteld dat jullie wisten dat het zomaar afgelopen kon zijn.

Wat ik het allerfijnst vind én het meest bijzondere in de steun die ik van jullie ervaar is dat jullie altijd m’n gezonde kant hebben aangesproken. Jullie probeerden niet in gesprek te komen met m’n eetstoornis die op dat moment voor zo’n 99% in me zat, maar met die 1% waarvan jullie nog wel wisten dat mijn echte ík was. Die ook nog ergens daar in dat lijf zat. Die 1% probeerden jullie continu aan te spreken, te helpen, te relativeren, te steunen… en doordat jullie mijn gezonde kant hebben aangesproken, kreeg die telkens meer de ruimte om te groeien. Jullie bleven in míj geloven, en niet in de anorexia.

Gesprekken aan tafel, me kalmeren na paniekaanvallen, me vasthouden, lange gesprekken in het bos, mee naar therapie, mee de supermarkt in en de paniek onder ogen komen, me ondersteunen in de keuzes omtrent school, werk, therapie en mezelf… jullie zijn er altijd geweest. Jullie hebben me nooit laten vallen, ook niet op de momenten waarop ik mezelf wel liet vallen. Ik wist hoe machteloos jullie je voelden tegenover m’n eetstoornis en ik had me zo kunnen voorstellen dat je me helemaal niet meer als dochter wou met al die problemen. Maar jullie hebben nóóit ook maar iets van afkeer laten blijken, integendeel: jullie hebben me zóveel liefde gegeven, in de gehele tijd.

Gadverdamme, ik wil zo graag van die eetstoornis af zijn. En weer gewoon met het gezin uiteten kunnen gaan, in Limburg een ijsje kunnen halen en lang tafelen zonder angst. Jullie hebben me de hoop gegeven dat dit op gegeven moment ook weer komt. Jullie blijven herhalen dat ik weer ga herstellen en dat helpt me enorm om de hoop niet te verliezen. In deze strijd tegen m’n eetstoornis had ik me óprecht geen betere ouders kunnen wensen. Ik heb jullie altijd al als geweldige ouders ervaren, maar door deze ziekte zijn we nog dichter naar elkaar gegroeid. Gelukkig beginnen er al veel dingen af te brokkelen en is het herstel nu wel echt in gang, maar we zijn er nog niet. Wel gaat het steeds beter en dat is ook weer een fase: zelf verantwoordelijkheid nemen, zelf keuzes maken en meer loskomen van jullie. Wat natuurlijk ook een gezond proces is, maar niet makkelijk. Voor mij niet, maar ook weer voor jullie niet. Je dochter loslaten die eerst zo zwak was en zo duidelijk verzorging nodig had, dat is ook een proces. Ook al weet ik zeker dat we hier ook de balans weer in gaan vinden.

Lieve pap en mam, ik kan niks ander zeggen dan: súper bedankt voor de afgelopen jaren. Ik kan nog wel duizenden voorbeelden van steun erbij halen en daarbij ook duizenden dankwoorden eraan toevoegen, maar ik weet dat dat ook niet de manier is. Toch wou ik iets doen en daardoor heb ik een cadeau gemaakt/gekocht. Ik hoop dat in de tijd dat ik weg ben jullie wat meer rust krijgen en veel van elkaar mogen genieten (want jemig, wat een goed team zijn jullie geweest de afgelopen jaren! Ik vind het echt mooi dat jullie zo stérk zijn samen). Nog één keer dan: echt ontzettend bedankt voor jullie liefde, steun en hoop. Tot over 3 weken en nu is het dan echt tijd om de computer af te sluiten en het cadeau open te maken.

Tot snel, schatten!

Dikke kus,

An

IMG_2071 (2)

Week in mijn leven #12

Deze week neem ik jullie weer mee in een week van mijn leven. Een week van leren, school, veel naar buiten en gezellige momenten met vriendinnen en familie. Maar vooral een week waarin de lente zich laat zien, heerlijk! Deze week begin ik op zaterdag

Zaterdag

Weekend! Heerlijk! Vandaag komen m’n broers en aanhang naar huis om bij te praten en bij ons te eten. Heel fijn om ze weer te zien! M’n moeder maakte deze prachtige vlaai die super lekker was! Ik wandelde ’s middags nog een stuk door het natuurgebied en deed aan yoga voor ze kwamen. Ook maakte ik deze foto samen met m’n moeder toen we in de keuken stonden om het eten voor te bereiden. ’s Avonds hadden we goede gesprekken met elkaar en sloten we de avond af, erg fijn om iedereen weer te zien.

IMG_2129IMG_2144 (2)

Zondag

Zondag, wandeldag! Voor ons teminste wel… al met de paplepel werd het er in gegoten: op zondag de bergschoenen aan, de auto in en dan hop: de natuur in. Toen vond ik het vaak niet zo leuk en had ik geen zin om te gaan, maar tegenwoordig ben ik vaak degene die zegt: ‘Waar gaan we wandelen vandaag?’. Ik nam m’n camera mee en schoot wat plaatjes. ’s Avonds kookte ik, ging ik bezig voor de blog en deed ik aan yoga, een ontspannen zondag!

IMG_2097IMG_2104

Maandag

Vandaag ben ik een dagje vrij en ben ik al vroeg uit de veren om dingen te regelen. Er staan heel wat mails open die ik moet beantwoorden, ik moet wat telefoontjes plegen en wat opdrachten maken. Ik begin de dag met een havermoutje en een yoga-sessie en ga dan aan de slag. ’s Middags maak ik nog een wandeling en zie ik Yoep op de gft-bak zitten, daar maakte ik snel even een foto van. Yoep doet ook aan afval scheiden! 😉 ’s Avonds kook ik en ga ik verder met de opdrachten voor therapie en school. Aan het eind van de dag plof ik lekker op de bank.

IMG_2090

Dinsdag

Dinsdagochtend begon ik met een ritje naar Zwolle, daar had ik ’s ochtends therapie wat erg fijn was. Ik kon m’n hart luchten over de afgelopen twee zware weken. En samen met m’n therapeut kon ik kijken naar de mogelijkheden voor de komende weken voor Beleef: kijken wat haalbaar is. Na therapie had ik afgesproken met een van m’n beste vriendinnetjes. We zien elkaar niet heel vaak omdat we ver van elkaar af wonen, maar het is altijd súper fijn om haar weer te zien! Samen hebben we lekker taart gegeten en geluncht, gewinkeld en bijgekletst.

lotsandmoreweekinmnleven11,2weekinmnleven11

Woensdag

Een dag van afspraken in de planning. Gelukkig kon ik ’s ochtends nog rustig aandoen. Ik maakte wat foto’s in de tuin en trok een lekker zomerse outfit aan. Zo heerlijk dat je nu weer die kleren aankan! Ik maakte een ontbijtje voor mezelf, deed aan yoga en stapte daarna op de fiets richting Emmeloord om de bus naar Zwolle te pakken. Daar had ik een aantal afspraken op school en een systeemgesprek bij Human Concern samen met m’n ouders. Tussen de afspraken op school en het systeemgesprek in ging ik nog even fietsen door de stad. Het was prachtig weer en je zag dat iedereen ervan genoot. Mooi vind ik dat! Na het systeemgesprek gingen m’n ouders en ik nog een hapje eten in Zwolle en ’s avonds deden we rustig aan thuis.

IMG_2170IMG_2175

Donderdag

Bij therapie hadden we besproken dat ik meer ruimte voor mezelf moest nemen. Wanneer de spanning oploopt is m’n valkuil dat ik niet wil voelen en dat ik daardoor m’n hele agenda vol plan: genoeg te doen, geen tijd om te voelen. Daarom moest ik nu wat afspraken afzeggen en dat resulteerde erin dat ik vandaag vrij was. Alsnog wel genoeg te doen, maar wel thuis en ook genoeg momenten waarin ik rust kan nemen. Vandaag was de zon er weer volop en ik heb daar mooi van geprofiteerd door vaak even naar buiten te gaan. M’n dag begon met yoga en daarna ben ik mijn to-do lijst af gaan werken. Fijn, zo’n productief dagje! Ook maakte ik wat foto’s van de tuin, ik kan er niet over uit hoe moet onze tuin nu is! Zoveel groen en bloemen, prachtig!

IMG_2172IMG_2174naarbuitennaarbuiten2

Vrijdag

Vanochtend begon ik de dag goed met de ‘koningsspelen’ op de peuterspeelzaal. We hadden met de peuters koningsontbijt en speelden lekker veel buiten doordat de zon scheen. Het zou mijn laatste keer zijn voordat ik naar Portugal ging en kreeg deze super lieve kaart van m’n collega’s. Gelukkig kom ik na Portugal weer terug, maar dit is toch wel erg lief van ze! ’s Middags fietste ik heerlijk in de zon terug naar huis en lunchte ik met m’n ouders. Ik had nog veel te doen in de middag en ging dus aan de slag, tussendoor at ik ook nog even een schaaltje mango. Super lekker! Echt fijn dat ze nu weer in het seizoen komen. ’s Avonds ging ik nog een stukje wandelen met m’n moeder. Ik sprak toen naar haar uit dat ik best wel veel spanning in m’n lijf had door angst voor de komende weken. Er moet nog veel gebeuren en ik heb nog veel afspraken en dat geeft me stress. Door het te uiten naar m’n ouders merkte ik wel dat het me wat rust gaf.

IMG_2181IMG_2179

Zaterdag

Spontaan stelde mama voor om naar Leeuwarden te gaan vandaag om een dagje te winkelen. Daar zei ik natuurlijk geen ‘nee’ tegen en dus vertrokken we ’s ochtends naar Fryslan. We gaan niet zo vaak naar Leeuwarden omdat Zwolle toch altijd makkelijker is, maar waren erg blij dat we deze keer Leeuwarden hadden gekozen. We zijn beide goed geslaagd en hadden een hele fijne dag samen. Het zonnetje scheen en we hebben een aantal keer lekker op het terras gezeten. Ook kon lekker lunchen niet ontbreken en dit deden we midden op een gracht bij Broodje Bewust. Ik nam daar een meergranen broodje (of nouja, broodje?! Hij was mega!) met huisgemaakte eiersalade, super lekker! Het fijne is dat ik nu gewoon kan kiezen van de kaart wat me echt lekker lijkt i.p.v. wat het meest magere is. Ik zei ook meerdere malen: ‘Ik kan niet kiezen, álles is lekker!’ en dat deed me wel erg goed. ’s Avonds kwamen we beide thuis met een aantal tassen vol nieuwe aankopen. Met o.a. twee paar sneakers kon ik deze keer zeker stellen dat ik goed geslaagd was!

broodjebewustleeuwarden

En dit was mijn weekje alweer! Ik hoop dat jij ook een fijne week hebt gehad en wens je alvast een fijn weekend!

Liefs,

Anne Dore

What I Eat in a Day #10

Vandaag neem ik jullie weer mee in mijn eetpatroon. Ik laat zien wat ik zoal eet en wat voor mij helpend is in mijn herstel van anorexia. Op dit moment zit ik in een proces van aankomen en ik hoog elke week mijn eetlijst op. Even een disclaimer: wat voor mij helpt qua voeding hoeft voor jou niet te helpen. Elk lichaam is anders en elk lichaam reageert dus ook weer verschillend op voeding. Dus neem niet zomaar mijn eetpatroon over, maar zie het als inspiratie. 

Ontbijt

En ik begon de dag met mijn oude vertrouwde havermoutje! Ik maak mijn havermout met ongezoete sojamelk (van te veel koemelk krijg ik buikpijn) en gooi er aardbeien, kiwi, rode bessen en later nog wat blauwe bessen doorheen! Super lekker, vullend en een gezond ontbijt. Ook drink ik daar koffie bij met opgeklopte melk.

IMG_0807

IMG_2151

Tussendoor ’s ochtends

Ik ging naar werk bij de peuters en nam een banaan mee en een plak ontbijtkoek. Ik ben op het moment heel erg fan van deze van Peijnenburg, met pure chocola erin: héél lekker! Echt een aanrader! Het is een beetje brownie-achtig, maar dan niet zo heftig. Ook dronk ik bij de peuters een glas water en een kop koffie.

IMG_2150IMG_2148

Lunch

’s Middags ging ik met een van m’n beste vriendinnetje naar Kampen, nog voor haar verjaardag. Ik trakteerde haar op lunch bij Nonna, een tentje waar we allebei nog graag heen wouden. Het was súper lekker! We hadden beide een salade, zij met brie, ik met geitenkaas. En hij was echt mega goed, ze hadden hem goed gevuld en hadden aan de zijkant nog turks brood uit de oven met olijfolie en een soort tomaat en kruiden bovenop: mega lekker! Echt een aanrader om daar te gaan eten als je in Kampen bent. Mijn salade ziet er een beetje uit als een slachtveld, oeps sorry, was al begonnen met eten haha!
elyntjeelyntjeee

Tussendoor ’s middags

Aan het eind van de middag kwam ik terug en maakte ik nog een bakje met kwark en appel voor mezelf. Daarop deed ik een grote dot bramenmousse die m’n vader maakt zomers en dan in de diepvries stopt, heerlijk! Ook dronk ik daarbij koffie met opgeklopte melk.

IMG_2153IMG_2155

Avondeten

’s Avonds at ik alleen en had ik zin in een combi van heel veel dingen. Dus ik dook de keuken in en maakte deze warme maaltijdsalade met o.a. quinoa, noten, vegetarische kip, paprika, aubergine, champignons, eigengemaakte tzatziki en rauwkost. Erg lekker!

IMG_2052

Tussendoor ’s avonds

Dit plaatje kennen jullie inmiddels ook wel. ’s Avonds eet ik vaak wat meer doordat ik probeer aan te komen. Ik eet nu dan ook yoghurt met fruit, een plak bananenbrood, een rijstwafel met pindakaas en een schaaltje met wortels en hummus. Ook drink ik daarbij koffie, lichte verslaving?

IMG_1264

Dit was mijn eetdagboekje voor deze week. Ik hoop dat je het leuk vond om te lezen/zien en dat je er wat inspiratie uit kan halen.

Liefs,

Anne Dore