In een jaar

In een jaar kan zoveel gebeuren en dat merk ik nu steeds meer. Ik wil jullie in een blogje meenemen met wat er in een jaar veranderd is bij mij.

In een jaar…
> Ben ik wat afgevallen, maar ik heb de moed gekregen om te zeggen dat ik nu wil aankomen.
> Ben ik mijn lichaam beetje bij beetje gaan accepteren.
> Ben ik mijn emoties steeds meer gaan begrijpen.
> Ben ik gestopt met zelfbeschadiging.
> Heb ik geleerd om beetje bij beetje wat onbezorgder te eten.
> Heb ik geleerd dat therapie mij ziek houdt.
> Heb ik geleerd om voor mezelf te zorgen.
> Heb ik geleerd dat praten voor mij erg belangrijk is, zo kan ik dingen beter verwerken.
> Ben ik meerdere keren keihard tegen mezelf aangerend, maar daardoor leer ik mijn eigen patronen te kennen en te begrijpen en daardoor kon ik op tijd aan de bel trekken.
> Ben ik begonnen met het vragen aan anderen of ze me wilden helpen met het maken van planningen.
> Heb ik geleerd om zelf uitdagingen aan te gaan en open te zijn over wat het met mij doet.
> Heb ik geleerd dat niet alles mijn fout is.
> Heb ik geleerd om emoties van anderen bij hun te laten.
> Heb ik geleerd te genieten.
> Ben ik zelfstandiger geworden.
> Ben ik afstand gaan nemen van de eetstoornis.
> Ben ik met klasgenoten in contact gekomen door te vertellen over wat ik ervaar tijdens bepaalde momenten.
> Heb ik zowel vrienden als vriendinnen gemaakt op de opleiding.
> Heb ik contact kunnen maken met jongens en merk ik dat ze lang niet allemaal zo slecht zijn.
> Ben ik plannen aan het maken geweest voor meerdere vakanties.
> Ben ik erachter gekomen dat ik ontzettend dankbaar en blij ben met mijn familie, vriend en een aantal vriendinnen.
> Heb ik gemerkt dat er zo ontzettend veel lieve mensen om mij geven en mij steunen.
> Heb ik gemerkt dat ik op mijn plek zit met betrekking tot de studie.
> Heb ik gemerkt dat het HBO mijn niveau is.
> Ben ik aan het leren dat een 6 gewoon goed genoeg is.
> Heb ik geleerd om niet direct het bijltje er bij neer te gooien als iets niet gaat zoals ik het wil.
IMG_20170822_162016

Het belangrijkste is dat ik in een jaar zo ver gekomen ben, dat ik nu bezig ben met het afronden van de eetstoornistherapie.
In oktober heb ik mijn eindgesprek met therapie en dan mag en kan ik zeggen dat ik zo goed als Hersteld ben.

Veel liefs,

Rianne

Advertenties

Rust en ontspanning

In deze blog wil ik iets anders doen dan jullie een paar daagjes meenemen in mijn week. Ik wil jullie laten zien wat mijn rustmomentjes zijn geweest van de afgelopen dagen. Misschien is dit ook leuk voor mensen die het erg moeilijk vinden om rust te pakken of het moeilijk vinden om überhaupt iets te verzinnen om te gaan doen. 

Ik moet heel erg leren om rust te nemen. Even weg van alles en voor mezelf zorgen. Zelfzorg is een dingetje bij mij, vooral op het punt van mezelf rust gunnen en denken dat ik met rust juist beter presteer. Ik heb deze punten met mijn therapeute gelijk aangepakt en ik ben direct begonnen.

Ik heb bij therapie twee afspraken gemaakt voor het zorgen voor rust en ontspanning. Misschien zijn deze doelen ook wel wat voor jou om je rust te leren nemen.

  • Ik ga elke dag in ieder geval 1 uur een rust-/ontspanningsmoment inplannen.
  • Ik ga eerst 1x per maand iets leuks doen met een vriend(in) buiten school om, op een doordeweekse dag.

Ik had een toetsweek en dat zorgt bij iedereen voor wat stres. Veel leren en weinig andere dingen doen. Ik heb gemerkt dat ik door de rust toch wat zelfverzekerder werd en meer kon opnemen, waardoor ik ook sneller het gevoel had iets te begrijpen.

Voordat ik mijn rustmomentjes ga delen wil ik jullie even een aantal tips geven die mij hebben geholpen bij het nemen van rust.

2 Tips om het aan te pakken:

Zorg voor een planning:

Heel eenvoudig voor sommige mensen, maar niet voor iedereen. Ik heb namelijk nog steeds geen goede methode om een planning te maken. Ik weet wel dat het heel erg fijn is als ik een bepaald aantal uren in plan voor het leren, huiswerk maken, boodschappen doen of schoonmaken.

Ga eens voor jezelf na wat handig is voor als je direct uit werk/school/therapie komt, kom je langs de supermarkt en moet je wat boodschappen halen? Is het dan misschien handig om direct te doen als je er langs komt? Ik heb namelijk de eigenschap dat als ik eenmaal zit, ik niet meer op wil staan, me om wil kleden om vervolgens naar de winkel te lopen.

Heb je een bepaalde dag vrij? Dan kun je misschien de grootste klusjes op die dag inplannen.

Gebruik helpende gedachtes

Het nemen van ontspanning en vinden dat je dat niet verdiend is een strijd op zich. Ik heb een uitspraken onthouden van een psycholoog, die mij er aan herinnert dat ontspanning belangrijk is, vooral tijdens de studie. Hij zei iets in de trant van:

Tijdens de studie is ontspanning nog belangrijker dan het leren. Door de ontspanning rust je uit en kun je de momenten dat je leert meer opslaan in een kortere tijd.

Dit herhaal ik voor mezelf af en toe, zodat ik weer weet dat ontspanning juist goed is.


Ontspanningsmomentjes

♦ Muziek

Muziek luisteren en maken geeft heel veel mensen ontspanning. Dit is voor mij heel lang niet zo geweest. Nu merk ik dat niemand, ook ik niet hoewel het wel zo heeft gevoeld, zonder muziek kan. Als ik wil ontspannen doe ik vaak muziek aan en ga ik even meezingen of dansen.

Ik vind tegenwoordig veel nummers waar ik mijn gevoelens of situatie in herken, dit laat me dan wat minder eenzaam voelen. Als ik me goed voel doe ik liever een lekker dansnummer op en dans ik lekker mee. Ik heb vroeger wel eens zangles gehad maar ik ben gestopt met zingen door mijn eetstoornis en nu wil ik het weer oppakken. Als ik zing ben ik meer ontspannen. Ik denk dan aan iets anders en ben bewust op mijn ademhaling aan het letten en op hoe de muziek loopt.

Dus muziek luisteren en maken en dansen zijn positieve puntjes die erin blijven!

♦ Tekenen

20180127_194557

Zelf ben ik heel erg van het creatief bezig zijn, maar ook dit is een poos blijven liggen. Ik ben op een gegeven moment begonnen met mijn eigen agenda maken, om geld te besparen.

 

Doordat het bullet journallingen populairder is geworden ben ik het ook gaan proberen met mijn agenda. Ik moet zeggen dat ik het erg leuk vind en het is een creatieve bezigheid.

Zelf tekende ik vroeger graag, dit probeer ik ook op te pakken, maar dat is soms nog wel lastig aangezien ik last heb van perfectionisme, waar ik bij het bullet journalling minder last van heb trouwens. (Beetje apart?)

 

♦ Series kijken

20180127_114020

Yes, yes. De meeste mensen die ik ken kijken wel één of meerdere series. Ik ben ook ooit aangestoken met dit virus en nu ben ik dit ook weer aan het doen. Lekker even ontspannen als ik niks wil of hoef te doen.

Ik ben nu begonnen aan een anime serie >> want die afleveringen zijn best kort en dat kan ik af en toe tussendoor kijken.

♦ Lezen

Ik houd van lezen! Echt een aanrader om te kunnen ontspannen. Je bent dan letterlijk in een andere wereld en je hebt geen ruimte om echt iets aan iets anders te denken, al hoewel, dat is best lastig, maar het kan wel.

Ik doe dit vaak voor het slapen gaan, lekker even een andere situatie en wereld beleven dan waarin mijn gedachten zich bevinden.

♦ Wandelen

Laat je gedachtes even, letterlijk, wegblazen door de wind. Als ik naar buiten ga wandel ik graag en dan het liefst zonder muziek op of wat dan ook. Ik wil wandelen, genieten van de natuur, alle uitzichten en de geluiden. Als ik me daarop richt word mijn hoofd rustiger en kan ik ook meer ontspannen.

.20180127_141353

 

Dit zijn een aantal van mijn ontspanningsmomentjes van de afgelopen dagen. Ik hoop dat jullie het leuk vonden om te lezen en wellicht kunnen jullie er ook wat mee.

Fijne week!

Liefs, Rianne

 

Week in mijn leven #7

Deze week mag ik jullie weer een week meenemen in mijn leven! Deze week is een gewone schoolweek, maar daarom juist ook wel leuk om te zien wat ik nou precies allemaal doe in het normale dagelijkse leven. Ik zal je alvast vertellen: het meeste ben ik bezig voor school of op school, toch heb ik ook deze week weer mooie dankbare momenten gehad waarop ik me goed voelde. Deze week begin ik op zaterdag. Enjoy!

pf

Zaterdag

Met goeie moed opende ik mijn gordijnen en ik zag dat er rijp aan de bomen zat. Het had gevroren, niks vermoedend en er verder niet over nadenkend stapte ik op mijn fiets richting de sportschool. Zo’n 400 meter ging het prima met fietsen en ik had nergens last van. Ik neuriede lekker mee met de muziek en zou net de bocht omgaan en BAM. Ik lag. Op de grond. Zo’n 5 meter van mijn fiets af. Ik voelde direct pijn aan m’n been en was vooral erg geschrokken. Op dat moment realiseerde ik me pas dat het hartstikke glad was, en toen ik opstond en m’n fiets overeind hees merkte ik dat de grond echt mega glad was onder me. Eigen schuld, dikke bult. Letterlijk dan ook, want m’n been zit lekker onder de blauwe plekken. De sportschool stelde ik maar even uit. Wel ben ik ’s middags nog even gaan wandelen met m’n moeder in het bos. Ik voelde m’n been wel, maar had gelukkig niks gebroken of gekneust en kon daardoor gewoon bewegen.

IMG_1212

Zondag

’s Ochtends werd ik wakker en ik had wel pijn in m’n been, maar het was gelukkig niet zo erg als waar ik bang voor was. Ik besloot dus gewoon te gaan sporten en dat was een heerlijk begin van de zondag. ’s Middags ging ik met vriendinnen lunchen bij een restaurant in ons stadje en daar at ik een super lekkere salade met pompoen, geitenkaas en brood. Verder heb ik de zondag besteed aan lessen voorbereiden voor school: veel lezen en samenvatten.

IMG_1299

Maandag

Een nieuwe schoolweek begint en mijn eerste hoorcollege is pas om 2 uur ’s middags! Bof ik even. Dat betekent: uitslapen en rustig aandoen. Jammer dat ik toch altijd nog vrij vroeg wakker word. Ik maak nog een kort wandelingetje ’s ochtends en vertrek dan richting Zwolle. Ik heb in Zwolle een fiets staan en dat vind ik zo ontzettend fijn, niet alleen kan ik makkelijk van het station naar school en terug, maar ook voor therapie kan ik makkelijk heen en weer fietsen op deze manier: ideaal! En stiekem vind ik het ook ontzettend leuk omdat ik zo lekker mensen kan kijken die naar hun werk/school gaan. Aan het eind van de middag is het ook altijd super gezellig nu het al gaat schemeren en alle lichtjes aangaan in de stad. Heel cosy! In de fietsenstalling op school kwam ik deze quote tegen, een dubbel gevoel, iets om over na te denken?

24312463_1341277349334441_7850148125014518199_n.jpg

Dinsdag

Wij deden dit jaar niks aan Sinterklaas met ons gezin maar maandagavond maakte ik met m’n moeder nog even een wandelingetje bij ons huis. Voor de grap zei ik toen: ‘En, mag ik nog m’n schoen zetten?’ en toen zei ze: ‘Ja.’ We hadden het er de week daarvoor al voor de grap over gehad en ik was dus nogal verrast dat ze het meende. Dinsdagochtend zaten er dus 2 pakjes in m’n schoen gepropt, en daar zaten deze twee lekkere geurtjes in! Dankuwel Sinterklaasje!

IMG_1305

’s Middags ging ik richting school en had ik therapie. Mijn therapeut is weer terug na haar revalidatie en ik vind het zo fijn om weer bij haar terecht te kunnen. Ik had ook een hele fijne vervanger, maar je eigen therapeut voelt toch erg vertrouwd. We gaan ook weer nieuwe doelen opstellen voor de komende tijd om gerichter bezig te gaan met herstel en dat maakt me heel blij. Ik zag Rianne ook nog even bij Human Concern en vond het zo fijn om haar weer even te zien en haar te kunnen knuffelen, pas toen besefte ik me hoe erg ik m’n vriendinnen uit de kliniek mis en hoe intens blij ik ben dat ik nog contact met ze heb. Terug in de trein overviel een dankbaarheid gevoel me. Ik voelde me zo ontzettend dankbaar voor alle geweldige lieve mensen die ik om me heen heb, en voor alle dingen die ik nu doe. Ik werd er even helemaal door opgezogen en kon zo van het moment genieten. Ik hoop dat jij dit af en toe ook ervaart.

Woensdag

Woensdagochtend vertrok ik eerst richting de sportschool, ik was vrij vandaag en nam die gelegenheid even mooi aan om te sporten. Na een fijne training fietste ik terug naar huis waar ik bezig ging voor de blog, voor school, had ik een belangrijk telefoongesprek (waarover later meer) en heb ik boodschappen gedaan en gekookt. Een hele productieve dag waarop ik me weer erg goed voelde. Ook bestond deze dag uit veel knuffelen met mijn lieve kat Yoep.

24293967_1341277352667774_1108860139397607163_n.jpg

IMG_1293IMG_1294

Donderdag

Vanochtend ging ik alweer vroeg met de bus richting school. Ik was rond 2 uur weer thuis en ben toen bezig gegaan voor school, voor de blog en ik heb gekookt. Een lekker productief dagje voor mij, maar een beetje saai voor jullie. Ik heb ook geen bijzondere foto’s geschoten, want het meeste wat ik deze dag zag was de binnenkant van mijn agenda en boeken.

IMG_1321

Vrijdag

Mijn vrijdagochtend begon ik in de sportschool waar ik een afspraak had met een trainer. Aangezien ik veel cardio doe en weer wat lager in gewicht zit, wil ik graag wat hulp bij het sporten. Ik wil weer gaan aankomen en heb samen met de trainer van de sportschool een nieuw schema opgesteld. Ik heb er veel vertrouwen in en krijg motivatie om weer aan te komen en daarbij mag ik telkens meer in de sportschool ‘doen’ en met telkens meer gewicht ‘trainen’ dus het is een win-win situatie voor mij! ’s Middags was ik voornamelijk bezig voor school om een nieuwe planning te maken en ging ik koken. ’s Avonds deed ik aan yoga en maakten we ons huis kerst-proof met de kerstboom! Oh Christmas days..!

IMG_1374IMG_1327

Zaterdag

Mijn zaterdag stond in het teken van veel familie visite. ’s Ochtends maakte ik een wandeling en een van m’n broers kwam langs. We lunchten gezellig met elkaar en ’s middags maakten we nog een wandelingetje in het bos. ’s Middags ben ik voornamelijk bezig geweest voor school en heb ik gekookt samen met mijn moeder voor mijn twee andere broers (en schoonzus) die ’s avonds kwamen eten. Ik heb vandaag eigenlijk geen foto’s gemaakt doordat ik veel met familie samen was. Wel staken we gezellig kaarsjes aan en daar maakte ik een fotootje van.

IMG_1371

Dit was mijn weekje, ik hoop dat jij ook een fijne week hebt gehad en dat je zin hebt in de komende week. En voor nu alvast: fijn weekend, maak er een mooie van, met alle mooie mensen om je heen!

Liefs,

Anne Dore

Wat wil ik?

Ik ga in deze blog verder op Anne Dore haar blog van 1 december 2017.

Ik heb ook last van prestatiedrang, faalangst en perfectionisme. Dit zijn een paar triggers van mijn eetstoornis geweest. Ik worstel er nog steeds mee en door alle druk van mezelf en de maatschappij houd ik het vast.

Ik hoorde vaak, toen ik op de middelbare school zat, dat wij Nederlanders in een 6-jes cultuur leven, maar dit gold (en geld) niet voor mij. Ik kon en kan niet tevreden zijn met een 6, waarom anderen dan wel? Ik legde mezelf op dat ik hoger dan een 7 moest halen en het liefst cum laude moest slagen. Ik had niet last van de prestatiemaatschappij, maar ik had last van mezelf, mijn eigen moeten. Ik moest prestatie uitstralen, ik moest bewijzen dat ik het kon en dat ik slimmer was dan iedereen dacht en verwachtte.

255772_226748647353757_149296375098985_863603_1647245_nIn combinatie met het bovenstaande en het willen zorgen voor iedereen vergat ik mezelf. Deed ik, net als Anne Dore, mijn oogkleppen op en ging door. Mijn focus lag op het zorgen voor anderen, goede cijfers halen en cum laude slagen. Gelukkig worden of ontspanning krijgen stond niet in mijn planning.

Toen ik in de eetstoornis belandde lag mijn focus nog steeds op dezelfde dingen. Ik moest blijven leren en ik moest gaan voor het in één keer halen van mijn diploma. Het lukte echter niet en ik was er kapot van. Ik kreeg telkens met therapie te horen dat mijn gezondheid voor ging, zelfs mijn docenten zeiden dat.

Toen ik havo 5 voor de tweede keer deed moest en zou ik het halen. Het spijt me dat ik het zeg, maar sommige docenten hadden door mijn eigen prestatiedrang en het halen van hoge cijfers, een hoge verwachting van mij. Ik kreeg na het krijgen van mijn cijferlijst van de examens te horen dat ik het wel iets beter had kunnen doen met de examens van Natuurkunde en Duits. Meneer heeft me proberen over te halen om natuurkunde te herkansen, maar ik wilde het niet. Ik had genoeg van de stres en ik had mijn diploma nu al behaald. Ik zou het beter kunnen hebben gedaan, maar ik wist ergens dat dat niet verstandig was. Doordat twee docenten dat tegen me zeiden kreeg ik wel wat last van de prestatiecultuur, maar dat ging snel voorbij.

Toen kwam het bewust zelfgekozen tussenjaar. Ik voelde me ontzettend rot dat ik een tussenjaar had genomen, want dan was ik nutteloos. Ik kon niet werken door mijn lichamelijke conditie en school was er niet. Toen kreeg ik ook wel eens de vraag: ‘Wat doe je nu voor opleiding?’ Ja, ik deed niks. Ik had een tussenjaar om aan mezelf te werken en elke keer zei ik dat weer. Sommigen reageerden erg positief en anderen reageerden vanuit onbegrip. Ik voelde de druk om toch werk te zoeken of naar school te gaan, maar ik wist dat dat niet verstandig was.

Nu ik op het hbo zit merk ik dat er meerdere mensen tussenjaren hebben genomen om aan zichzelf te werken of ze hebben meerdere studies geprobeerd, maar die waren niet gelukt. Ik ben niet de enige die niet in een keer door is gegaan vanuit de middelbare. De maatschappij veranderd doordat er aan alles meer aandacht wordt besteed.

Ik heb de eerste toetsweek gehad en ik zit nu in het tweede blok. Ik merkte al in het eerste blok dat ik nog steeds aan oude patronen vasthoud. Ik moet goede cijfers halen, ik moet bewijzen dat ik het kan, ik moet studeren, ik moet gaan werken, ik moet goed kunnen plannen, ik moet voor anderen zorgen. Deze moeten zijn niet alleen van mezelf, maar die drukken ook een beetje op mijn schouders door de maatschappij en van andere mensen.

Maar wat wil ik?

  • Ik wil voor mezelf leren zorgen.
  • Ik wil mezelf niet vergeten.
  • Ik wil leren om lagere cijfers te accepteren.
  • Ik wil leren dat ik het rustig aan mag doen met school.
  • Ik wil leren rust pakken.
  • Ik wil mezelf dingen kunnen gunnen.
  • Ik wil kiezen voor mijn gezondheid, want dat gaat voor.

Diploma halen en werken kan later altijd nog, maar je hebt maar één leven.

ca21b300f827919cd59786af077cabec--dutch-quotes-quotes-lief-leven

Zoals een vriendin van mij zei: ‘Het ligt niet aan motivatie, het ligt aan m’n focus. Als mijn motivatie is dat ik naar Rome wil dan moet ik mijn focus leggen op een route uitzoeken, vliegtickets boeken, een hotel regelen enz. Maar als ik al die dingen ga zoeken op Londen dan kunnen er nog 1000 wegen naar Rome zijn maar dan kom ik er niet. Wat ik bedoel te zeggen is dat mijn motivatie vrijwel niet veranderd (soms komt er wat bij en soms gaat er wat af) maar mijn focus op die motivatie wel. Als ik wil herstellen moet ik niet m’n focus blijven leggen op bijv. afvallen of een x aantal kcal eten per dag of m’n kcal allemaal blijven tellen. Dan moet mijn focus liggen op moeilijke gesprekken aangaan en anderen betrekken als ik het lastig heb!
En dat is lastig, maar ik wil naar Rome dus al ga ik kruipend, Ik zal er komen.’

Alles is voor iedereen anders, de maatschappij voelt voor iedereen anders, iedereen heeft andere methodes, ga zo maar door.

Het is belangrijk dat jij die van jou vind. Wat past en hoort bij jou? En nog belangrijker: wat wil jij?

 

Veel liefs, Rianne

2 drukke daagjes

Hallo lieve lezers, ik neem jullie deze donderdag even 2 daagjes mee in mijn toetsweek. Dit zijn afgelopen maandag en dinsdag van deze week. 

Terwijl ik dit typ zit er een kat voor mijn neus langs te lopen :’)

Afgelopen maandag was ik vrij. Ik had die dag geen toets, dus ik heb die tijd gebruikt om te gaan leren en het een en ander in huis te doen. Ik begon die dag met eerst wat lezen in bed en vervolgens heb ik tijdens het ontbijt een boodschappenlijstje geschreven. Niet lang daarna had ik mijn schoenen en jas aan en ben ik boodschappen gaan doen. Gelijk boodschappen gehaald voor de komende week. Toen ik thuiskwam heb ik één van mijn lades met etenswaar en voorraadjes opgeruimd, ik wilde het overzichtelijk hebben. Zo gezegd, zo gedaan.20171106_114019 Dat voelde al heel veel beter. Ik heb daarna een behoorlijke poos wiskunde en labrekenen geoefend. ’s Middags kwam mijn huisgenoot terug en toen hebben we samen nog even een aflevering van een serie gekeken. Ik wou gaan stofzuigen, maar we hadden het gezellig en ik was lui, dus ik ging eerst maar koken en eten. Na het koken en eten heb ik stofgezogen en ook nog het een en ander geregeld voor dit weekend. Toen was het alweer bedtijd.

20171107_070925Dinsdag was ik erg vroeg wakker, ik had een toets wiskunde. Ik nam expres een bus van een halfuur eerder (deze bus gaat maar 2x in het uur >.<), zodat ik zeker weten op tijd op school zou komen. Maar dat betekende wel dat ik om 6 uur er uit moest, uiteindelijk werd het kwart over 6, maar goed het is vroeg. Ik moest erg snel werken en dan nog proberen de bus te halen, helaas kon ik mijn thee niet opdrinken 😦 . Ik zat al om 5 over 7 in de bus naar school… Wel even lekker wakker worden in de warme rustige bus, helaas was ik nog niet helemaal wakker toen ik op school aankwam. Ondanks dat ging de toets goed.

Na de toets ben ik met de trein naar Zwolle gegaan, ik had namelijk weer therapie. Ik was lekker vroeg daar dus ik kon mooi bij HC nog eventjes wat doorkijken.

Na therapie was ik echt uitgeput, maar ik had nog afgesproken met een vriendin en daar

20171107_143044had ik wel zin in, dus ik heb bij de Bagels&Beans gewacht op haar en daar hebben we een koffie to go meegenomen en zijn we samen gaan wandelen en kletsen.

Na een uurtje mocht ik weer met de trein naar huis, dan was ik nog een beetje op tijd thuis en dan kon ik nog mooi op tijd eten. Ik heb die dag niet echt meer geleerd, omdat ik woensdag nog vrij was, dus ik heb even wat tv gekeken en gelezen.

Ik ben op tijd naar bed gegaan en toen was het dagje weer voorbij.

Dit was een erg kort blogje, maar ik wilde toch even wat plaatsen.

Iedereen alvast een fijn weekend en geniet van je vrije tijd.

Liefs, Rianne

Mijn voorbeeld

Ik heb afgelopen week op YouTube de documentaire van Demi Lovato gekeken. Dit heb ik over meerdere dagen verspreid i.v.m. school en het niet hebben van wifi thuis.

Misschien klinkt het heel dom uit de mond van een twintig jarige, maar ze is serieus een voorbeeld voor me. Vanaf de basisschool heb ik Disney Channel, Camp Rock en andere films waar zij in speelde meerdere keren gekeken.

Vanaf het moment dat ik ook problemen begon te krijgen op de middelbare school en ik haar muziek ontdekte ben ik naar haar muziek gaan luisteren. Ze schreef nummers waar ik me in herkende.

Toen mijn eetstoornis kwam heb ik enorm veel van haar muziek geluisterd en gezongen. Op een gegeven moment kwam ik erachter dat ook zij eetstoornissen heeft (gehad), ze worstelt er nog steeds mee en dat raakte me in haar documentaire. Ze is zo ontzettend eerlijk, en dat maakt haar krachtig. Ze laat zien dat ze het lastig heeft en heeft gehad, ze laat zien dat het leven moeilijk en enorm zwaar kan zijn, maar ze heeft zich wel vastgehouden aan één ding die haar er uiteindelijk toch doorheen heeft geholpen. Ze worstelde en worstelt met zo enorm veel problemen van vroeger en nu, ze is te snel opgegroeid en toch gaat ze door. Ik ga niet zeggen dat ik haar ken, nee dat doe ik niet. Maar veel van wat ze zei in de documentaire herkende ik.

Ik luister tegenwoordig weer naar muziek en nu ik het weer kan horen voel ik me ook echt begrepen door haar nummers.

Ik kan het niet vaak genoeg zeggen, maar ik vind het gewoon dom klinken uit mijn mond, het voelt alsof jullie nu over me gaan denken alsof ik een klein kind ben. Terwijl ik dat helemaal niet ben.

Ik heb enorm veel respect voor Demi, ik zie haar als mijn voorbeeld en ik wil op een dag net als haar mensen helpen door te laten zien dat een verslaving het niet waard is. Op welke manier dan ook en deze blog is een van die manieren.

Ik zet de link van een paar van mijn meest beluisterde nummers van hieronder, met die van de documentaire.

Ik wil in ieder geval nog zeggen:

Een verslaving, op welke manier dan ook, is het niet waard. Je raakt iedereen kwijt, maar vooral jezelf.  Het leven zonder is beter, je kan met je problemen leren omgaan. Als je in een diep dal bent geweest en je kruipt langzaam weer omhoog zul je van de kleine dingen kunnen genieten. Je zal zien wat het leven je kan bieden.

Dit geld voor iedereen.

Liefs, Rianne

Alles is te leren

Altijd perfectionistisch bezig geweest, altijd voor het hoogste cijfer gaan, faalangst en geen rust in de weekenden of vakantie. Dan opeens een tussenjaar. Een jaar waar je niet met school te maken hebt, maar met jezelf en de omgeving. Hoe ga je dan weer op school beginnen? Loopt dat wel goed? Daar ben ik het eerste kwartiel van mijn studie keihard achter gekomen. Hier schrijf ik kort hoe ik daar achter ben gekomen en wat ik eraan heb gedaan. Er staan tips verderop geschreven voor jullie als jullie deze situatie(s) herkennen.

Ik heb een tussenjaar gehad na het behalen van mijn Havo-diploma, ik ging aan mezelf werken. Er is echter één grote maar. Ik heb niet aan mijn achtergrond van de eetstoornis kunnen werken in combinatie met school.

Ik kwam op de studie en de eerste week ging wel goed, ik had niet zoveel huiswerk en het huishouden ging dan ook wel redelijk. Opeens merkte ik dat de weken erna niet meer zo soepel verliepen. Ik kreeg meer huiswerk en het huishouden werd ook iets uitgebreider. Ik hoor regelmatig wel van klasgenoten dat ze lang niet alles maken. Ze maken bijv. maar de helft van de opgaves en ik maak echt alles. Omdat ik het wil maken en ik wil hiermee laten zien dat ik het begrijp en dat ik het kan. Als ik niet alles maak, faal ik en leer ik niet genoeg. Wellicht wijst iedereen me af.

Ik merkte dat ik weer bezig was met het overwerkt raken. Ik kreeg het al door. Ik had geen last van de eetstoornis, echt niet, ik had last van de veroorzakers van het ontstaan van de eetstoornis. Namelijk mijn onzekerheid, perfectionisme en faalangst.

  • Ik had dagen op school last van die onderwerpen. Ik had erg snel het idee dat mensen mij niet mochten, dat ze zich aan mij irriteerden, etc.
  • Ik haalde een onvoldoende, ik werd gelijk bang dat ik deze studie niet zou halen. Maar dit is gewoon een leuke studie, ik moet het halen. Ik mag dit niet verpesten. Ik moet beter mijn best doen.
  • Als ik tekeningen moet maken van waarnemingen maak ik ze het liefst ook perfect. Anders is het niet mooi genoeg en wordt het niet goed gekeurd.

Dit was een paar dagen en dan ging het weer goed met me. Ik heb erg veel lol met klasgenootjes en mijn huisgenoot, alleen dit zit in de weg. Niet mijn eetstoornis.

In de vakantie ging het nog goed met mij. Ik deed te veel, zoals ik altijd al heb gedaan. Elke dag leren, elke dag bezig zijn en niet ontspannen. De maandag na de vakantie kwam dat hard aan, want normaal redde ik dat wel. Maar Rianne, dat was je eetstoornis, niet jij. En dat weet ik erg goed. De maandag na de vakantie was ik gewoonweg op. Ik kon de simpelste vragen niet beantwoorden, ik was één chaos en ontiegelijk moe. Ik heb de afgelopen dagen dan ook erg veel bijgeslapen, en dat helpt me echt.

Ik heb nog meer dingen gedaan om me beter te laten voelen, dus dit geef ik ook jullie mee als tips:

  • Ik heb aan het begin van school al aangegeven dat ik hulp wilde hebben voor mijn perfectionisme, faalangst en stres rondom school. Ik heb er ook echt achteraan gezeten. Ik krijg hier nu hulp voor. Dus mijn tip is kortgezegd: vraag hulp en wees eerlijk naar jezelf. Als het niet snel gaat, ga er dan achteraan.
  • Slaap genoeg!
  • Neem rust tussen taken door. Vuistregel van mijn vriend: voor ieder uur werk tien minuten á een kwartier pauze.
  • Ga niet de hele dag indelen met wat je MOET doen, maar met wat je wil doen. Als dat niet allemaal lukt is dat oké. Dan verschuif je het een dag.
  • Maak to do lijstjes, zodat je geen olifanten van muggen kan maken. Het staat letterlijk zwart-op-wit (of welke kleur dan ook).
  • Als je ergens mee zit, qua onzekerheid in de klas, neem één algemeen contactpersoon voor jezelf en praat er met diegene over. Hij/zij kan jouw gedachtes relativeren, je steunen en voor afleiding zorgen.
  • Als je vakantie hebt: maak dan echt minimaal 2 dagen schoolvrij (per week). Even ontspannen en niet aan school denken.
  • Houd contact met je vrienden en vriendinnen zodat dat niet opeens weer vervaagt en je in een keer alleen komt te staan. Het is oké als je een paar weken geen contact hebt gehad, maar houd het niet van je af, ga het niet ontwijken.
  • Wees jezelf.

Ik merk nu ik dat kan en zelf ingrijp, dat ik mezelf ontwikkel op een goede manier. Alles valt te leren. Van herstel van een eetstoornis naar het bevechten van je onzekerheid en ga zo maar door.

De eerste toetsweek komt eraan en dat is enorm spannend, maar ik ga er het beste van proberen te maken. En jullie ook.

Je kan dit!

Veel liefs, Rianne