Eetstoornisherstel duurt 6-10 jaar

‘Maar je ziet er toch weer gezond uit? Dan is je eetstoornis toch over?’ ‘Ben je al een jaar in behandeling? Dan ben je toch alweer bijna hersteld?’ ‘Je lacht weer en gaat weer naar school, dan ben je vast hersteld?’ Dit zijn veel dingen die ik en anderen te horen krijg omtrent eetstoornisherstel. In deze blog vertel ik je meer over de gemiddelde duur van een eetstoornis en van het proces eromheen.

Gemiddeld duurt een eetstoornis 6-10 jaar

Zó lang?! Ja, zo lang… Natuurlijk is dit het gemiddelde. De ene doet er een jaar over, de ander kan na 3 jaar zeggen hersteld te zijn, ook zijn er uitzonderingen die het veel langer hebben dan 10 jaar. Maar de meeste mensen herstellen binnen 6-10 jaar. Dat is best een tijd maar zoals ik al zei: dit is relatief. Iedereen is verschillend en iedereen gaat op een andere manier door het proces heen van herstellen van een eetstoornis. Nu moet je niet denken dat je die 6-10 jaar heel diep in de eetstoornis zit (dit kan wel natuurlijk, ik wil het niet bagatelliseren), er zijn natuurlijk ook jaren waar je gewoon kunt functioneren in de maatschappij, maar waarin er nog steeds ‘restjes’ en dus de laatste punten van de eetstoornis zijn. Hersteld ben je dus nog niet, maar je hebt al wel het grootste stuk gehad.

Je hebt natuurlijk verschillende soorten eetstoornissen en daardoor ook verschil in hoe snel iemand in behandeling gaat/komt. Het kan bij iemand heel snel ontstaan en diegene kan snel in therapie gaan voor de eetstoornis (zoals bij mij, toen ik iets langer dan een jaar een eetstoornis had ging ik in behandeling bij Human Concern), maar het kan ook zijn dat je al jaren rondloopt met een eetstoornis en na een aantal jaar in behandeling gaat. Ieder mens verschilt en ieder mens herstel verschilt: en dat is helemaal oké.

Ieders traject verschilt

De ene gaat eerst een kliniek in, de andere houd het bij een diëtiste en weer een ander gaat in ambulante (=individuele) therapie, of natuurlijk een combi van meerdere dingen. Iedereen trekt zijn/haar eigen pad in herstel. Ook dit pad kan invloed hebben op de duur van je herstel. Als ik naar mezelf kijk zie ik dit ook. Ik ben eerst ambulante therapie in gegaan, toen een tijdje de kliniek in geweest en toen weer ambulant gegaan. Ik had die kilo’s die ik in de kliniek ben aangekomen echt nodig om ambulant verder te komen, als ik die niet had gehad, was ik nu (denk ik) nog niet op dit punt geweest in herstel. Dit hielp dus voor mij, maar voor een ander kan juist i.p.v. een klinische opname juist ambulante therapie helpen, of dagbehandeling.

Onzichtbare eetstoornis

Wanneer iemand er weer ‘gezond en happy’ uitziet, betekent dit nog niet dat iemand dit is. Hoe vaak ik nu wel niet hoor: ‘Maar je bent toch weer aangekomen en je lacht toch weer, betekent dat niet dat je al (bijna) hersteld bent?’ Iets wat me nog steeds best pijn doet, maar wat ik ook wel logisch vind. Ja, ik ben wat aangekomen. Ja, gelukkig kan ik weer lachen af en toe. Maar wat mensen niet zien is het onzichtbare. De eetstoornis die nog steeds keihard in m’n hoofd me telkens tegen spreekt, de ontzettende strijd waarin ik dag op dag in leef. Heel veel meiden en jongens die een eetstoornis hebben komen op gezond gewicht, of hebben een gezond gewicht: maar dit betekent niet dat diegene ook weer gezond is. Er zit nog zoveel meer achter dat alleen een gewicht. Eigenlijk, als je op gezond gewicht zit, dan begint de strijd pas. Want dan moet je dat lichaam gaan accepteren, met een stem in je hoofd die je nog telkens tegen spreekt.

Ook die lach, die mooie glimlach die alweer zo stralend lijkt is een masker van de werkelijkheid. Ik weet zeker dat bijna alle mensen met een eetstoornis of een psychische ziekte/stoornis dit herkennen. Het is zó makkelijk om je gevoel te verbergen achter die lach en te zeggen dat het ‘goed’ gaat. Maar in werkelijkheid zit er zoveel achter, het kan niet ‘zomaar’ weer goed gaan. Je kan niet de (eet)stoornis op een bootje plaatsen en vaarwel zeggen. Het is een proces, een slopend, moeilijk, energie vretend proces waarin je cóntinu moet blijven vechten.

 

blognieuw

bron: afbeelding

Herstel is een proces

Wat zich jaren heeft opgebouwd duurt ook weer jaren voordat het is afgebouwd. Een eetstoornis komt ergens vandaan. Er zitten achterliggende functies zoals trauma’s,karaktereigenschappen, onzekerheid en onverwerkt verleden waaruit de eetstoornis is ontstaan. Een eetstoornis is de coping om met je gevoel om te gaan. Of eigenlijk: om niet met je gevoel om te gaan. Voordat die eetstoornis dus weg zal gaan, voordat je ervan zal herstellen, zal je eerst achter die functies moeten komen. Die functies zal je aan moeten gaan, moeten leren accepteren, moeten verwerken en vooral mee leren werken. Dit is niet iets wat je van de een op de andere dag leert. Je moet jezelf volledig gaan accepteren en dát met een hoofd die dat tegenspreekt. Die functies waar je mee bezig moet, die hebben zich jaren opgebouwd. Het zal dus ook weer jaren duren voordat je ze hebt afgebouwd of mee hebt leren leven.

blognieuw3

bron: afbeelding

Heb je nog vragen over het herstel van een eetstoornis? Neem gerust contact met ons op!

Liefs,

Anne Dore

Advertenties

Favoriete boeken van nu

In mijn vrije tijd vind ik het fijn om vaak even een boek erbij te pakken. Niet perse een roman of thriller, maar meer literatuur die gericht is op meditatie, zelfbeeld of psychologie. In de blog van vandaag laat ik jullie zien welke boeken ik de afgelopen tijd heb gelezen en wat voor inspiratie ik eruit heb gehaald. 

IMG_2243 (2)

Voordat ik begin met vertellen over de boeken, wil ik even benoemen dat mocht je geïnteresseerd zijn in het boek: bij de titels kan je ook direct een link vinden naar een site die het boek verkoopt.

the Power of the Heart – Baptist de Pape

Dit is een boek die ik er heel vaak even bij pak om een stukje uit te lezen. In dit boek staat het hart centraal als de bron van kracht en inzicht. Vanuit verschillende groot spiritueel denkers word het hart benadrukt en erover verteld. Dit boek helpt je om de weg naar je hart te volgen. Klinkt heel zweverig, maar het word op een ontzettend bijzondere manier verteld vanuit groot spiritueel denkers. Mij geeft het altijd een goed gevoel om er stukjes uit te lezen.

IMG_2244 (2)

1000x anybody – Saskia Noort

Dit boek kreeg ik aangeraden van m’n therapeute. Ik heb lange tijd (en nog steeds) ontzettend getwijfeld over mijn lichaam en ben er erg onzeker over. Ik zag de verhoudingen in m’n lichaam niet goed en het was nooit perfect voor m’n eetstoornis. Veel vrouwen (en ook mannen) zijn onzeker over hun lichaam. In dit boek staan allemaal verschillende mensen, met verschillende lichamen: verschillende mooie dingen en verschillende beperkingen (volgens hun). Dit boek heeft me geholpen inzicht te krijgen in het lichaam. In de verschillende vormen, hoe iedereen anders is en vooral: wat normaal is bij verschillend lengte en gewicht.

IMG_2246 (2)

De kracht van het Nu – Eckhart Tolle

Een van m’n all-time favorieten. De kracht van het nu van Eckhart Tolle, de meningen zijn hier heel erg over verdeeld maar persoonlijk vind ik dit boek ontzettend inspirerend. In dit boek gaat het erom dat je jezelf mag bevrijden van je verstand, van je onechte zelf, je ego. We zijn ons denken niet. De bedoeling hierbij is dat je jezelf mag bevrijden van psychische pijn. Alles gebeurt in het Nu, en als we ons daar bewust van worden dan vinden we veel meer geluk en innerlijke vrede. Zelf vond ik dit boek ontzettend inzicht gevend en lees ik er nog steeds graag uit. ‘de Kracht van het Nu’ word ook gezien als hét spirituele boek van de afgelopen decennia. Of je het daar mee eens bent, mag je zelf uitvinden, maar ik vind het zeker een aanrader voor mensen die meer uit hun hoofd willen gaan en meer willen voelen met hun hart.

IMG_2247 (3)

Mediation in praktijk – Hugo Prein

Dit boek heb ik uit de ‘meeneem-hoek’ van school gehaald. Het leek me een interessant boek en inmiddels ben ik op de helft. Mediation gaat over conflictbemiddeling. Hierin kan je denken aan echtparen die willen scheiden, werknemers en werkgevers in een arbeidsconflict of ouders die in conflict raken met jeugd etc. Dit boek geeft inzicht in hoe je het best kan omgaan als hulpverlener met conflicten. Hierin worden de gesprekstechnieken benadrukt. Persoonlijk vind ik dit een erg interessant boek en zou ik het (mocht je ook de hulpverlening in willen/gaan) je aanraden!

IMG_2245 (2)

Good night stories for Rebel girls – Elena Favilli, Francesa Cavallo

Afgelopen zomer kreeg ik dit boek voor m’n verjaardag van m’n broer en z’n vriend, sindsdien heb ik dit boek erg vaak erbij gepakt om er een stukje uit te lezen. Het is een ontzettend leuk ‘feel-good’ boek voor vrouwen. In het boek staan verschillende powervrouwen beschreven die zichzelf hebben bewezen in de wereld of iets aan de wereld hebben toegevoegd. Echt bijzonder hoeveel sterke vrouwen er zijn en zich vólledig inzetten voor hun doel, met succes! Er worden ontzettend veel vrouwen beschreven: van Elizabeth I tot Serena Williams en van Coco Chanel tot Jane Austen. Heel leuk en ontspannen! De afbeeldingen zijn ook echt prachtig, heel creatief weergegeven. Ook een heel leuk boek om aan iemand cadeau te geven.

IMG_2248 (2)

Dit waren mijn favoriete boeken van het moment, liefs!

Anne Dore

Week in mijn leven #13

Vandaag neem ik jullie weer een weekje mee in m’n leven. Dit is een week die ik al veel eerder heb vastgelegd aangezien ik (als je dit leest) in Portugal zit voor de klinische boost behandeling van Be-Leef! De week die je nu te zien en te lezen krijgt is van 1,5 week voordat ik vertrek richting Portugal. De week begin ik op dinsdag. Enjoy!

Dinsdag

Mijn ochtend begon met ontbijten met m’n ouders, de trein inspringen en zo naar Zwolle reizen. Daar zou ik eerst een uurtje therapie hebben en vervolgens had ik afgesproken om met twee vriendinnen te lunchen in Zwolle. Met een beetje spanning ging ik op de weegschaal staan, ik heb namelijk een gewichtseis voor Portugal en was daar onder gekomen. De afgelopen week had ik dan ook keihard gewerkt om aan te komen en met (een klein beetje) resultaat, ik was gelukkig wel wat aangekomen dus dat voelde goed. Na therapie zat een van m’n vriendinnen waarmee ik zou lunchen al in de wachtkamer te wachten en met een dikke knuffel begroette ze me. Samen met haar en nog een vriendin gingen we lunchen bij de lunchwinkel in Zwolle! Ontzettend leuk en lekker, aanrader! Ik vind het altijd zo fijn om deze twee vriendinnen te zien, ik houd ontzettend veel van ze en ben zo dankbaar voor hun vriendschap! ’s Middags reden de bussen en treinen niet door een staking en m’n moeder haalde me op uit Zwolle, super lief en luxe! ’s Avonds had ik een rustig avondje en heb ik yoga gedaan.

IMG_2259IMG_2266IMG_2270

Woensdag

Woensdagochtend, vrij! Uitslapen! Uitslapen? Nee, niet dus. We krijgen een nieuwe vloer in de woonkamer en m’n vader was alweer vroeg bezig met schuren en dat gaf een enorm kabaal! Dus besloot ik er maar uit te gaan en rustig ontbijt te maken. Na ontbijt deed ik aan yoga, ging ik bezig met wat mails wegwerken en stapte ik op de fiets richting Emmeloord. Daar had ik afgesproken met een vriendin om te lunchen (alweer lunchen, haha!), wat erg gezellig was! Ook schoot ik deze foto van haar. Ze gaf me een cadeautje mee voor Portugal en dat maakte me zo blij, met deze ontzettend mooie tekst met bijpassende cadeau-symbooltjes, echt super lief! Zulke dingen vind ik zo mooi om te krijgen, ze had er echt werk van gemaakt! Aan het eind van de middag kwam ik thuis en ging ik bezig voor de blog. Ook kookte ik gezonde, verse nasi en ’s avonds was ik weer wat tijd kwijt met opdrachten maken voor Portugal. Geeft me ook wel een goed gevoel, om daar zoveel mee bezig te zijn als voorbereiding.

IMG_2299

IMG_2301

Donderdag

Donderdagavond zou ik voor het eerst de groep ontmoeten die meegaat naar Be-Leef! We zouden met elkaar een cliëntenbijeenkomst hebben in Amsterdam van 18:00-21:00, de hele dag was ik er best gespannen voor, maar door rustig aan te doen, te ontspannen door yoga en een stukje te wandelen ging het aardig goed. Aan het eind van de middag ging ik richting Amsterdam en onderweg maakte ik nog een aantal foto’s van prachtige struiken die in de bloei waren. Ik vond het ontzettend spannend om de groep te ontmoeten, maar het voelde daarna wel goed. Mijn ouders haalden me op uit Amsterdam en dat was ontzettend fijn, het gaf me rust en tegelijkertijd kon ik direct m’n verhaal over de avond doen.

IMG_2280IMG_2284

Vrijdag

Op vrijdag sliep ik uit, ontbeet ik rustig en deed ik ’s ochtends aan yoga. Ontzettend fijn om zo de dag te beginnen. M’n gezin gaat op zaterdag een aantal dagen naar Limburg op vakantie, maar ik heb besloten om niet mee te gaan. Het gaf me van te voren alweer ontzettend veel stress en spanning en ik vond het fijner om thuis te blijven en me in alle rust op Portugal voor te bereiden. ’s Middags deed ik boodschappen met m’n moeder en maakte ik verse Franse uiensoep voor het avondeten. We dekten gezellig de tafel en genoten van de maaltijd. M’n broer kwam ook langs om me nog te zien voordat ik naar Portugal ging en dat was ontzettend fijn. ’s Avonds gingen we samen nog een stukje wandelen en hebben we heel fijn met elkaar gepraat, dat was zo waardevol!

IMG_2304 (2)

Zaterdag

’s Ochtends vertrokken m’n ouders richting Zuid-Limburg en nadat ik hun had uitgezwaaid begon ik aan een ontbijtje maken voor mezelf. Ik nam m’n oude vertrouwde havermoutje en ging daarna aan de slag in huis. Ik ruimde een heleboel op, maakte schoon, deed de was en ging bezig met opdrachten. Een lekker productieve dag! De Appie maakte me heel blij aangezien ze én de Tony Chocolonely in de aanbieding hadden én een nieuwe allerhande gids in de schappen lag. Om even uit te rusten ging ik in de zon buiten zitten met een kop koffie, chocola en de nieuwe gids. Echt even een genietmomentje. ’s Avonds maake ik een visvrije (van de vegetarische slager, ik eet geen vlees noch vis) tonijnsalade die heel lekker was!

IMG_2308 (2)IMG_2312 (2)IMG_2317

Zondag

Zondagochtend sliep ik lang uit en daarna ontbeet ik rustig met een muziekje op. Ik vind het altijd super fijn om rustig de zondagochtend in te gaan en na m’n ontbijtje deed ik een lange yogasessie. Het was super lekker weer dit weekend en de korte broek kon aan, heerlijk! Ook wel weer even wennen hoor… maar wel erg fijn om de zon op je huid te voelen! Aan het eind van de middag fietste ik richting Emmeloord, naar het huis van m’n broer en schoonzus. Ik wou hun graag nog even zien voordat ik naar Portugal ging en m’n broer en ik zouden samen koken. We maakten risotto met eekhoorntjesbrood, kastanjechampignons, een gepocheerd eitje en rucola. Méga lekker, echt zo goed gelukt!

risotto 2IMG_2319(2)

Maandag

Maandagochtend stond ik al vroeg op, ging ontbijten en stapte daarna op de fiets naar mijn oma. Ik kocht een bosje bloemen voor haar en ging lekker lang bij haar koffie drinken en kletsen. We zaten lekker buiten op haar balkonnetje met de zon, heerlijk! ’s Middags fietste ik rustig naar huis en werkte aan de laatste blogpost’s die online gingen, daarna kookte ik, deed ik aan yoga en ging ik nog lekker even de zon in. Een heel ontspannen dagje!

oma

Dinsdag

Vanochtend stond ik al vroeg op om richting Zwolle te gaan. Daar zou ik m’n laatste therapie sessie hebben met m’n therapeute voordat ik naar Portugal ga. Super raar, want ik zie haar dan meer dan twee maanden niet aangezien ik daarna de dagbehandeling ga volgen in Amsterdam. Met dubbele gevoelens ging ik daar dan ook weg, maar gelukkig is het maar tijdelijk. Ik heb een ontzettend lieve therapeut en zou haar niet graag missen op het moment. Toen ik in Emmeloord kwam heb ik boodschappen gedaan voor Portugal en daarna ben ik bezig gegaan met spullen selecteren voor m’n koffer. Nog best lastig wat je allemaal meeneemt voor zo’n maand. ’s Avonds kookte ik rustig, deed ik yoga en plofte ik daarna lekker op de bank met een serie.

IMG_2322

Dit was mijn week, ik hoop dat jij ook een fijne week hebt gehad!

Liefs,

Anne Dore

TV-programma: Niet Gezond Meer

Een aantal maanden geleden werd ik benaderd door het programma ‘Niet Gezond Meer’. Een programma over orthorexia, waarin Jet van Nieuwkerk opzoek gaat naar meer informatie over de stoornis en over een wel gezond/niet gezonde leefstijl. In deze 3 delige documentaire belicht ze vanuit meerdere invalshoeken de onderwerpen: obsessief met eten, sport en gezondheid. Ook ik mocht hier een aandeel in leveren. 

Orthorexia

‘Orthorexia is een niet officeel erkende eetstoornis, waarbij er een ziekelijke fixatie is op gezond eten. Mensen met orthorexia willen uitsluitend het allergezondste eten. Aan de kwaliteit van het eten meten zij hun kwaliteit van leven af.’                            bron: voedingscentrum

Al eerder schreef ik een blog over mijn ervaring met orthorexia. Een tijdje geleden werd ik benaderd voor informatie over orthorexia voor het programma ‘Niet Gezond Meer’, ook mocht ik een stukje van mijn verhaal vertellen voor het tv-programma over mijn ervaring met de eetstoornis. Zie voor de datum en tijden van de documentaire onderaan de blog.

Jet van Nieuwkerk

Jet, die in het tv-programma opzoek gaat naar antwoorden, ervaringen en verhalen over ‘orthorexia’ en ‘niet gezond meer’ leven, heeft zelf ook gekampt met orthorexia. Jaren heeft ze last gehad van de eetstoornis waardoor ze veel afviel. Ze raakte de controle kwijt in het leven door grote fixatie op gezond eten en veel sporten. Ze zei vaak sociale afspraken af om maar niet in de problemen te komen met de in haar ogen ‘gezonde levensstijl’. Met behulp van een coach is Jet weer de goeie kant op gegaan en heeft nu een levensstijl voor zichzelf ontwikkeld: gezond, maar ze mag wel álles van zichzelf. Juist dat álles mogen, zorgt ervoor dat ze de perfecte balans heeft gevonden tussen haar lichaam en geest. Ik heb Jet ervaren als een hele fijne, lieve meid die goed weet waar ze staat en wat ze wil. Ik vond haar goed kunnen praten over haar ervaring met orthorexia en weet zeker dat ze ook in de komende jaren nog veel mensen zal inspireren maar ook zichzelf telkens meer zal vinden. Met de drijfveer waarmee ze haar kookboeken maakt, artikelen schrijft en ook dit programma heeft gemaakt weet ze veel mensen te inspireren en laat zien wat voor doorzetter ze is.

Jet’s motto: Een happy & healthy leven, niet te streng en al helemaal niet saai

jet

Niet Gezond Meer

In de documentaire word er antwoord gezocht op vragen omtrent orthorexia. Er worden verhalen en ervaringen afgebeeld over de eetstoornis. Jet gaat op onderzoek uit over dit onderwerp en gaat bij verschillende mensen langs om meer informatie te krijgen over de stoornis. Ook behandeld ze de zogenaamde ‘fithype’ waarin ‘fitgirls en fitboys’ centraal staan. Schieten we niet door met de zogenaamde ‘gezonde levensstijl’? En hoe staat dit in verband met het ontstaan van eetstoornissen? Is Social Media een boosdoener in de wereld van eetstoornissen?

‘Niet Gezond Meer’, de 3-delige documentaire over orthorexia, is te zien op 23, 30 mei en 6 juni op NPO 3, 21:05 uur.

jet2

Genietmoment: Lente

In de serie: ‘Genietmoment’, neem ik jullie mee in genietmomenten van mij waar ik veel positiviteit en motivatie uit haal. Zo hoop ik jou, als lezer wat meer mee te nemen in mijn gedachten over dankbaarheid en genieten. 

Het voelt gewoon bizar hoe snel dit jaar voorbij vliegt, het lijkt net gister dat ik begon met mijn opleiding en ook afgelopen zomervakantie staat nog zo helder op m’n netvlies gebrand: de prachtige bergen, het mooie weer en mijn alweer veel sterkere lichaam. Ze zeggen natuurlijk niet voor niets: de tijd vliegt als je bezig bent. En dat heb ik ook echt ervaren: inmiddels is het alweer half april en staan er weer nieuwe uitdagingen op me te wachten. Wat erg helpt in deze tijd van het jaar is dat de lente er is.

IMG_2111

Het zonnetje dat telkens vaker schijnt, de temperaturen die omhoog gaan, maar waar ik me vooral erg blij over kan maken is de natuur. De bloemen en bomen gaan weer bloeien, de knopjes groeien uit tot een bloem en de vogels en dieren in de natuur zijn volop bezig met zich nestelen en zich voortplanten. Hoe bijzonder is dat? Dat de beesten het weer op hun heupen krijgen in een bepaalde tijd van het jaar. Ook bijzonder daaraan vind ik dat ze het allemaal op hun eigen manier doen. Neem nou alle lokroepen van de vogels, als je nu door het bos loopt is het één groot orkest van verschillende gezangen van de vogels.

IMG_2104 (2)

Niet alleen de vogels zijn in hun sas, maar wanneer dit begint is mijn vader ook niet te stoppen. Vaak moet ik al z’n verhalen over vogels aanhoren, maar wanneer de lente eraan komt en we lopen in het bos staan we om de haverklap stil en staat hij weer te turen naar een zanglijster, een boomkruiper of zou het toch een merel zijn? Begrijp me niet verkeerd: ik kan daar ook wel van genieten, het heeft ook wel z’n aandoenlijkheid hoeveel hij van vogels houd, en ik kan het ook begrijpen: wat hij met vogels heeft, heb ik met andere dieren: ik ren ook achter katten aan op straat (écht? Ja, echt!). Gelukkig ga ik ook vaak met m’n moeder wandelen en die staat er vrij hetzelfde in. Die kan ook zeker genieten van het gezang van de verschillende vogels en van een hert die voorbij schiet, maar kan ook gewoon praten en lekker wandelen en op die manier van de natuur genieten.

Waar ik me altijd over verwonder is de bloemenpracht die allemaal weer opkomt. Het begint met de sneeuwklokjes en dan komen de viooltjes en de narcissen op. Zó mooi! Als ik nu uit het raam kijk zie ik ook in onze tuin weer allemaal bloemen staan. En het fijne vooruitzicht is: het word alleen maar meer! Over een maand of 2 staat alles in bloei en is de natuur zó mooi! Ik kan daar zo naar uit kijken.

IMG_2120IMG_2119

Zelf ben ik echt door de jaren heen gaan houden van de natuur en van de seizoenen. Ik kan ook nooit kiezen als iemand vraagt van welk seizoen ik het meest houd, elk seizoen heeft z’n charmes en z’n pracht en praal. Ik hoop dat jij ook stil kan staan bij hoe bijzonder de natuur- en hoe mooi de lente nu is. Misschien vind je het gewoon fijn dat de zon lekker schijnt en je met een dunne jas aan naar buiten kan. Misschien houd je van het vogel orkest vanuit de bomen. Misschien houd je van de bomen die weer beginnen te bloeien en waar je onder langs loopt of fietst op weg naar school of werk. Hoe dan ook, ik hoop dat je mag genieten van deze fijne lente dagen.

Liefs,

Anne Dore

Life Update: vol in herstel

In deze life update neem ik jullie weer mee in hoe het nu met mij gaat, waar ik mee bezig ben met therapie en hoe het gaat in herstel van mijn eetstoornis anorexia.

Als iemand mij nu vraagt hoe het met me gaat, is mijn standaard antwoord: ‘Het gaat goed.’ Want eigenlijk: gaat het ook vrij goed. Ik heb nog steeds af en toe mindere dagen, maar over het algemeen voel ik me goed. Ik zit fijn in mijn ritme met school, de peuters, therapie en de blog en haal plezier uit kleine dingen zoals: dieren, de natuur, mooie muziek maar ook uit leuke activiteiten doen met familie en vriendinnen. Qua geest voel ik me dan ook vrij stabiel. Dus naar omstandigheden (want de eetstoornis is er nog steeds), voel ik me écht goed!

IMG_1985

Waar ik op dit moment vooral mee bezig ben bij therapie is  met de achterliggende functies. Ik merk dat ik telkens verder kom in de achterliggende functies van mijn eetstoornis blootstellen en er mee om leren gaan. Samen met mijn therapeut kom ik telkens een stukje verder, ook al gaat het langzaam. We zijn er mee bezig. Ook ben ik nog steeds aan het aankomen, na weken telkens wat aankomen, wat afvallen, wat aankomen, wat afvallen zit er nu eindelijk een goed stijgende lijn in. Door elke week op te hogen en niet meer intensief te sporten in de sportschool, gaat mijn gewicht omhoog. Het is natuurlijk moeilijk, maar tegelijkertijd ook fijn en goed om te merken dat m’n lichaam weer gezonder word en ik mijn ondergewicht aanpak. Het harde werken word beloond. Omdat mijn eetstoornis natuurlijk nog steeds trekt probeer ik veel momenten voor mezelf in te bouwen: een lange wandeling maken in de natuur en elke dag yoga staan hoog op mijn lijstje voor rust in mezelf vinden. Ontzettend fijn om dat te kunnen en mogen doen.

IMG_1976

Wat ik nu telkens merk in herstel is dat ik bij alles wat ik eet twee keuzes heb: de gezonde keuze en de eetstoornis keuze. Waarin ik eerst vooral nog voor de veilige keuze koos (voor de eetstoornis) maak ik nu eigenlijk altijd de gezonde keuze. Fijn om te merken dat ik dat nu kán en dat ik die kracht heb om voor mijn gezonde kant te kiezen. Om zo hard tegen de eetstoornis in te gaan.

Dan als laatste iets waar ik voor nu nog niet zo heel veel over kwijt wil, maar wat wel speelt. Mijn therapeut gaf ongeveer een maand geleden aan dat ze Be-Leef een goeie kans voor mij zou vinden op het moment. Dit is een klinische opname van een maand in Portugal waarin je hele intensieve therapie krijgt en even uit je omgeving word gehaald. Heftig, spannend en verrassend om te horen. Maar ik wil de kans wel (mocht ik de kans krijgen, ik heb het nog maar net gehoord en moet nog een ‘go’krijgen) aangaan, om zo mijn herstel te versnellen, verbeteren en om nog beter met mezelf bezig te gaan. Het zou een enorme mooie kans zijn om dit te mogen doen. Meer over Be-Leef kan je hier vinden:

beleefbron: beleef

Zo zie je maar: herstel gaat met vallen en opstaan. Maar wanneer je in een goed ritme zit en jezelf aardig onder controle hebt (op een positieve manier) kan je ook in een stabiele tijd komen in herstel. And, keep in mind: terugvallen zijn onvermijdelijk, maar elke keer zal je er sterker uit komen!

Liefs,

Anne Dore

 

 

In de sportschool met anorexia

Wanneer je een eetstoornis hebt, heb je verschillende manieren om het eten wat je binnen krijgt te compenseren. De ene doet dat door een volgende dag nog minder te eten, een andere braakt en weer een andere vorm van compensatie is beweging. In deze blog vertel ik hoe mijn beweging mijn compensatie is en hoe ik daar mee bezig ben gegaan om de bewegingsdrang tegen te gaan.

Aan het begin van mijn eetstoornis stond ik elke dag in de sportschool, het liefst sportte ik uren achter mekaar en daardoor verbruikte ik alle energie die ik had. Aan het begin had ik nog reserves dus toen merkte ik het energiegebrek nog niet, maar naarmate ik meer afviel begon mijn lichaam op te raken. Echter bleef mijn eetstoornis volhouden en bleef ik sporten. Toen ik verder in mijn eetstoornis kwam was er een punt dat ik niet meer kon sporten. Mijn lichaam was letterlijk op en ik had niks meer om te verbranden. Er kwam ook bijna geen voeding meer in en ik ging puur op adrenaline door.

Ik moest stoppen bij de sportschool maar blééf bewegen: ik bleef werken en stapte bijna elke dag op de fiets, ging een stuk wandelen en ik deed oefeningen op mijn slaapkamer: ik móest bewegen! Anders zou ik aankomen! De angst was zo groot dat ik mezelf iedere dag dwong om alsnog te bewegen. Met een lichaam die het helemaal niet aankon…

Toen ik in de kliniek kwam werd mijn beweging direct beperkt: ik mocht alleen bewegen om mezelf te verplaatsen en toen ik wat aankwam kreeg ik telkens iets meer vrijheid qua bewegen: maar in vergelijking met wat ik deed, was deze beweging haast niets. Toen ik uit de kliniek kwam is mijn eetstoornis langzamerhand weer meer terrein gaan winnen en heeft de anorexia telkens meer dwang op me uitgeoefend om weer te gaan bewegen. Daarbij sloot ik een abonnement af bij de sportschool. En toen… begon de drang weer groter te worden. Aan het begin was het makkelijk, ik hoefde er nog niet zo aan toe te geven maar het werd telkens heviger. Op gegeven moment moest ik van mezelf minimaal 2 keer gaan per week omdat ik anders het gevoel had dat ik niet meer mocht eten. Wanneer ik ziek was raakte ik in paniek omdat ik niet kon sporten.

Ik ging een proces van aankomen in en kwam een paar ons aan, werd angstig en viel daarna weer af. De sportschool had hier een grote rol in, ook al dacht ik dat ik goed bezig was, ik merkte wel dat ik toch nog even wat harder trainde: ‘omdat ik dat met die paar ons extra wel weer kon’. Puur eetstoornis, ik wist dat als ik echt wou herstellen en zou moeten aankomen dat er meer voor nodig was dan ophogen.

IMG_1872 (2)

Zondag besloot ik daarom om mijn abonnement op te zeggen voor de sportschool, wat voor mij echt een mega groot ding is. M’n grootste achterdeur van mijn eetstoornis klapte ik in, nu kon ik echt niet meer terug. Ik moet nu echt gaan aankomen om te herstellen en daarbij gaan vóelen wat het met me doet. Nu de sportschool geen optie meer is kan ik niet daar weer energie gaan verbruiken, energie, die ik eigenlijk helemaal niet heb. Ik heb nog steeds ondergewicht en doe alweer zoveel dingen waar ik gelukkig van word. Maar tegelijkertijd doe ik al die dingen met een gewicht waar ik dat eigenlijk helemaal niet mee kan. Sporten, is helemaal niet op z’n plek in mijn herstel nu.

Door nu te stoppen met intensief sporten hoop ik mijn bewegingsdrang te ondergaan en mee te leren omgaan. Ik hoop dat ik mijn lichaam bij het aankomen niet meer wil manipuleren en leer accepteren op een gezonder gewicht. Maar ook hoop ik dat na een proces van aankomen en ‘gezond bewegen’ (ik blijf wel wandelen, fietsen en mijn yoga sessies doen omdat dit me ook ontspanning bied) ik de keuze kan maken of sport bij mij past omdat ik het fijn vind of dat het de eetstoornis is en dat ik er dus niet meer in die mate aan begin. Een volgende stap in herstel, voor mijn gevoel een van de grootste.

Liefs,

Anne Dore