In een jaar

In een jaar kan zoveel gebeuren en dat merk ik nu steeds meer. Ik wil jullie in een blogje meenemen met wat er in een jaar veranderd is bij mij.

In een jaar…
> Ben ik wat afgevallen, maar ik heb de moed gekregen om te zeggen dat ik nu wil aankomen.
> Ben ik mijn lichaam beetje bij beetje gaan accepteren.
> Ben ik mijn emoties steeds meer gaan begrijpen.
> Ben ik gestopt met zelfbeschadiging.
> Heb ik geleerd om beetje bij beetje wat onbezorgder te eten.
> Heb ik geleerd dat therapie mij ziek houdt.
> Heb ik geleerd om voor mezelf te zorgen.
> Heb ik geleerd dat praten voor mij erg belangrijk is, zo kan ik dingen beter verwerken.
> Ben ik meerdere keren keihard tegen mezelf aangerend, maar daardoor leer ik mijn eigen patronen te kennen en te begrijpen en daardoor kon ik op tijd aan de bel trekken.
> Ben ik begonnen met het vragen aan anderen of ze me wilden helpen met het maken van planningen.
> Heb ik geleerd om zelf uitdagingen aan te gaan en open te zijn over wat het met mij doet.
> Heb ik geleerd dat niet alles mijn fout is.
> Heb ik geleerd om emoties van anderen bij hun te laten.
> Heb ik geleerd te genieten.
> Ben ik zelfstandiger geworden.
> Ben ik afstand gaan nemen van de eetstoornis.
> Ben ik met klasgenoten in contact gekomen door te vertellen over wat ik ervaar tijdens bepaalde momenten.
> Heb ik zowel vrienden als vriendinnen gemaakt op de opleiding.
> Heb ik contact kunnen maken met jongens en merk ik dat ze lang niet allemaal zo slecht zijn.
> Ben ik plannen aan het maken geweest voor meerdere vakanties.
> Ben ik erachter gekomen dat ik ontzettend dankbaar en blij ben met mijn familie, vriend en een aantal vriendinnen.
> Heb ik gemerkt dat er zo ontzettend veel lieve mensen om mij geven en mij steunen.
> Heb ik gemerkt dat ik op mijn plek zit met betrekking tot de studie.
> Heb ik gemerkt dat het HBO mijn niveau is.
> Ben ik aan het leren dat een 6 gewoon goed genoeg is.
> Heb ik geleerd om niet direct het bijltje er bij neer te gooien als iets niet gaat zoals ik het wil.
IMG_20170822_162016

Het belangrijkste is dat ik in een jaar zo ver gekomen ben, dat ik nu bezig ben met het afronden van de eetstoornistherapie.
In oktober heb ik mijn eindgesprek met therapie en dan mag en kan ik zeggen dat ik zo goed als Hersteld ben.

Veel liefs,

Rianne

Advertenties

Luister naar me, alsjeblieft..

‘Hey jij! Leuk dat je in mij bent komen wonen, maar luister dan ook naar mij. Ik praat tegen je, ik geef signalen, ik laat je merken dat ik iets wil, voor jouw eigen bestwil. Luister dan toch!’

In dit blogje geef ik het lichaam van een eetstoornispatiënt een stem. Het kan heftig zijn, maar er is maar één boodschap: luister naar je lichaam, het wil je laten leven. Geef het de kans.

Ik weet dat jouw geest mij tegenwerkt, maar probeer het tenminste.

Jij hoort een stem die zegt dat je moet afvallen, dingen moet laten staan, maar dat wil ik helemaal niet! Ik heb jou mij, je lichaam, gegeven dat goed functioneert. Als je nu afvalt zul je van mij signalen ontvangen, zodat ik je kan bewijzen dat het niet oké is wat je doet. Ik zal je laten weten dat ik de energie nodig heb van voeding, anders krijg jij het koud en zal al het genuttigde eten worden gebruikt voor de processen in de organen. Dit kan leiden tot het afbreken van vetten en vervolgens je spieren, totdat er niks meer van ons over is, er is enkel nog wat vel over. Als jij te ver gaat zal er zo weinig overblijven van ons dat je niet meer kan lopen. Ik raak in de war, ik weet niet wat ik moet doen. Er zullen wonden ontstaan op de plekken waar jij te lang op licht/zit, omdat er gewoon geen vet meer is om te gebruiken voor energie. Voor ons. Alleen maar omdat ik voor de organen wil zorgen. Ik wil niet dood en jij wil dat zeker weten ook niet. Ik zal ervoor zorgen dat we blijven leven, maar dan moet je wel luisteren.

De kou die je op een gegeven moment voelt, als je te veel afvalt, voelt naar. Het voelt als een rare, warme, maar enorm koude tinteling die over je huid loopt. Er zullen kleine donshaartjes over mij gaan lopen, zodat ik iets van een isolatielaagje heb.

Ik zal je laten voelen dat je honger hebt, want jij en ik hebben voeding nodig. Lieve jij, ontneem me geen voeding alsjeblieft. Ik zal de signalen voor eten blijven geven, dit gebeurt automatisch. Ik zal op een gegeven moment signalen sturen dat wij verlangen naar eten, dit kan uitpakken in grote eetbuien, maar dan heb ik tenminste weer energie binnen. Het voelt naar, maar gooi het er niet uit, verbrand het niet. Jij en ik hebben het nodig. Wij hebben energie nodig. Laat ons niet verhongeren.

Ik zal er alles aan doen om ervoor te zorgen dat er niet te veel energie verloren gaat. Ik zal jou moe laten worden om energie te besparen. Om de overige energie te laten vervoeren naar de organen van mij. Geloof me, dit doe ik voor jou. Ik wil dat jij blijft leven. Of liever gezegd: dat wij blijven leven.

Braak niet, beweeg niet overmatig, gebruik geen laxeermiddelen, maar luister. Dit allemaal heeft geen zin. Het enige wat je daarmee bereikt is dat je ons pijn doet. Ons hart zal door de druk van alles langzamer werken, het zal pijn gaan doen in je borst. Er zal op een gegeven moment te weinig vocht in ons zitten waardoor je niet kan plassen en veel dorst krijgt. Die pijn en dorst bewijst dat wij het zwaar hebben, jij en ik. Ik zal snel duizelig worden, ik zal geen kracht meer hebben, ik zal geen vocht meer hebben om te kunnen blijven functioneren. Ik, wij, zullen lijden.

Word niet boos, snijd niet, verbrand niet, doe geen pijn, dit verdien jij niet, wij allebei niet. Er is iets fout in jouw geest, niet aan mij, en daar moet wat aan worden gedaan, zoek alsjeblieft hulp. Alleen op deze manier kan je het oplossen en niet door mij, ons, te vernietigen. Ik zorg alleen maar voor je dat je een kans hebt om te leven. Om de mooie dingen in het leven te leren zien en te ontvangen, maar ook om te leren dat er moeilijke momenten zijn die jij kan overwinnen.

Wil je het doen? Wil je naar mij luisteren? Wil je samenwerken? Dan zorgen wij er allebei voor dat het beter wordt.

Ik zal de voeding opnemen die ik nodig ben voor alle processen en wat ik niet nodig heb scheid ik voor je uit. Je hoeft niet bang te zijn voor je gewicht, ik zal ervoor zorgen dat het stabiel blijft, als je maar luistert.

Ik zal je stemming verbeteren, omdat je meer energie hebt.

Je kan weer genieten,

Je hebt het niet altijd meer koud,

Je hebt energie,

Je bent sterker,

Je kan alles veel beter aan, omdat je meer energie hebt.

Je bent mooi zoals je bent, en dat hoef je niet te veranderen. Het zijn de gedachtes die moeten veranderen.

Wil je het met me aangaan? Samen vechten als goede vrienden. Wij kunnen die eetstoornis aan. Wij kunnen het trauma aan. Wij kunnen persoonlijkheidsstoornissen aan. Wij kunnen de wereld aan.

Wil je samenwerken en naar me luisteren? Alsjeblieft…’

 

Rianne